Harry blogt


Silfra
16 augustus 2012, 22:41
Filed under: 2012 IJsland

Donderdag 16 augustus.
Wekker gezet op half zeven.
Nou, die hoefde niet af te gaan.
Ik was allang wakker.
Hete douche, hier in Reykjavik ruik je als je de hete kraan open zet weer die typische zwavellucht, geothermische stadsverwarming. Het koude water komt gelukkig ergens anders uit.
Om acht uur werd ik bij de camping opgehaald, busje met vijf duikers en twee instructeurs.
De ene instructeur, een macho mannetje gedroeg zich ook echt zo, net iets te joviaal, wil iets te graag grappig zijn maar is het niet echt.
De andere een stevige Coole IJslandse.
De bus zat tjokvol apparatuur en duikkleding.
Of ik ervaring heb met een droogpak?nee ik niet, de andere vier ook niet, dat viel weer eens mee.
Dus allemaal een beetje op onbekend terrein.
We kwamen in een schitterende omgeving die ik al samen met mijn maatje Wil verkend had.
Bij een parkeerterreintje bij een grote spleet in de rotsen werd gestopt.
Spullen werden uitgeladen en de duikstek verkend.
Instructies en dan eerst een warm stoffen onderpak aan, dan een groot uit een stuk bestaand rubberen pak, het zag er in ieder geval rubberachtig uit.
Na flink getrek en elkaar helpen zat het allemaal op zijn plek.
Dan de apparatuur om, tig kilo, dan 300 meter verder op naar de duikplek waggelen, een weg oversteken, je sjouwt je wezenloos. Vijf rubberen Robby’s op een rijtje.
Dan het moment suprême, het trapje af, ik moet echt bekennen dat op dat moment mijn zenuwen harder gierden dan de beademing apparatuur.
Ik zak het water in, dat amper 2 graden Celsius is,  je voelt niets tot het water je tot de lippen stijgt (wat een ware uitdrukking) en op je gezicht krijgt.
Er treden dan reflexen op die de ademhaling versnellen en ik raakte echt een weinig in de stress, je zou kunnen zeggen misschien zelfs wel in een lichte vorm van paniek.
Niet door de kou maar angst om onder water het benauwd te krijgen.
De instructrice maande tot kalmte
Rustig met lucht in je pak balanceren.
Bij een droogpak pers je lucht in het pak en als een soort opblaaspop stijg je dan op of neer.
Dan is het de kunst de lucht in het pak zodanig te verdelen dat je in normale zwemhouding door het water zweeft.
Als je het niet goed doet en er komt meer lucht in het onderste deel, dan snap je het al, kom je ondersteboven te hangen en het ontluchtingsventiel zit in die stand aan de onderkant. Het vereist wat onnatuurlijke lenigheid om dit te corrigeren.
Ik heb al die stadia doorgemaakt en heb zowel de kloof als de instructrice van alle kanten gezien.
Na enige tijd kwam er stabiliteit.
Zo, wauw wat een omgeving, oh ik zit te hoog, snel ontluchten, dat ging te hard, lucht erbij.
In no time had ik de lucht verademt en via mijn pak verbubbeld.
Maar dat signaal wist ik wel, dus snel het visueel gebarend doorgegeven dat ik nog maar 100 atmosfeer had.
Okeé gebaarde de instructrice en zwom gewoon door, f dacht ik en dook ook maar gewoon door.
We stootten snel op een muur en gingen omhoog en de duik was over.
Toch goed gedaan.
Dan je eruit hijsen over gemeen scherpe lavarotsen. Dat is tobberij en is niets galants aan.
Als dikke kikkers weer terug naar de auto, snel die zware spullen af en met elkaar in enthousiaste gesprekken raken. Want mooi was het!
Het was weer heel gaaf, ondanks een zwakke start.
Na twee uurtjes de volgende duik.
Toen liep het op rolletjes of belletjes?
Ik kon genieten van een prachtige zeldzame omgeving.
Ik zal kort uitleggen hoe het komt dat het water zo helder is.
Het water komt van een gletsjer 50 km.
verderop, het stroomt door een enorm groot lavaveld en doet er ruim 50 jaar over om door het poreuse lava Silfra te bereiken. Het is dan optimaal gefilterd. Puurder krijg je het niet.
Je hangt als duiker gewoon in de lucht.
Er zijn veel foto’s gemaakt door de instructrice.
Die heb ik besteld en ik zou ze vanavond via een gemailde link kunnen downloaden.
Maar ik heb ze nog niet, als je nieuwsgierig bent waar ik onder water was, zoek dan in google afbeeldingen op het woord: “Silfra” en je krijgt het direct uitgebreid in beeld.

dat was het duikevent!



1 reactie so far
Plaats een reactie

Gelukkig ben je toch weer op het droge……lijkt mij een rare gewaarwording met dat droogpak….maar ook wel komisch!

Heb jij ook foto’s van die dikke kikkers? Haha

groetjes Vera

Reactie door vera




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: