Harry blogt


Die Another Day
5 augustus 2012, 23:25
Filed under: 2012 IJsland

Zondag 5 augustus.
De titel kom ik vanzelf wel op.
Afgelopen nacht, tegen half een werd er plots een klein kampement in mijn voortuin opgezet, een groepje jonge meisjes met leiding die zes tentjes gingen opzetten.
Allemaal een hoofdlamp op, niet weten hoe je een tentje opzet, heerlijk, wat een gegiechel. Wel leuk, voor hen.
Over afstand houden kom ik nog terug een dezer dagen. Is inmiddels een veel besproken onderwerp geworden met andere fietsers.
Ik val in herhaling, maar wat ben ik in mijn nopjes met mijn dopjes, oordopjes.
Voor mijn tent een horde giechelende bakvisjes, vlak naast mijn tent een ronkende duitser met apneu, dat is ook kamperen, no problem, ik plaats de dopjes (speciaal op maat gemaakt) ooglapje voor, slaapzak dicht tot aan mijn kruin en ik zweef als een mummie uit de tijd
Heerlijk.
Vanmorgen kwam ik pas half tien mijn tentje uit, dat is een record voor mij.
De meisjes waren reeds gestart met giechelen.
Ze zwaaien naar mij als ik in de tent lig.
Natuurlijk zwaai ik terug.
Het weer is grijs, vochtig, koud, je zag geen gletsjer of berg.
Jammer, vandaag geen gletsjertocht of zo. Het wordt wel weer beter.
Naar het museum gegaan, ze hebben hier een gletsjer expositie en museum.
Daar ben ik wel even zoet mee, IJslanders hebben veel musea, die allemaal heel goed voorzien zijn van materiaal en tekst en uitleg in het Engels.
Veel oude verhalen, ooit was een jongen verdwaald en in een gletsjer spleet gevallen en kwam zodanig klem te zitten dat hij niet kon bewegen, het werd nacht en de reddings operatie moest stoppen, de volgende dag hebben ze hem toch gevonden, ze hoorde ergens een geluid, hij was continue keihard “Praise the Lord”, aan het zingen, zo heeft hij zich bewust warm en in leven gehouden, hij was 19 jaar oud. In het museum hebben ze zo een gletsjer spleet nagbouwd en continue hoor je in de diepte die stem dat lied zingen, het klinkt heel naargeestig ook al is het goed afgelopen.
Naar de bovenverdieping lopende hoor ik ineens een overbekende tune: 007 !
Op het Jökulsárlón meer, zijn twee keer scenes voor een James Bond film opgenomen, in een klein hoekje stond een scherm en werden delen van die films en de make off gedraaid.
Het zijn:
A view to à kill
Die another day
Er stond niets bij vermeld, geen letter!
Maar prachtige scenes hoor, ik kende ze niet, morgen ga ik naar dat gebied.
Op de terug weg nog langs een ander museum met stenen geweest, ook heel leuk maar er lag zoveel dat je niet meer weet waar je kijken moet, alles is mooi.
Terug naar de tent nog een GeoCache opgezocht, de meiden groep was actief, nu waren ze een grote staftent, aan het opzetten, het was een enorm doek met heel veel lijnen eraan, ik vroeg of ze gingen parachute springen, dat leek ze wel tof!
Met veel gehannes stond het ding eindelijk.
Ze zaten er allemaal in en het was een groot feest.
Ik heb eens om mij heen gekeken, er was een plek 100 meter verderop.
Vlak bij het water, ik heb alle haringen losgetrokken, de tent blijft dan toch als een geheel overeind, heb het stevige onderzeil (gamma dekzeil) beetgepakt en heb de hele tent, met alles erin dwars over het veld naar die rustige plek gesleept.
Omdat ik gebukt sleepte zagen sommige gasten alleen het tentje over het veld bewegen, wat een verbaasde gezichten.
De hele operatie heeft geen vijf minuten geduurd, toen stond alles weer strak en netjes, fiets er naast.
Wat zullen die meisjes verbaasd geweest zijn toen ze uit hun staf tent kwamen, dat heb ik helaas niet gezien.
Ook weer met nieuw Nederlandse fietsers kontakt gehad. Ik heb er nu meer dan 8 ontmoet.
Het is waterkoud, jammer.
Kwart over acht, ik ga op tijd maffen.

20120805-212456.jpg

20120805-212515.jpg

20120805-212531.jpg



Onschuld en IJs
5 augustus 2012, 02:10
Filed under: 2012 IJsland

Zaterdag 4 augustus.
Vanmorgen vroeg stonden wat schapen, die heb je hier overal, vlak bij mijn tent te grazen, ik hoorde ze het gras lostrekken.
Dat eten ze op en uiteindelijk wordt dat gras wollen truien, hoe is het toch allemaal mogelijk.
Schapen, er zijn er tientallen duizenden hier, op de gekste plekken zie je geelwitte bolletjes op pootjes.
Maar ik begrijp nu inmiddels heel goed hoe de uitdrukking onschuldig schaap ontstaan is.
Als ik ze voorbij fiets en ze staan op veilige vlucht afstand, kijken ze je allemaal tegelijk simultaan recht aan, met die grote vragende oogjes: “Wat, Wie, ik? Nee, hoor, echt niet, Nee echt niet, Ik heb het niet gedaan!”
Zo overtuigend, ontroerend, elk schaap moet wel onschuldig zijn.
Ze negeren auto’s volkomen, maar fietsers zijn anders, soms zie ik er een langs de kant grazen ik zie het schaap, het schaap ziet mij niet, ik nader geruisloos 3 meter, 2 meter…… en dan ineens, het beest komt met vier poten tegelijk van de grond los, maakt een anderhalve schroef en probeert de 100 meter binnen 9 seconden af te leggen, gepaard gaand met een luid misprijzend bèh of zoiets.
Dan denk ik toch: “Wat zou dàt schaap nou op zijn geweten hebben? Ik heb echt niets gedaan, nee ik niet, echt niet”
Genoeg geblaat.
Vandaag 30 km klein stukje, de zon schijnt het is warm en helder.
Dus lekker de tijd, bandje verwisseld,
Voorband werd om de dag zacht.
Het lukt mij inmiddels zonder bandenlichters. Eraf en erop. Goed hè?
Nieuwe binnenband gepakt want zo een klein gaatje, dat vind je niet.
Lekker op weg,
Tot ik weer in de buurt van een nauwe pas doorgang kwam, 15 km ten noorden van Höfn, er stak vrij snel een wind op, niet normaal. Nu heb ik alle tijd om over dingen zoals wind na te denken. Dus ik heb een verklaring bedacht voor die krachtige winden in passen, ravijnen en kloven.
Een hoeveelheid wind komt tegen een berg en kan splitsen in twee ravijnen, de een is langer dan de ander maar komen aan het einde weer samen. (vergelijkbaar met het verschil in bolling bij een vliegtuigvleugel) om aan het einde, waar de ravijnen weer samen komen gelijk aan te komen moet de wind door het langere ravijn sneller stromen. Dus als je pech hebt, heb je extra harde tegenwind. Als ik het fout heb dan hoor ik dat graag.
Uiteindelijk ging ik in de lichtste versnelling nog maar 7 km per uur.
Halverwege was er een tunnel.
Net als vorige jaren deed ik mijn hoofdlamp achterstevoren op mijn hoofd in de knipperstand. Ik ben zeer zichtbaar dan.
De tunnel ging halverwege weer schuin naar beneden, heerlijk zoefde ik de tunnel weer uit.
Ik werd getracteerd op een eerste mooie overzicht over de gletsjers.
Kwam aan in Höfn en sta op een mooie camping. Leuke avond gehad met een Amsterdams fietsend stel.
Nu is het 12:00 PM geweest en het wordt toch steeds donkerder merk ik.
Tijd om de ogen te sluiten.

20120805-000937.jpg

20120805-061451.jpg