Harry blogt


Vietnam 2020 Week 2
30 januari 2020, 10:23
Filed under: 2020 Vietnam Thailand

(Note: pagina is nog niet af, maar publiceer het alvast, het uploaden en tekst toevoegen en bewerken duurt erg lang met een te goedkope verbinding.)

Deze week was wel heel speciaal.

Het huis werd binnen en buiten met prachtige bloemen versierd.

Twee vrienden van mij, Marc en Ad die ik al vanaf mijn 16 ‘de jaar ken, kwamen ook naar Hue en zijn door de familie uitgenodigd om de Worshopping van de 9 jaar geleden overleden vader mee te maken.

Zij werden héél gastvrij ontvangen, de beide broers Doan en Hop van Yen deden veel moeite om hen in vloeiend Engels alles over deze tradities uit te leggen.

Eerst oudejaars avond met kanonschoten op de flagtower dan groots vuurwerk.

1 januari 2020 Lunar kalender 00:00 Jaar van de rat!

Net te laat, de draak ging in stukken de vrachtauto in.

Yen is dol op orchideeën

Eerste dag TET, na de samen lunch wordt er elk jaar gekaart.

En ineens waren ze er: Ad en Marc, mijn goede oude vrienden, als we dit toch geweten hadden in 1970, dat ik ooit met een Vietnamese vrouw zou trouwen en wij daar gedrieën in Hue bij haar familie uitgenodigd waren, Vietnam was toen in een bloedige oorlog, wij demonstreerden tegen de aanwezigheid van Amerika daar.

En na instructies meedoen met de worshipping.

Daarna op pad met 9 man in een grote auto met chauffeur


Dit is een echt absurde verzameling van pronken met graven. Een status competitie wie heeft het mooiste familie graf, het benodigde geld wordt door Vietnamezen oversea, dus niet die in Vietnam bij elkaar verdiend.
Zover het oog reikt zie je deze, sorry dat ik het zeg, uitwassen honderden.



Vietnam 2020 week 1
3 januari 2020, 11:43
Filed under: 2020 Vietnam Thailand

Spannend weer naar Vietnam, voor de vijfde keer al.

Alles goed voorbereid, dat maakte dat we tijd over hadden nadat we de koffers dicht gekregen hadden en op slot gezet.p

Ik dacht bij mijzelf, kom ik speel nog even wat op gitaar, zegt Yen op hetzelfde moment: “Speel nog wat op je gitaar”, en dat soort gelijk denken gebeurt zo vaak dat ik soms denk dat ik een gat in mijn schedel heb waardoor zij kan zien wat ik denk 🙂

Intercity

Weg met de tram en trein naar Schiphol, uitgewuifd door Jony onze vriendin uit de flat die ons beneden in de hal al stond op te wachten, 93 is ze nu en ik hoop dat ik tegen die tijd ook nog zo vitaal en betrokken ben zoals zij is.

De reis vervolgde met vlucht 1 naar Istanbul.
Krap tijd voor de transfer voor vlucht 2 naar Bangkok.
Het lukte net maar we moesten echt rennen.
Dat stressen vind ik helemaal niks.
Maar je relaxed weer als je zit en de buikriem aanhaalt en naar de voorstelling over vluchtwegen reddingsvesten e.d. kijkt.
Die werd als animatie op schermen getoond, je ziet dan een moeder die vrolijk lachend een zuurstofmasker op haar gezicht plaatst en haar zoontje kijkt eveneens breeduit lachend met grote ogen naar zijn moeder.
Schril contrast met de werkelijkheid als die apparatuur echt nodig is.

Het vliegtuig taxiet lang naar de start plek iedereen zit vast, maar dan horen we personeel commando,s geven “Sir Please sit down “
Dan schuifelt er een lange gestalte langs onze stoelen, een oude man met baard en stoïcijns gezicht loopt voorbij..
De motoren beginnen hard aan te zetten.
Het was een vreemde beetje bizarre gewaarwording, vijf personen personeel probeerden hem te stoppen, ik hoorde wel 10 keer please sit down, maar hij liep gewoon door naar voren, compleet alles negerend met holle lege ogen en dwingende langzame tred. Het oogde ook wat hilarisch.
De motoren werden uit gezet.
Ik zag niet meer wat er voorin gebeurde, maar er werd binnen een paar minuten omgeroepen dat we een verwarde man aan boord hadden en we weer terug moesten, daar aangekomen moest alle bagage in de bovenrekken gecheckt worden. Want men wist niet wat van hem was, denk ik.
Met dik anderhalf uur vertraging kon de reis opnieuw aangevangen worden.
Eerlijk gezegd best een beetje eng.

Dan weer 10 uur vliegen, van te voren denk je dan van alles te gaan doen, maar dat lukt niet echt.
Half filmpje kijken, hazenslaapjes met één oog open, steeds opgeschrikt worden door mededelingen via intercom van personeel.
Overstap Bangkok, met shuttle bus naar ander AirPort 40 km verderop.
Vertrek op tijd en op tijd in Danang

Heel goedkoop hostel opgezocht en dat was uitstekend voor die prijs, ( 15,- euro 2 personen een nacht) midden in het centrum.
We hebben pho Hanoi gegeten en die was zóóó lekker
Fijn gewandeld langs de rivier, mooi licht en lekker warm.
S’morgens door privé taxi auto opgehaald, Yen had voor lunch lekkere broodjes gekocht

Aankomst was wel een beetje emotioneel voor Yen en haar moeder.

Dezelfde middag zijn we met een neef en zijn moeder naar het blinden massage Instituut gegaan waar we tot nu toe elk jaar wat opgepept worden van de lange vermoeiende vliegreis inclusief de jet lag.

Yen ging samen met haar schoonzus, ik met de neef, een Engels sprekende aardig jongeman van een jaar of 28.
Ik vind het een klein beetje onwennig maar vooruit maar.
Eerst in een stoombad, samen in een klein hokje in steeds dichtere hetere geurende mist babbelen over zijn werk als marketing bobo in Ho Chi Minh.
Gelukkig is zijn Engels uitstekend, beter dan het mijne denk ik.
Daarna konden we ons overgeven aan de kunsten van twee jonge massseurs, de een duidelijk stekeblind, de ander duidelijk niet, die nam mij onder handen.
Mijn rotsvaste edoch blind vertrouwen in Aziatisch massage heeft door deze behandeling een flinke deuk opgelopen.
Ik vraag mij nu echt af of deze man wist waar hij mee bezig was.
Ik ben een man van bijna 66, hij trok keihard aan al mijn ledematen en bewoog deze in richtingen waar de belendende gewrichten niet voor ontworpen zijn.
Zeker niet als deze al een klein beetje versleten zijn.
Ik maande hem tot voorzichtiger gedrag maar dat hielp niet, ik dacht toen nog dat het misschien wel goed moest zijn.
Daar ben ik achter gekomen, dagenlang hebben spieren en gewrichten mij laten weten dat dit niet ok is.

De volgende dagen zijn we bezig met wat schoonmaken in huis en voorbereiden voor TET en worshipping

Op woensdag familie uit Hue gezien tijdens een Worshipping in het huis van Yen.

Donderdag koffie met vriendin van Yen in gezellig restaurant met prachtig zeeaquarium

Donderdag diner bij haar broer mr. Hop, was heel gezellig, zijn zoons en a.s. Schoondochter en haar ouders waren er ook bij.

Slapen gaat slecht en overdag ben ik te moe en dan slaap ik wel, dat is fout.
Weer de gebruikelijk overlast van lawaai door karaoke en heel hard praten. Typisch Vietnamees.

Ik ga steeds wandelen in de ochtend met Yen
De blikken die ons worden toegeworpen zijn nogal uiteenlopend.
Van meestal heel vriendelijk glimlachend tot verbazing afkeuring en soms zelfs boosaardige blikken. Dit land heeft zoveel doorstaan.
Ik weet dat ik lichaamstaal goed versta en mijn intuïtie en empathie redelijk goed ontwikkeld zijn. Dus het zal echt wel een beetje kloppen.

Veel op de motorbike gereden, dat is echt een uitdaging.
Maar het went langzaamaan, de belangrijkste regel is niet te botsen en hou het op 20 km per uur.
Al zijn er soms crimi’s die zigzag levensgevaarlijk keihard door de meute scheuren.

Nog een onverwacht talent van Yen is Bowling, ik had compleet het nakijken, we gingen s’avonds met een Vriendin uit Nederland die toevallig ook nu in Hue is.

Mooi grote baan in fraai gebouw, het was er rustig. Maar na een paar rondjes tekende zich de winst voor Yen al af.

Schoenreparatie

Bezoek aan een weeshuis. Met giften van de kerk.
Sommige van de kinderen hier zijn te vondeling gelegd of erger nog gered uit een afvalhoop, hartverscheurend.



Afscheid van Hué
13 februari 2019, 08:03
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Deze pagina vond ik in 2020 nog in concept van vorig jaar.

het begin is gedetailleerd later alleen wat korte notities.

Woensdag 13 februari 2019

De tijd in Hué is voorbij.

Heel vroeg zijn we vertrokken met een taxibusje naar Danang en vandaar met de trein naar Nha Trang. Ik zit nu in die trein en we slingeren over het enkelspoor in een rijtuig die de tand destijds nog steeds weet te weerstaan.

We hebben een ‘lig’ coupé, d.w.z. zes bedden driehoog gestapeld. Dit alles afgesteld op de lengte van Vietnamezen in een grijs verleden hetgeen voor de Europeanen van nu betekent liggen óf gebukt zitten en bij slingers je hoofd stoten. Ik probeer allebei uit.

 

We reizen overdag in tegenstelling tot andere jaren waarin we per nachttrein reisden. Nu zie ik de Vietnamese landerijen voorbij schuiven, de trein gaat tussen de 40 en 60 km per uur. Die uitzichten staan mij wel aan, nu zie ik stukken Vietnam die wel grotendeels ontgonnen zijn maar de stadsvervuiling heeft er nog niet toegeslagen. Dus niet overal afval geen plastic. Plastic is verschrikkelijk hier.

Frisse groene rijstvelden met vele grote sierlijke witte vogels met lange nek, de witte reiger.

Tussendoor kleine bossages met boerderijtjes en allerlei tropische planten, prachtig. Bergen op de achtergrond en een helder blauwe lucht siert de hemel Dit heb ik tot nu toe te weinig gezien en wil dat volgend jaar uitdrukkelijker in ons reisplan voegen. De reis duurt 12 uur. Mooi even de tijd wat op te schrijven.

Onze laatste avond in het huis van moeder is nogal overstemt door de buren. In de middag zag ik het al, buiten werd van alles in stelling gezet voor een feest, waaronder een karaoke installatie, Worshipping zei Yen, maar ik begrijp niet wat hetgeen volgde met worshipping te maken heeft.
Het voltrok zich dus op straat, misschien zes meter van de plek van onze eetafel.
Om zes uur. begon het, de volume knop op snoeihard en meezingen.
ik vind zingen super, maar dit….Ik denk dat alle voorouders het moeten horen.
ik weet het, ik heb het er eerder al over gehad, heb het lawaai opgenomen in huis met mijn dictafoon en zal het later toevoegen.

Hotel Nha Tranghotel Galaxy

Brommer gehuurd en naar lagune gereden waar het heel fraai is vanwege zout winning..

Hele mooi tocht, 52 km, ik rij Yen achterop.

aangekomen een kleine teleurstelling want de zoutwinning was door de vele regen in het vroege seizoen nog helemaal niet op gang gekomen.

Er zouden droog gevallen bassins met witte zout te zien moeten zijn, helaaas.

Wel een heerlijke plek gevonden om wat bij te komen en gepraat met een jong stel dat zoutwinning er als hobby bij doet, zij kunnen daar niet van leven, aardig stel..

Yen wilde naar een mooi zwem resort, maar helaas… wederom pech, we kwamen 16:30 aan en ze gingen sluiten

Nog verder terug huiswaarts vonden we een fijn beach restaurant, lekker gegeten.

In de avond met Thuha koffie gedronken in Green World hotel

Volgende dag duik en Walk on the sea evenement

In de avond gegeten bij Thuha en haar familie

Zoon brengt ons naar station

Nacht trein naar voorstander Ho Chi Minh

Zaterdag 16 februari

Koffer bij Lung achter laten

Stonden daar om 4:30 voor de deur

Verslapen

Daar wat geslapen

Toen met taxi door gastvrouw geregeld naar vliegveld HCM gereden

Vlucht naar Singapore

Hotel trein pas regelen

Zondag Sentosa

Maandag Botanisch tuinen en Gardens by the Bay

Dinsdag 19 feb

Busreis boeken

Nog 1 dag treinpas

Woensdag 20 feb

Bus naar Kuala Lumpur

Afscheid van Singapore.

8:00 uur op weg met de taxi naar een busstation.

De bus was prachtig ingericht, hele fijn zit/lig stoelen.

De reis van ongeveer 500 km met een grote bus, twee chauffeurs en 10 passagier.

Dat kan er nooit uit, ze gingen wel.

Toch wel wat ouderwets, geen WiFi en USB aan boord.

Grens controle was een makkie.

Goede weg, vlak veel plantages geen rotzooi.

Neuspeuteren

Aangekomen, schitterende hotel kamer

Donderdag

Hop on hop of

Veel vast gestaan

Vrijdag

Met tour busje naar genting Highlands

We waren de enige tweedus een privé tourguide

Praatte teveel

Batik winkel, broek gekocht

Chocolade, niets gekocht

Met kabelbaan naar hoogte

Vreselijke ervaring

Gelopen naar supermarkt

Levens gevaarlijk

Doen we niet meer

Boodschappen gedaan Sim gekocht

Zaterdag

Met grab naar batu cave

Met kommutor naar bird park

Lang gebleven

Leuk heel veel foto,s en filmpjes

Met grab naar huis

Beetje gegeten

Zwemmen

Storm regen

Stoombad Bij de dames, kwam ik per ongeluk terecht

Grab naar winkelcentrum

Eten. Salade pizza

Grab terug

Allebei zeer moe.

Zondag

naar Putayaja de moskee

Eerst met de taxi naar Kl sentral

Met de expres naar Putrayaya

Met elektrische bus lange tocht door de stand

Dit is de nieuwe regerings hoofdstad

Heet

In de moskee na het gebed

We moesten lange jurken aan

Yen moest haar muts op

Heel lang gesprek gehad met een dame en een man van de moskee

Hij sprak gepassioneerd en realistisch over de islam

Dit maakt zeker mijn mening wat positiever over islam

Heel harde regen en ik iel doordat ik in een ondergelopen geul stapte

Yen heel bezorgd

Laat terug naar hotel

Wilde zwemmen maar het regende keihard

Door het onweer mochten we niet zwemmen maar konden wel mooie foto’ maken.

Maandag

Terug naar HCM

Met de bekende taxi naar het vliegveld

Korte vlucht naar HCM

Weer heel heet

Yen wilde naar het een na hoogste gebouw in HCM

We namen de bus maar wat onzekerheid over waar uitstappen

Toch gelukt

Boven prachtig uitzocht en lekker meer heel duur gegeten

Mat taxi naar het huis van mr Luong

Hartelijk ontvangen en Minh hun dochter van zes wachtte ons al met spanning op

Een heerlijk gezellig diner en speelde allebei wat gitaar

Ik heb een Vietnamese les genomen bij Minh en dat vond ze geweldig

Vroeg naar bed

Dinsdag

Ontbijt met alleen de moeder Ngoc vader Luong al om 04:00 aan het werk

Minh naar school

Ongbijtje pho lekker briefje aan Minh geschreven

Dan weer met bekende taxi naar het vliegveld

lange rit afscheid van Ho Chi Minh

Sommige dingen zal ik zeker niet missen,

Het is er vaak vies lawaaierig en chaotisch georganiseerd,

Ook de verhalen van de enorme fraude en corruptie steken mij steeds meer

Met een lachend gezicht vertellen ze daar allemaal over

En ze doen er allemaal even hard aan mee

Ja het is een probleem, over een mogelijke oplossing hoor ik nooit wat

mijn romantische subjectieve beeld van oosterse rust en hoge ethische waarde Moet ik behoorlijk bijstellen.

 



Oudejaars avond 5 februari en verder
10 februari 2019, 08:58
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Vanaf nu geen dagelijkse beschrijving meer.
Er gebeurt veel van hetzelfde, heel leuk voor ons, maar niet voor dit blog.

De Lunar kalender loopt ten einde, 30 december is de laatste dag van het Lunar jaar.
In de avond zijn we naar het centrum gegaan, waar om 00:00 met vier kanonnen daverend 2019 werd ingeschoten, gevolgd door een groots kleurrijk  vuurwerk. Dit alles voltrekt zich natuurlijk in enorme drukte.

Yen had mij eerst ter plekke gebracht en ging daarna haar moeder halen, achterop haar motorbike.
Dus ik liep even solo tussen al die Vietnamesen, dat gebeurt niet zo vaak, Yen voorkomt dat steeds.
Er zijn niet zo heel veel toeristen, daarom val ik door mijn lengte en niet Aziatische uiterlijk best op.
Ik zie, sorry dat is geen verwaandheid 🙂 veel mensen naar mij kijken, soms wel leuk, soms bij het ongemakkelijke af.
Er stapte een grote man in militair uniform resoluut op mij af. Oh… shit, k… wat nu dan? Vlak voor mij veranderde zijn serieuze blik in een smile en wenste hij mij een Happy New Year, zo grappig…  ik gaf hem direct een ferme hand en hij lachte van oor tot oor.
Ook heel veel kleine kinderen komen op mij af, “Hello how are You?”, vragen ze dan. Achtereenvolgens willen ze mijn naam, leeftijd, welke kleur mijn favoriet is, welk huisdier ik heb enz. enz. weten.  Het zijn zulke schattige kinderen. Ze leren allemaal Engels en willen dat heel graag in praktijk oefenen.

Ik ben echt een Opa in hart en nieren hoor, ik zie zoveel van die leuke hele kleine hummeltjes rond scharrelen.
Ze zijn zo open en van nature spontaan, ik geniet daar enorm van. Ze drentelen vaak ook spontaan naar mij toe.

Ik vind de mensen zowel vrouw als man hier ook gemiddeld mooier dan in Europa. Sorry hoor! 🙂
Je ziet nauwelijks obesitas, eerder iets te slank. Mooie gezichten, de vrouwen allemaal lang zwart haar en goed gekleed. En heel veel glimlachjes en vriendelijk oog contact valt mij ten deel.

Echter ….. vlak voor Yen met ma terug kwam gebeurde ook dit, een paar pubers  14+ lopen langs, zie ze weer kijken, een komt op mij af….   “kjoe”, hoor ik hem zeggen, Ik gebaarde dat ik het niet gehoord had, “Fuck you”  zei hij en liep snel door”
“Very very impolite!” slinger ik er nog hard achteraan, hij was weg, maar een van de kleinere van 13 misschien, blijft bedremmelt staan. Hij kijkt mij aan en zegt uit de grond van zijn hart en vol plaatsvervangende schaamte “Sorry”, ik geef hem ook een hand en zeg hem dat ie een Very Good Boy is.
Op dat moment komt Yen terug, ze zag het, ik leg het uit en ook zij verontschuldigd zich voor dat gedrag en legt uit dat er veel jonge personen niet doorleren en blijven steken op een kinderlijk niveau en niet weten wat ze met hun leven moeten.  Nou, deze waren nog wel jong, maar Ik weet dat ze gelijk heeft en dat het nog een groot probleem wordt,  95 miljoen, met heel veel jonge mensen die allemaal graag rijk willen worden.

Met de komende Tet Feestdagen voor de deur waren we samen nog veel aan het opruimen en voorbereiden in het huis. De hele familie komt, 6 kinderen met partners, met kleinkinderen met partners en sommige kleinkinderen ook met partner bij elkaar bijna 30 personen en in de drie dagen hebben we vele ontbijtjes, lunches en diners in verschillende samenstellingen beleefd.

Daarbij komt ook dat de moeder van Yen 90 jaar is geworden en dat was ook een reden om dit jaar allemaal bij elkaar te zijn.  Er werd in het huis een familie vergadering gehouden, mr Hop hield een lange toespraak waarin over iedereen werd gesproken en ik hoorde mijn naam ook een paar keer vallen.
Daarna sprak de moeder zelf, zij is nog heel fit en goed bij kennis en zij wil zo lang mogelijk in het huis blijven wonen. Er moet nog een betere en pernamente oplossing worden gevonden om haar in de avond en nacht van gezelschap te voorzien. Niemand wil dat ze alleen is.
Daarna kwamen de kinderen  aan het woord en ik werd ook geacht wat te zeggen. Dat mocht gelukkig in het Engels, kreeg nog applaus ook, er zijn personen bij die het perfect en snel kunnen vertalen.

Op de derde Tet dag zijn we met een grote bus naar het graf van de vader gegaan.
Ik heb daar al over geschreven, kan ik nog uitgebreid verder over uitwijden, misschien later.

 

Proefrijden in het bos

 

 

01-01-2019 0:00  Begin van het jaar van het Varken

 

Spelen met Teddy

Spelen met kaarten

Allemaal….!

Nieuw Homestay van Thanh

 

In de bus

Hoogste gebouw Hue

Bij het graf van overleden vader

 

 

 

Oahn haar oudere zus

Hete dag koele plek



Ancestor Worshipping Zondag 3 Februari
3 februari 2019, 17:47
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Vandaag wordt er door de familie aan Ancester Worshipping gedaan.
Het is namelijk de sterfdag van de vader van Yen, acht jaar geleden.
Dat herdenken is een oeroude traditie en vindt in de meeste families plaats.
Er wordt een rijk gevulde tafel gedekt, deze staat voor het herdenk gedeelte wat in ieder huis aanwezig is.
De indeling op de tafel gaat precies volgens bepaalde regels, vlees oostelijk, fruit aan de westelijke kant.
Het idee is dat eerst de overleden voorouders worden uitgenodigd om te eten.
Er zijn allerlei papieren attributen gekocht, idee is dat de voorouders die kunnen gebruiken.
Ook papieren geld, eh… namaak geld natuurlijk.
Dat wordt aan het einde van de herdenking op straat in een ketel verbrand.
Rond het middag uur komt de hele familie bij elkaar en mediteert iedereen kort voor het familie altaar en steekt een of meerdere wierook sticks aan. Als iedereen dat gedaan heeft volgt een uitgebreide lunch.
De stemming is heel gewoon, niet plechtig of devoot.

Over Worshipping en religie in het algemeen in Vietnam is veel te lezen op internet.
Zie b.v. volgende link:  Lonely Planet Ancestor Worship in Vietnam
Op deze site interessante meningen over het Worshippen.

De religie in Vietnam is van oudsher beïnvloed door de Chinezen. De meeste Vietnamezen hangen een religie aan die een mengsel is van boeddhisme, taoïsme en voorouderverering.

Bij de familie van Yen is de voorouder verering het belangrijkste.

Zonder enige kennis vooraf kwam ik hier vier jaar geleden vooraf voor het eerst mee in aanraking.
Met wat ik vroeger wel gelezen heb en zelf ook veronderstelde ging ik uit van hoge morele onbaatzuchtige motieven. Dat is niet helemaal de werkelijkheid, er wordt vooral voor eigen geluk en rijkdom ingezet.

Nu nog wat anders.
Wat wetenswaardigheden over de recente historie van Vietnam.

Wiki:
Sinds de hereniging van Noord- en Zuid-Vietnam in 1976, volgend op de Vietnamoorlog, is het land een socialistische volksrepubliek. De Communistische Partij van Vietnam heeft als enige politieke partij alle macht in handen, hoewel het land vanaf 1986 door politieke en economische hervormingen steeds meer bij de internationale diplomatie en de wereldeconomie is betrokken. In de eerste jaren van de 21e eeuw is de economische groei van Vietnam een van de hoogste in de regio. De succesvolle economische hervormingen resulteerde in zijn toetreding tot de Wereldhandelsorganisatie in 2007.

In 1992 stond de Amerikaanse regering het Amerikaanse bedrijven voor het eerst sinds de Vietnamoorlog toe om kantoren te openen voor het doen van onderzoek naar mogelijkheden voor handel met Vietnam. Dit besluit werd mede genomen omdat vanuit verscheidene Europese landen al handel werd gedreven met Vietnam. In 1993 verklaarde de Amerikaanse president Bill Clinton dat de Verenigde Staten niet langer buitenlandse hulp aan Vietnam zouden tegenhouden. Vrijwel onmiddellijk gaven de Aziatische ontwikkelingsbank en de Wereldbank een lening van 304 miljoen US dollar. Op 3 februari 1994 hief Bill Clinton ook het handelsembargo op en uiteindelijk op 11 juli 1995 herstelden de Verenigde Staten alle diplomatieke betrekkingen met Vietnam. De laatste jaren noteert Vietnam economische groeicijfers van 6% per jaar. De drie grootste investeerders in Vietnam zijn Zuid-Korea, Japan en Singapore. In 2016 ontving het land 15 miljard dollar aan buitenlandse investeringen.

Wat is het gemiddelde salaris in Vietnam?
Volgens de Japanse externe handelsorganisatie was het gemiddelde maandsalaris van een Vietnamese werknemer vorig jaar $ 145 in Hanoi en $ 148 in Ho Chi Minh City, veel lager dan die in Jakarta, Manilla, Kuala Lumpur, Bangkok en Singapore (tussen $ 239-1.230 ).

Kortom in Vietnam vindt de laatste pakweg 30 jaar een supersnelle verandering plaats naar een westerse commerciele consumptie  maatschappij. Heel mooi, maar in de praktijk gaat het allemaal niet zo makkelijk. .
Projecten stoppen omdat er geld op de verkeerde plaatsen terecht komt. Echt een groot probleem hier.
In Hué zie je op een aantal plaatsen ambitieuze gebouwen in aanbouw waarvan de bouw hierdoor gestopt is, dat biedt een troosteloze aanblik.

Maar lichtpunten zijn er ook.
Er torent een fier slank gebouw boven alles in Hue uit, 34 verdiepingen met boven een dakterras met natuurlijk een schitterend panorama.

In de avond weer een fijne wandeling langs de Perfume rivier gemaakt.
Daar was veel life muziek, heerlijk.

 

 



Charity Zaterdag 2 Februari
3 februari 2019, 17:29
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Vroeg wakker!

Mijn dochter Linda is jarig. Gefeliciteerd lieve dochter.
Samen uitgebreid gekletst via WhatsApp, wat een super techniek toch!

Yen en ik besloten voor wat beweging een ochtend wandeling te maken.
Vietnam ontwaakt. Heerlijk het nog zo rustig te zien
Omdat het hier zo bloedverzengend heet kan zijn ( plus 40  ºC ) worden de koele uurtjes in de vroege ochtend goed benut. Vijf uur op staan en gaan werken is heel gewoon.

We kwamen vlak bij  het huis bij een oorlogs monument.
In de oorlog was daar een klein vliegveld, dat door een speciale eenheid van Noord Vietnam is ingenomen.  Aan beide zijde veel verliezen.
Op NPO , ook beschikbaar op internet, is een indrukwekkende serie over de geschiedenis van Vietnam te zien.
Ik heb zelf op YouTube wel eens gegoogeld naar films over het TET offensief in Hué, er zijn fragmenten te zien die ik niet af kon kijken.
Nu op deze plek overvielen mij ook trieste emoties.

Tây Lộc Airfield

Slag bij Huế
In de vroege ochtend van 31 januari 1968, aan het begin van de Slag om Huế, viel het 800ste Bataljon van het 6e Regiment van het Volksleger van Vietnam (PAVN) het vliegveld aan dat werd verdedigd door de “Black Panther” -verkenning van het Leger van Vietnam (ARVN) Bedrijf van de 1e divisie. De strijd om de controle over het vliegveld duurde tot het ochtendgloren toen 1e divisiecommandant generaal Ngô Quang Trưởng de Black Panthers terugbelde om het hoofdkwartier van de 1st Division in de noordoostelijke hoek van de Citadel te verdedigen.
Alle vliegtuigen op het vliegveld werden tijdens de gevechten vernietigd inclusief 4 nieuw afgeleverde O-2’s. Het vliegveld werd op 3 februari heroverd door het ARVN 3rd Infantry Regiment en 7th Armored Cavalry Squadron. 

Zie hier meer informatie over:    Battle of Hue

Na wat boodschappen gedaan te hebben moest er ook nog wat in huis gebeuren.  Ik help met van alles mee en oogst daarmee steeds weer blikken van verbazing en goedkeuring. De hele buurt kijkt mee.
De mannen in Vietnam houden niet zo van helpen met huishoudelijk werk.
Een enkeling stuurt mij een meewarige blik, dat doet mij echt niet veel.
“Yen heeft goed gekozen”,  wordt er vaak tegen haar gezegd.
Nou ja eh….  Ha ha ….  ik kan het er alleen maar mee eens zijn toch ?

Boodschappen doen op de markt.
Je ziet soms dingen die ik liever niet zie.

Deze kippen rechts zijn nog niet dood

 

Deze dode kippen zijn speciaal opgemaakt voor de TET ceremonie.

In de middag zijn we naar haar vriendin Hahn gegaan, zij is een spil in een netwerk van vrijwilligers.
Zij verzamelen geld en goederen via sponsoren en gulle gevers en brengen dit weer mooi verpakt naar de armsten van de samenleving.
Wij zijn een paar uur meegegaan op een ronde om wat weg te geven.
Op de motorbike met ladingen met een speciaal traditioneel gerecht, een soort cake, mooi  verpakt in bananen bladeren en envelopjes met wat geld.

Image result for vietnam tet traditional food  Zie hier voor meer over deze cake

Banh Chung is een traditionele Vietnamese rijstcake die van kleefrijst, slabonen, varkensvlees en andere ingrediënten wordt gemaakt.

Het was heel heet en natuurlijk weer wezeloos druk.
We zochten naar arme mensen die meestal met fietsen vol met oude rommel langs de weg fietsen, zij verzamelen de oude rommel, verpakkingen e.d. die ze op speciale verzamel plaatsen verkopen en daar wat weinig geld voor krijgen. We hoefden niet lang te zoeken.
We maakte een praatje en gaven de Banh Chung en het envelopje.
De reactie varieerden van meestal heel blij, tot soms niet goed begrijpen van wat er nu gebeurt en een enkeling die zich schaamde. Dat laatste voelde ik aan bij een vrouw van rond de 50.

 

Het was een mooie maar zeer vermoeiende ervaring, vooral door de hitte.

Aan het einde van de middag weer een familie diner, de broer van Yen, mr Hop is vandaag ook jarig.
Samen met hen een fijne avond gehad.

 

 



Zaterdag 26 Januari
1 februari 2019, 16:59
Filed under: 2019 Vietnam Singapore Maleisië

Vanaf vandaag blijven we tot na het TET feest in Hue.
We bezoeken deze dagen veel vrienden en familie.
Overal worden we hartelijk ontvangen en krijgen direct een klein kopje thee geserveerd.
Dan komen er diverse ‘standaard’ onderwerpen aan het bod, steevast elke keer bij jong en ook stok oud.

“Ah, Harry is wat dikker dan vorige jaar.”  Glimlach
Ja, trots breng ik dan mijn (nog lang geen Boedha buikje)  in de volle aandacht.
Dit blijkt de beste reactie, want dan vervolgt men gelijk met het volgende onderwerp.
“Ah, Harry lijkt veel jonger dan vorige jaar”.   Kijk, nu wordt het pas leuk. 🙂
Hmmmm, of zijn ze nu alleen maar een soort van beleefd? Ik weet ’t niet altijd.
Daar wordt dan nog lang over doorgepraat, Yen vertaalt veel, haar Nederlands is nu zoveel beter!
Dat is fijn, vorige jaren kon ze dat nog niet en miste ik bijna alles, dat gaat nu veel beter, gelukkig.
Dan wordt er geïnformeerd naar mijn Vietnamese taalvaardigheden.
Oeps, Xin lỗi, nou dat gaat nog niet zo vlot. Al mijn plannen en pogingen ten spijt, nee, ik ben geen talenwonder.
Maar…  ik probeer het toch en wat kleine zinnetjes in diverse sociale situaties weet ik nu wel.
En dat vindt men prachtig, er wordt steeds hard om gelachen! (?)

In verschillende volgorde wordt er dan gepraat over Vietnamees eten, Vietnam zelf, studie’s en héél vaak gaat het over geld. Dan wordt er, als er bijvoorbeeld over een camera o.i.d.  gepraat wordt, direct bij vermeld wat deze kostte.  In veel opzichten gaat het over geld, dat valt mij echt op, ik ben dat in mijn omgeving helemaal niet gewend.

Op het moment dat ik dit schrijf (vrijdagavond 1 feb, ik loop wat achter)  zit ik op onze kamer, het is 21:30.
Buiten heeft een buurman een feestje, het is werkelijk niet te geloven wat een kabaal daarbij gemaakt wordt.
In bijna elk huis staat hier een  dure geluidinstallatie, en die moet gebruikt worden ook. Volume gewoon op 100%
Karaoke is ook heel populair, en dat doet die buurman nu, hij heeft ook wat gedronken, het is niet om aan te horen.
Ik probeer mij er niet aan te storen, maar dat lukt niet helemaal.
Yen haar moeder, die al in bed ligt, is er ook heel boos over, maar er heen gaan om er iets van te zeggen doen ze hier niet.  Nu zingen ze samen.

We hadden een prachtige avond, met Mr. Quang Le en zijn vrouw moeder en dochter.
Aan de rivier is het nu prachtig opgetuigd, overal versierd en kleurige verlichting.
Koffie gedronken op een rustig terras met alweer zo een prachtig mooi panoramisch uitzicht, echt genieten, ik gebruik die superlatieven  misschien wat veel, maar het is precies wat het is.

Wat foto’s

En oeps…. nu hebben ze ruzie, er wordt heel keihard ordinair geschreeuwd.
Ik ga slapen, met mijn oordopjes in.
Weltrusten!