Harry blogt


Met de pas afsnijden
2 augustus 2012, 10:53
Filed under: 2012 IJsland

Slechte nacht, drie biertjes en een
hoop koffie drinken maakt het best lastig als de toilet 100 meter verderop is het 6 graden is en je de buren niet drie keer wakker zou willen ritsen.
Terwijl ik in het restaurantje zat zijn er twee tentjes dicht naast mij opgezet, erg dicht, de scheerlijnen kruisten elkaar het was niet echt nodig.
Toen ik in mijn tentje nog even van de langdurige zonsondergang wou genieten werd er plomp verloren een auto voor mijn neus geparkeerd. Nou ja, zo lomp.
Ach, ik ga morgen toch weg.
Het was in die morgen weer een strak blauw firmanent. En jawel de eerste 40 km had ik flink wind in de rug, zoevend over de weg, in nog geen twee uur.
Toen hield de A1 ineens op met asfalt, de weg vervolgde als een met kiezelstenen verharde zandweg slingerend de bergen in. Maar heet nog steeds A1.
Geen keus hebbende fietste ik door en op het passeren van vrachtauto’s na was het allemaal niet zo erg.
Na 20 km kreeg ik wel een keuze, rechts af was er een andere weg, de 939, de Öxi pas, 65 km korter dan de A1, komt uit bij de Berufjörder een heel stuk zuidelijker dan mijn eerdere bestemming Breiðdalsvik.
Het mooiste stuk komt daarna nog, dus het leek mij wel wat, alleen stond ook op het bord: helling 17 %. Hmmm.
Op een smalle zandweg, een uitdaging.
Ik besloot het te doen, een paar honderd meter verderop lag ook nog een cache. ( voor insiders: GC1Y0YQ)
Die heb ik gevonden, vlak bij een mooie waterval, bij het zoeken ging het wel bijna mis, moest een stukje in
een ravijn afdalen en ineens verstapte ik mij en kletterde bijna naar beneden, voor een cache..!
Ik vroeg mij af hoe lang ik zou kreperen voor ze je vinden.
Voorzichtiger gedrag gewenst.
Er bestaat een goede reddings organisatie op IJsland. Je ziet in toeristen centra grote posters met de slogan: “We want you get out of here……. alive”. Daar staat ook bij vermeld dat ze je gratis redden, er worden geen kosten berekend, nou dat is goedkoop zeg.
Moet je in Nederland wezen.
Maar hier willen ze alle eventuele aarzelingen (uit financiële overweging) voorkomen om hulp in te roepen.
Afijn, na een paar mooie foto’s van de waterval genomen te hebben klauterde ik weer uit het ravijn en op de fiets.
Het werd steiler, je ziet telkens meerdere toppen voor je waar de weg overheen kruipt maar je ziet niet hoe diep het daartussenin is, misschien is dat maar goed ook anders vergaat de lust om verder te trappen.
In de verte een paar bulten verder zag ik twee anders fietsers omhoog kruipen, goh leuk.
Een half uurtje later stonden ze aan de kant op te laden na een steil stuk.
Je hebt dan gelijk iets verbroederends met elkaar in zo een situatie.
Zij, Lisa een frisse Canadese en hij Peter een degelijke Duitser, trots op elkaar zijnde praatten we elkaar moed in, want we waren er nog lang niet, bewonderden elkaars fietsen, waarbij de Duitser zeer verbaasd was over mijn extra voorwiel standaard, zo gemakkelijk, ik zet hem overal neer. Die van hem viel steeds om.
De weg en mijzelf vervolgend reed ik de wolken in. Fietsers in de mist.
Dat duurde een hele tijd tot de afdaling uit de pas volgde, 532 meter naar beneden, naar zeeniveau. Ruim een
halve kilometer dalen dus, ik benadruk het maar even.
Het was bloedstollend, heb de remmen continue vol aangetrokken gehad. Koud, kramp in de vingers en bang dat de remkabels het niet zouden houden.
Halverwege weer een stop bij een waterval die zo uit de wand leek te spuiten.
Krakend en over grind knarsend kwam ik beneden aan, als dat maar goed gaat met Lisa und der Peter. Heb ze niet meer gezien.
Maar wat was het gaaf
Het weer bleef grijs en miezerde.
Na nog eens 20 km kwam ik op een camping bij Djúpivogur, een aantrekkelijk klein vissersplaatsje aan de oostkust van IJsland.
85 km afgelegd, wat een tocht !!

20120803-072748.jpg

20120803-073957.jpg

20120803-074007.jpg


2 reacties so far
Plaats een reactie

Hallo Harry, het worden bloedstollende verhalen, heel mooi beschreven, maar doe voorzichtig! en houd je iPhone aan, dan kunnen we je in ieder geval terug vinden.
Succes en plezier verder, groet Freek

Reactie door Freek

Hoi Freek,
Ik zal niet in zeven ravijnen tegelijk fietsen. 🙂 maar bedankt voor jouw reactie, ik hou het verstand scherp en neem geen onverantwoorde risico’s.
Als extra, ter geruststelling, voor de iPhone hebben ze hier een speciale app. 112 in rood kader. Die heb ik al in het begin geïnstalleerd en ik kan elke dag inchecken met een groene knop en alarm slaan met een grote rode, dan komen ze mij ‘gratis’ ophalen.
Elgar is geregistreerd als contactpersoon.
Groetjes.

Reactie door Harry Brunott




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: