Harry blogt


Naar Toulouse
12 juli 2013, 07:25
Filed under: 2013 Canal du Midi

Donderdag 11 juli
Op ons gemak maar zonder ontbijt vertrokken.
We gaan nu regelmatig op mooie plekken onderweg picknicken zetten zelf koffie of thee, dat bevalt goed.

Richting Toulouse.
De weg erheen was mooi maar Toulouse geenszins.
De huizen zijn vaak roze (pink) zo wordt de stad ook genoemd, Pink City.
Dat staat wel aardig.
Maar de weg langs Canal du Midi door Toulouse is zo druk, vol zwervers en allerlei rand figuren.
We zijn behoorlijk onder de indruk van de armoede die we zagen.
We zijn Toulouse helemaal door gefietst en vonden een camping ten Noorden van Toulouse.
Onze zin om morgen voor een toeristisch bezoek weer terug naar het centrum te gaan is nogal afgenomen.

De camping ligt gesitueerd vlak naast een groot soort van woonwagen bewoners kamp. Een enorme ravage van wanordelijk opgestelde woonwagens en autowrakken.
Zoals al gezegd ligt de camping waar we zitten er pal naast en is deze omgeven door dik hekwerk en een onneembare schuifhek waar je niet ongezien zonder code in te typen door komt.
Een veilig gevoel?
Of juist niet?
Ondanks dit al besluiten we toch te blijven, zelfs twee dagen, omdat we ons sombere beeld van Toulouse willen testen op waarheid.

Ook op deze camping grote contrasten. Er was een zeer verschillend pluimage van aanwezige gasten. We zagen een magere man van tegen de dertig met lang steil haar als een ware Pc freak de hele dag achter zijn computer in een zwaar verwaarloosde tent zitten.
Er was een gecamoufleerde caravan met vreemde bizarre beschilderingen, ik kreeg iedere keer kippenvel als ik daar langs liep.

In contrast op dit alles was even verderop de modernste sanitaire voorziening die ik ooit gezien heb, een met zonnepanelen getooide in gevangenis patroon, d.w.z. een centrale hal met grote planten in subtropische sfeer en luxe wastafels met vier corridors in ster patroon met elk afwisselend toiletteer en douche gelegenheden.
Aan alles was veel aandacht besteed en fraai afgewerkt.

Maar ook in de personele bezetting was enorm contrast. In de moderne kantine op het terrein, wilden we wel een ijsje eten en in de schaduw zitten.
Daar aan gekomen is er bijna niemand aanwezig, er ligt een man lui over een paar stoelen gedrapeerd, wij zien een ijskast, een bovenlader, gevuld met allerlei glacé.
Wij proberen het glazen schuifdeksel te openen en merken dat deze met een groot hangslot beveiligd is, geheel in stijl met de overige security. Op dat moment komt de gedrapeerde man in beweging en overeind en kijkt ons nors en verstoord aan, duidelijk geen zin, nergens in.
Uiteindelijk hebben we onze ijsjes maar we voelen ons echt onwelkom in die kantine zonder publiek.
Later die dag, het is avond willen we patat of iets dergelijks eten, na al die inspanningen hadden we dat wel verdiend vonden we zelf en qua calorieën balans zitten we nu aan de goede kant met al die kilometers zwaar bepakt zwoegen.
We gaan weer naar de kantine en jawel onze ijsvriend is er ook, vergezeld van een blonde vrouwelijke collega.
We bestellen, Iris iets met kip en patat en ik een pizza want die stonden ook op het menu. Iris heeft haar bestelling snel en 10 minuten later kreeg ik mijn quatre fromage pizza en val gretig aan, maar bij de tweede hap, heey wat nu. alweer ijs! Nog helemaal bevroren, ik reclameer aan de blonde en de schotel wordt van tafel gegrist. Echt waar, binnen 4 minuten wordt door de ijsman dezelfde pizza weer op mijn tafel gekwakt, zonder iets te zeggen, de randen waren nu zwart geblakerd en in het midden? Nog steeds ijs. Ik heb het opgepakt ben verhit naar binnen gegaan en heb het geheel teruggezet op de toonbank, weer zwaar geïrriteerde blikken, van de ijsman, wat er was? “It is not oké” , zei ik in mijn beste engels, dat begrijpt toch iedereen?
Hij niet, kijkt mij nog woester aan en stuurt blondie op mij af, ik weiger de pizza en bestel nu hetzelfde als Iris en na vijf minuten zit ik ook aan de kip, patat zonder appelmoes.

