Harry blogt


Verstild
4 augustus 2012, 13:01
Filed under: 2012 IJsland

Vrijdag 3 augustus
Ik droom weinig, althans ik herinner mij ze blijkbaar zelden, vannacht was een uitzondering want hij werd gevuld met een aaneenschakeling van bizarre korte stress scènes, o.a. een geflipte tandarts die mijn tanden verbrijzelde een grommend beest aan de tent, water stromend in diezelfde tent en zo meer realistisch lijkende nare scenario’s.
Ook goede morgen heel fijn dat ik weer wakker ben.
Het is grijs de wolken hangen laag vandaag.
Tent opruimen en op weg.
Van Djúpivogur richting Höfn, wat ik waarschijnlijk niet ga halen, want dat is 110 km en ik ben laat op weg en het hoeft ook niet echt, er is nog een camping 25 km eerder, in Stafafell.
Fietsend langs het Hamarsfjörður.
Er hangt een grijze mystieke mistige stilte, alles lijkt stil te staan, geen wind geen regen.
Het is heel rustig en de enige geluiden die ik hoor zijn die van mijn fiets, de banden glippen over het asfalt, de ketting grijpt zich zacht rondom de tandwielen, het lijkt een bel die met mij mee glijdt.
De term verstild komt in mij op, die past hier helemaal, een verstilde wereld.
Prachtig.
Goed, het Fjörður is dus een fjord, florden hebben dingen gemeen, een daarvan is dat ze erg groot zijn,
Kleine fjorden bestaan niet, kleine fordjes wel.
Fjorden ontstaan als kubieke kilometers ijs, miljarden kilo’s over het land naar zee afglijden, kijk dan schuurt er pas wat.
Een klein beetje ijs smelt zonder enig nalatenschap weg.
Aankomend bij het fjord zie je meestal over het water de andere kant wel liggen, paar kilometer, maar om er te komen is een klus van vele tientallen kilometers.
Sommige gletsjers hebben tot in zee gelegen en daar hun onderweg opgepikte rotsblokken blokjes en zand keurig als en soort natuurlijke dam gedeponeerd, zie de kaart van IJsland en zie daar de rechte dammen aan het eind van een aantal fjorden.
Hiermee zijn een soort afgeschermde meren gecreëerd waarin enorme aantallen vogels, eenden en zwaanachtigen een goed leven hebben.
De fjorden wisselen af met rotsige zeekusten waar zich ook prachtige zwarte zand stranden bevinden, zwart strand, bij Scheveningen heb je het Zwarte Pad, hier heb je het zwarte strand.
Ik heb er rondgelopen en heel oud wrakhout zien liggen waarbij ik dan ongelovelijk nieuwsgierig word wat de oorsprong daarvan is, mijn fantasie produceert er gelijk de wildste verhalen bij.
Het werd aan het eind van de middag weer helder en zonnig, prachtige silhouetten van gebergte in het zuiden waar ik nog overheen moet.
De camping gevonden, er was niemand een huisje wat als receptie dient was niet afgesloten, ik naar binnen. Zelden heb ik zo een puinzooi gezien.
Gereedschap overal, kleren, drie kamertjes met bedden met een troep,
Hoe kan je zo samen leven?
Een eettafel met de resten van het ontbijt van twee weken er op. Tot nu toe was alles wat ik tegen kwam proper en netjes maar dit sloeg alles.
Jammer genoeg geen foto’s gemaakt.
Ik naar buiten, kwam er in de verte een klein rood autootje letterlijk aangestoven. Stopte vlak voor mij en een jonge vrouw stapte met een vriendelijke glimlach op mij af en vroeg waar zij mij mee van dienst kon zijn.
Een kleine piercing met een rood balletje zat in haar neus, dus het balletje aan de binnenkant, ik moest erg mijn best doen daar niet naar te kijken, dus concentreerde ik mij op haar andere vrouwelijke schoonheden.
Er werd mij verteld dat ik verderop op het veld kon kamperen, er was een hok met sanitair.
Ik vroeg of ze aan het verbouwen waren, nee niet echt en ja binnen was het een beetje rommelig.
Uiteindijk denk ik dat het zo is, dat er voortvarend begonnen is aan een camping, maar het is zo afgelegen, niet zichtbaar genoeg vanaf de weg, veel te weinig klandizie en geen geld meer om het af te maken. Dat is het verhaal van deze camping.
Het is nu 11 uur in de ochtend, ik breek af en op. Het verhaal is lang zat, ben benieuwd wie deze regel nog leest.

20120804-110140.jpg

20120804-110101.jpg

20120804-110013.jpg


6 reacties so far
Plaats een reactie

Gisteren hadden Diana en ik het over je, tijdens ‘duizelen in het park’ . Wij lezen het allebei elke dag. Kijk uit naar nieuwe avonturen..

Reactie door clem

Harry,
ik weet zeker dat die laatste regel door velen gelezen wordt. Althans zeker door mij en m´n zoon, die je verhalen graag leest.
We lopen een beetje achter met het lezen van je blogs, zelf ben ik nogal flink actief met je andere nieuwe hobby. Groets H@rmii

Reactie door Harm

Hoi Harm en familie,
Die GeoCaches brengen mij op plekken waar ik anders nooit zou komen.
Erg leuk, morgen zoek ik er een
In Höfn op waar ik nu ben.
groeten van de GeoFietser

Reactie door Harry Brunott

ik volg je op de voet (want ik hoef niet te fietsen) en lees je reiservaringen met veel plezier. Groet

Reactie door Freek

Ikke .. ik lees alles .. je schrijft ook zo levendig!! 😀

Reactie door Wilma

Ha ha wat leuk Wilma, supersnel, binnen drie minuten, goed voor de hoofdprijs.

Reactie door Harry Brunott




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: