Harry blogt


Vervolg Ho Chi Minh
17 februari 2016, 02:06
Filed under: 2016 Vietnam

Ik ga nu niet meer elke dag apart omschrijven.  De dagen vliegen voorbij, heb doodeenvoudig de tijd niet. Na mijn wandeling in HCM heb ik  besloten de vrijdag en zaterdag te vullen met georganiseerde Tour trips. Om mij hier zelfstandig  door het verkeer te begeven zie ik niet zo zitten.  Na een zeer gebrekkige nachtrust mij naar de receptie begeven om daar de eerste Tour in te schrijven.  Ik had geluk, de hele dag Tour  naar d’r Cu Chi tunnels en een boottocht op de Mekong Delta kon ik nog mee.  Binnen 10 minuten zelfs. Geen breakfast, zei ik tegen de dame,  die schuifelde snel met het typische oosterse vrouwen met te strakke jurken loopje weg en scharrelde voor mij wat eetbaars als ontbijt bij elkaar, wat een service.  In de bus met 8 personen deed gids net de naam Ken, zal wel een pseudoniem zijn, uit de doeken wat we gingen doen, twee uur rijden dan in het museum rondwandelen. 

Wordt vervolgd na de motor Tour. 

21 feb. 



En starten maar!!!
5 februari 2016, 19:55
Filed under: 2016 Vietnam

Voor mijn Vietnamees avontuur begon was ik al van vrijdag tot en met woensdag ervoor vrij van werk en verplichtingen.  Woensdag 3 feb om half zes zou ik door Iris  opgehaald worden en naar Schiphol gebracht.  Toch krijg ik het op de een of andere manier  voor elkaar net niet helemaal klaar te zijn als Iris op tijd voor de deur staat. Snel wat laatste dingetjes gedaan, bijvoorbeeld héél snel het alg van de voorruit van mijn aquarium reinigen, het dikte al aardig aan, kan je over drie weken niet meer doorheenkijken, ik de magnetische zwiffer erbijgehaald, met forse draaiende bewegingen de ruit reinigen, oei….. wat knarst dat,  zat er wat gruis op de zwiffer, dikke krassen op de binnenkant van de ruit…,  potver de dikkeme, dat heb ik weer, dat wordt een hele klus dit te herstellen want het ziet er niet uit.

Gauw weg dan maar voor ik nog meer schade maak. In de spits naar Schiphol.  Het was druk maar ruim op tijd parkeerde we op B2 voor de vertrekhal.  Snel inchecken en dan gezellig samen wat eten. Nou dat liep anders, ik had online ingecheckt en het zou een fluitje van een cent moeten zijn.  Maar mijn voorgevoel van “er gaat altijd iets mis”, had ik zojuist iris optimistisch  ingefluisterd, dat heet het noodlot tarten,  blijkt mijn voornaam niet te kloppen tussen ticket en paspoort, dat kon echt niet , moest aangepast worden en zal dan 110 euro kosten, de hele ticket opnieuw aanmaken. We moesten naar een andere Bali maar de mooie dame van Etihad kreeg zichtbaar problemen achter haar schermpje. Ze kon niet wijzigen, nou dat moet je zo een door de wol geverfde ICT’r zeggen, kon wel over de Bali springen, want de tijd begon te dringen.  Uiteindelijk heeft het falende systeem en mooie dame mij die 110 euro uitgespaard , ze boden nog excuus aan ook. Ha Ha 100 euro waren mij dat uur wel waard. Na een snelle hap bij de Burgerking  afscheid genomen en vlug naar de gate. Verder liep alles vlot, alleen op de transfer in Abu Dhabi werd ik wat onrustig omdat er niets gezegd werd voor reizigers die over moeten stappen en de tijd begon te dringen, het uur speling was al bijna voorbij, maar met de hulp van een aardige medelander vond ik mijn weg en sprong nog net op tijd in het vertrekkende vliegtuig.  Die reis door de nacht was overigens wel prachtig. Klaarhelder weer zowel naar boven als naar onder, het sterrenbeeld Orion ging mooi over in een verlichtte oase in een woestijn, prachtig, heb geprobeerde het vast te leggen, maar is niet mooi gelukt. Etihad heeft ons met veel eten volgestopt, met een vol gevoel werd de landing naar Ho Chi Minh  ingezet, ik ben niet zo een heel ervaren vliegtuig gebruiker, maar Etihad heeft WiFi aan boord ( ook te gebruiken om alleen op spanning te blijven) en een enorm breed aanbod van films en muziek, ik vond op een gegeven moment een cd van Billy Yoe Royal, Goodnight Saigon.  Ik heb het meerdere maken achter elkaar gedraaid en werd er treurig van. Maar het is zo een mooi nummer, ook zo waar …  Hij is overigens vorige jaar overleden, even pop idool van vroeger. Begon met Hush, de 55 + ers herinneren zich deze vast wel. In deze wat scheve stemming landden we in het schemerdonker op HCM.  Met mijn twee geldbuidels een zichtbaar en een niet, begaf ik mij naar de uitgang. S ik eerlijk moet zijn (en dat ben ik) een tikkeltje nerveus.  Ik passeerde een geldautomaat even 3.000.000 Dong gepint, eindelijk miljonair.  Voor de uitgang ook een simcard gekocht, werd gelijk door hen geïnstalleerd en bij dezelfde tent een taxi besteld.  Dat ging goed. Ik naar buiten,  de eerste shock, er stonden honderden, misschien wel  meer dan duizend mensen achter hekken op hun arriverende familie vrienden of wat dan ook te wachten. Beduusd schuifel ik langs de hekken richting  taxi’s. Bij platform 3 stond mijn taxi die mij beleefd binnenhaalde en mijn bagage regelde. Lekker luxe dit. We reden langzaam de menigte door en kwamen op de hoofdweg. Wat ik toen zag is bijna niet te beschrijven, een kroelende massa brommmers, scooters en hier en daar een auto krioelen  zich een weg de goede kant op, hoop je dan. Maar tot mijn verbazing zijn die Vietnamesen verkeerskunstenaars, met behoorlijk de vaart erin gaat het best snel vooruit.

Het verhaal van deze dag (gisteren) is nog lang niet af , maar nu, vrijdag 1 uur in de ochtend ga ik eerst eens lekker slapen.



Aanloop
17 januari 2016, 23:44
Filed under: 2016 Vietnam

Mijn volgende reis wordt een heel ander soort avontuur.
Doel is Vietnam, begin februari vertrek ik.
Via Ho Chi Minh vlieg ik na twee dagen in deze stad verbleven te hebben (6.000.000! inwoners) snel noordwaarts door naar het midden van het land, naar Hue.
Landelijk rustig en een cultureel hoogtepunt. In de jaren 60 en 70 had ik nooit gelooft dat ik daar in de toekomst rond zou gaan reizen. Dit keer geen fiets, nee…. eerst met een goede kennis die in Vietnam in Hue woont, samen rond kijken, diverse paleizen en tempels bezichtigen en de cultuur echt leren kennen, ik mag Vietnamees New Year met haar familie vieren, dat is drie dagen uitbundig feest, 8, 9 en 10 februari, ik mag mij verheugen op goed contact met die familie daar. Na een week neem ik afscheid van deze mensen en begin aan een motor tocht in georganiseerd tour verband, van Danang in 8 dagen naar Nha Trang een super badplaats.
Hieronder staat een link voor een beschrijving van dag tot dag van de motor tour:
Motor tour
In Nha Trang blijf ik een paar dagen en zal dan via Ho Chi Minh de thuisreis starten.
Drie weken en die zijn al helemaal vol gepland.
Wordt vervolgt…!



Ierland epiloog….
17 januari 2016, 01:31
Filed under: 2015 Ierland

Tja… het is nu januari 2016, de tijd slipt weg in de toekomst.
Voor ik het weet is mijn toekomst verleden tijd…. diepzinnige gedachten van een zestigplusser…. 🙂
Ik had beloofd nog een  soort van samenvatting en mening over het fietsen (2015) in Ierland te geven. Er zijn ook mensen die mij aan die blog belofte herinnerd hebben, al een hele tijd geleden zelfs. Maar iedereen weet vast wel hoe dat gaat….!
Terug in huis…. familie bij bijgepraat…. vrienden en collega’s ook…  het gewone overbekende leven neemt weer volledig bezit van jou.
Maar, nu mijn nieuwe reis en  uitdaging  (Motor Tour in Vietnam !) heel dicht voor de deur staat, wil ik die belofte toch gestand doen.
Als ik het eerlijk moet zeggen (en dat doe ik) is het fietsen in Ierland mij niet echt meegevallen.
Enerzijds denk ik dat ik mij conditioneel niet optimaal voorbereid had, niet genoeg kilometers gemaakt anderzijds had ik echt veel en veel te veel bagage meegenomen.
Ierland is een land met zoveel, vooral het enorme aantal!, super gemene hoogte verschilletjes, je maakt snel daarin een grote vergissing.
De schrijver van de tocht die ik aan hield, Benjaminse, had een fiets met een paar kleine tasjes,  hij ging alleen maar in hotels en B&B’s, die zijn ook overal aanwezig, maar ik had mijn volledige kampeeruitrusting op mijn fiets getakeld en veel teveel kleren en andere zooi meegenomen. Allemaal dood gewicht bij hellingen van meer dan 15 %.   Campings zijn in sommige delen van de ronde bijna niet aanwezig.
Dat is best vervelend als je daar niet op gepland  (gerekend) hebt.
Dat is de grootste vergissing van mij in deze tocht, maar verder was het in een woord geweldig! Het landschap is zeer afwisselend en spectaculair.
De Ieren zijn een enorm sociaal, hulpvaardig en tolerant volk. Ben weg van ze!
Kan Nederland een voorbeeld aan nemen! Kouwe intolerante kikkers hier.
Dit is uit mijn blog duidelijk te lezen.
Wat kan ik er verder nog over zeggen..?
Het was geweldig mooi, ik zal er graag weer heen gaan, maar dan alleen in B&B’s overnachten, dan kom je ook makkelijker met allerlei mensen in gesprek.
Veel gemakkelijker dan in Spanje, vorig jaar in Sevilla heb ik mij tussen al die Spaanse schoonheden behoorlijk alleen gevoeld. Maar daar heb ik geen blog van gemaakt.
Fiets in het vliegtuig meenemen was ook niet echt makkelijk, zie mijn  blog op de terugreis daarover. Als ik ooit weer ga zal ik een boottocht en treinreis door Engeland overwegen.

Ik ga het hierbij laten!
Tot een volgende tocht! Vietnam misschien?



Finale.  Maandag 3 augustus  
3 augustus 2015, 23:12
Filed under: 2015 Ierland

6 uur wakker worden en rustig aan beginnen een beetje de rommel in de juiste zakken doen vervolgens die zakken weer in de juiste tassen. Je zou het niet zien of zeggen maar alles heeft een vaste plek. Lekker lange douche genomen. Schoon naar huis.
Buiten miezert het zoals gewoonlijk, de tent gaat nat in zijn hoes. Dat is veel vaker gebeurd deze vakantie en dan een paar dagen niet eruit geweest. Nu is er een beetje het weer ingekomen, schimmel dus. Jammer, thuis in de was doen, misschien helpt het.

Alles bij elkaar op de fiets gesjord en hup op weg naar Halfords. De zaak ging net open. Ik mocht gelijk mee naar het magazijn.
Daar stonden heel veel dozen. Maar allemaal aan de kleine kant, dat zag ik direct.
Zo komen ze van fabriek, die fietsen moeten eerst helemaal in elkaar gezet worden.
Dat betekent waarschijnlijk dat ik de mijne helemaal uit elkaar moet halen.
Voor de zekerheid heb ik er maar twee mee genomen.
Zoals van plan heb ik ze buiten ingepakt in wel 20 vuilniszakken, het was op dat moment weliswaar droog en zelfs zonnig, maar dat kan hier in een oogwenk anders zijn. Het lukte goed, twee sjorbanden er om heen en deze weer met een touw fixeren. Ik had wind mee, voorzichtig navigeren en hopla daar ging ik. Best gewaagd, maar te doen.

IMG_4829

Zo, nu opstappen en de doos met de linker hand naast de fiets en voor het stuur zien te houden.

Op een druk en smaller stuk ben ik gaan lopen en later over een brede stoep langzaam gefietst. Zo kwam ik weer in het centrum
Het was spits uur, op zoek naar de bus naar Belfast International AirPort.
De chauffeur deed heel moeilijk met een lelijk gezicht over de fiets. Ik moest van hem eerst naar iemand van security, dat was een dame en die vond het wel goed, dus ik met een triomfantelijke grijns terug, hij was knap sjagrijnig.
30 km en een half uurtje later was ik op het vliegveld.
Ik aan het werk, tijd genoeg. Ja, verdikkie die dozen zijn echt te klein, nu zag ik het pas goed. Heb de grootste gepakt, met die andere kan ik er misschien nog wat aan freubelen.  Dat werd een hele toer.
Ik koos een knutsel plekje vlak bij de bali  Odd Luggage, ofterwijl  ‘Grote Bagage’, hier kunnen mensen hun kano’s piano’s e.d. afgeven …  🙂  fietsen vallen daar ook onder, dan hoefde ik er niet ver mee te zeulen.
Eerst beide wielen eraf, nee past helemaal niet, stuur er helemaal af, nee past nog niet, te breed, tassen dragers eraf, nee, spatborden eraf, nee, standaard eraf, oei die ging kapot,  ja nu past het wel.  He he!
Er zaten twee mannen achter de balie geïnteresseerd naar dit gestage disassemble proces van mijn fiets te kijken.
Ze gingen mij zelfs tips geven, natuurlijk nam ik die ter harte, ik moet daar straks geen troubles krijgen.
Ze kwamen er  nu vlak bij staan en wenste mij succes en verdwenen, de wacht werd gewisseld, de twee bij mij zo betrokken geraakte ambtenaren werden vervangen door een dikke zwaar opgemaakte dominante dame type Ierse dragonder en een witte oude man die echt aan pensioen toe moest zijn.

Nu al die losse spullen erin, wiel, ja, ehhh… nog een wiel, hmm  beetje doordrukken, tas dragers, schuiven en nu ff hard drukken, spatborden, beetje drukken, nog iets harder, knak… hé ze verbuigen. Nou word ik echt ongeduldig, alles aandrukken en doos provisorisch afsluiten, wat een vervelend gedoe, die fiets krijg ik op Schiphol nooit meer in elkaar.
Zwager Wil, die mij met Ellen ophaalt snel een WhatsApp gestuurd, de fietsendrager hoeft er niet meer op, neem aub jouw grootste auto mee.

Andere spullen bij elkaar gebonden in de puinzakken van de Gamma, zo alles klaar voor vertrek.

Even nog de vetvlekken van mijn ketting en derailleur op de mooie marmeren vloer schoongemaakt met wat wasbenzine uit mijn dragon fly kook apparaat. Oei dat ruikt behoorlijk.
De dragonder kreeg er ook lucht van en kwam informeren wat ik bij mij had.
White Spirit zei ik droog, daarop keek ze mij ongelovig aan en ging haar oude collega bellen die net weer even was plassen. Hij kwam terug en bestudeerde nauwgezet de flessen die ik op de balie had gezet.
Ik kreeg de opdracht om de tankjes met white spirit in mijn drink fles te doen en dan beide tankjes van het kook apparaat te vullen met water!
IK keek hem met grote verbaasde ogen aan, hé. Waarom vullen met water vroeg ik hem, “Nou dan blijft het gewicht voor het vliegtuig hetzelfde”  Deze logica gaat mij helemaal boven mijn pet, ik kijk hem nog eens ongelovig aan en hij komt met hetzelfde, vullen met water  voor het gewicht voor het vliegtuig.
Wat een sukkel, maar ja, ik ben het maar gaan doen.
Drinkfles met de wasbenzine ingeleverd, en naar de andere balie voor inchecken en wegen van de spullen.
Toen ik weer terug kwam en mijn tassen onder de doordringende stralen moesten, werd de lopende band een paar keer heen en weer gedaan, hij checkte mijn tassen driedubbel.
Nou ja, dat was voor mij zo een beetje het laatste maar zeker niet het beste contact met een Ier geweest.

De vlucht was kort de landing hard maar hij bleef op de baan.

Mijn zus en zwager stonden mij op te wachten en met alle spullen in hun auto gingen we naar mijn flat.

Mijn katten stonden achter de deur, ik deed open en Sien  de oudste poes stond achter de deur en weigerde mij aan te kijken, wat ze anders altijd wel doet.  Ze was boos….!
Maar een uurtje later kwam ze steeds weer bij mij en mauwde en gaf kopjes en beet in mijn vinger.

Ellen had borrel spul en eten meegenomen, wat een bofkont met zulke attente  mensen in mijn familie.
Dat was het perfect einde van deze voor mij spectaculaire en enerverende fiets tocht.

Ik ga deze week nog eens kort weergeven wat ik er allemaal van vind.

Van de tocht het fietsen en van alles….. !!

IMG_4831

Dag Ierland….. !!



Titanic. Zondag 2 augustus 2015. 
3 augustus 2015, 00:31
Filed under: 2015 Ierland

Vroeg uit de veren, letterlijk en figuurlijk, de eendeveren vliegen in mijn tent in het rond als ik mij uit mijn slaapzak wurm, maar dat is normaal zei die verkoper ooit.  Het blijft er gek uit zien. 

Op de fiets naar Belfast en eerst die Halford zaak  opgezocht, deze lag ergens op een industrie terrein verborgen. Het probleem met regen en vervoer op mijn fiets van de kartonnen  box heb ik ook gelukkig opgelost, mocht het gaan regenen dan beplak ik de dubbel opgevouwen doos helemaal met vuilniszakken. Heb al een hele rol gekocht en plakband heb ik al genoeg. Als het heel hard waait moet ik gaan lopen daarom dus op tijd erbij zijn. 

Daarna ben ik naar het Titanic museum geweest, die is dus in Belfast gebouwd. Daar was vroeger een enorm belangrijke botenbouw industrie.  Er was heel veel materiaal beschikbaar oude foto’s en filmpjes hoe dat er aan toe ging.   Was zeer interessant alleen op een regenachtige zondag rete druk, ook veel gezinnetjes met hele kleine kinderen, die er niets aan  vonden, logisch en die gaan dan in automatisch in de tegenallesmodus stand staan.    Ja, zo ging die naar beneden. Kunst! Wat een enorme klap moet dat ding op de zeebodem gemaakt hebben, een km recht naar beneden vallen. 

 Beetje rond gekeken en weer terug gegaan. Vanavond weer naar een film geweest,  Terminator Genisys. Wat een flop. Geen aanrader.  Met een verouderde Schwarzenegger weer als bescherm robot van een nieuwe hele mooie Sarah Connor. Ik ben tijdens dit suffe geweld om het geweld gewoon weer in slaap gesukkeld, gelukkig had ik daarna mijn tas nog. 

Terwijl ik dit schrijf zit ik in het toilet gebouwtje in de wasruimte van WiFi en verse stroom gebruik te maken. Nu hoor ik steeds zo een raar geluid alsof iemand een aansteker met piëzo-elektrisch gebruikt , maar er is niemand, ik ga kijken zie ik een insecten verdelgingsmiddel lamp in het halletje met  zo een electrisch geladen ijzeren rooster ervoor, nou effectief hoor, ze worden direct electrisch geroosterd, er zit al een hele maaltijd kant en klaar op het rooster gekleefd je hoeft ze er alleen maar van af te lepelen.   

Nah goed, ’t is genoeg zo, ik ga dromen.  Morgen naar huis. Ook fijn. 



Weer Kamperen. Zaterdag 1 augustus 2015
2 augustus 2015, 14:58
Filed under: 2015 Ierland

Weinig geslapen, nou komt dat wel vaker voor en in tegenstelling tot vroeger  kan het mij niet zoveel meer schelen, ik heb meer dan genoeg te overdenken en ochtend wordt het vanzelf.  Soms helpt het om zelf een gekke droom te verzinnen onmogelijke dingen aan elkaar knopen en ineens ben je weg.  Vanmorgen vroeg zat ik om half vier een app van TripAdvisor te installeren.  Niet zo een topper hoor, TripAdvisor, het komt steeds met de verkeerde zoekresultaten vervelende popups  en de reviews deugen vaak niet.  Vervolgens  geprobeerd om te zoeken naar B&B goedkopere hotels en campings. Lijstje  van gevonden items gemaakt gemaakt, vliegveld info telefoonnummer gevonden ( vragen naar fietsdoos) enz.  Om zes uur toch even in slaap gevallen en na een paar uurtjes ben ik gaan bellen.  B&B werd niks, vol en toch veel te duur.  Er is een camping ongeveer 8 km ten Oosten van Belfast, gebeld en ha ja  er was plaats en voor een fractie van de hotel en B&B prijzen. 

Op het vliegveld zijn geen fietsdozen te koop, lastig. Dan maar fietsen winkels bellen om te vragen naar dozen van geleverde fietsen.  Na drie keer mis was het bij Halfords raak, was die zaak in Nederland niet in moeilijkheden? Maar dit pand zit  vrij ver weg van het busstation. Hoe krijg ik die doos daar?  Stel dat het regent. Hmmm.

Na de kaart voor de route bestudeerd te hebben ging ik op weg naar de camping.  Ik rij door Oost Belfast, beruchte wijk weet ik.  Reed door arme gedeeltes, zag illustere individuen rondlopen, er werd naar mij gegluurd., maar ja wat  zegt dat. Onderstaande muur schildering moest ik toch even vast leggen.   

Op zich is wat er staat waar. Maar toch ….  Kippenvel!!   Er waren er veel meer. 

Ik kom in een klein stadje DunDonald en beland bij de camping.  Nou ja, een caravan parkje met plaats voor een paar tentjes. Overal hoge hekken er om heen.  Het hoort bij IceBowl een kunstijsbaan en een opgeleukte midgetgolf golf baan. Met opgeleukt  bedoel ik dat er veel automatisch spektakel was als er gescoord werd gingen kanonnen af sprongen fonteinen omhoog en brullende opgewonden stemmen over overstuurde luidsprekers.  Zo krijgt dat saaie ouderwetse midgetgolf een modern jasje.  De ijsbaan vond ik wel tof, popmuziek rondjes draaien, sporters, giechelende meisje,  stoere jochies en kinderen met  figuurtjes als steun om overeind te blijven. Heb er een hele tijd staan kijken.  Komen er  zoveel leuke herinneringen boven van vroēgeh uit de ijstijd. Ja, in  Den Haag  Oh oh. 

Na tentje installeren ben ik lekker gaan lezen boek uit en s’avonds ben ik vlakbij naar een bios geweest. Mission Impossible Rogue Nation met Tom Cruise nog steeds een intrigerende acteur. De bios beschikte niet over de modernste apparatuur  Imax  en super senssuround of zoiets en dat verschil merk je. Laat op de camping terug plofte ik tevreden op mijn self inflatable matje. Morgen nog iets bijzonders gaan doen.