Afrekenen aan de kassa was blijkbaar ook moeilijk, als analfabeten staarden beide verdwaasd naar het toetsenbord op de kassa drukte wat corrigeerde weer overlegde weer, het was een klucht om te zien. Uiteindelijk volgde het bedrag wat wel ongeveer klopte.

Woensdag 10 juli
Het weer is wat minder.
De paden ook, s’ middags werd het toch weer heel heet, dan eindelijk asfalt!!! Eindelijk de tijd om tijdens het fietsen om je heen te kijken i. p. v. wat vlak voor je voorwiel is.
We vinden een camping ten Noord westen van Ayguesvives.
Een park met veel huisjes en caravans
Naast ons stond een camper met tent op het dak, heel  apart.
Iris sliep slecht door lawaaiige buren en auto ‘s, ik heb niets gehoord heb overal heerlijk doorheen geronkt.

Dinsdag 9 juli
Weer veel lastig begaanbare jaagpaden. Grote wortel stronken diepe kuilen en smal.
In zinderende hitte een camping municipal in Castel Naudery gevonden.
Het was een gedeeltelijk tot camping omgebouwd sportcomplex.
De douches waren ooit een gezamenlijke doucheruimte nu zijn er hokjes in gemaakt zonder de douche koppen te verplaatsen.
Dat gaf een vreemde hokjes indeling en onverwacht richting van douchekop waterstralen. Dit en alles wat we verder zagen was ver onder de maat, de slechtste camping tot nu toe.
Op de receptie’s van dergelijke campings treffen we nu al een paar keer hele jonge mensen aan die hun eerste werkdag hebben en alles moeten doen maar niets weten, slecht ingewerkt zijn en heel verlegen naar die buitenlanders, wat tot allerlei leuke maar ook minder leuke misverstanden leidt.

20130712-072122.jpg

20130712-072142.jpg

20130712-072159.jpg

20130712-072225.jpg

20130712-072238.jpg

20130712-072319.jpg

20130712-072455.jpg


5 reacties so far
Plaats een reactie

Hoi Iris en Harry
Wij zijn weer thuis.
Waar zijn jullie nu?
Yvon

Reactie door Yvonne

Hoi Chris en Yvonne, We zijn op ons eindpunt Arcachon en liggen vandaag de hele dag te bakken op het strand en koelen af in de Atlantische Oceaan. We zijn regelmatig hier niet online door slechte verbindingen met zowel telefoon als internet. Groetjes Harry en Iris.

Verstuurd vanaf mijn iPhone

Reactie door Harry Brunott

Hi Zussie en Harry,
Ziet er goed uit de mooie stad Carcassonne en zo heerlijk aan een tafeltje aan het water. Lekker op het gemak aan de koffie en de zon. Jullie krijgen de groetjes van Louis en Gerda.
Geniet, dikke kus Syl

Reactie door Sylvia

Hai Iris en Harry,

Kuilen en gaten komen ons bekent voor in de omgeving bij Ilja en Jan.Maar de weg wordt beter en mooier.Zet Door!
Jullie zien er ontspannen uit.en geniet van dit avontuur.
Er zijn altijd tegenvallers en dat is juist een uitdaging.
We wisselen onze ervaringen uit als we weer thuis zijn.

Yvon

Reactie door Yvonne

He mam en harry ziek er leuk uit allemaal. Het mooie weer blijven julie houden zo te zien. Enoy xxx

Reactie door Peter Beijer




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: