Harry blogt


vanaf Agen en tot slot !
24 juli 2013, 12:43
Filed under: 2013 Canal du Midi

Epiloog:
Wat vonden we ervan? De fietstocht van Sète naar Bordeaux.
Bijzonder, een respect afdwingend gigantisch project uit de 17 eeuw, razend knap bedacht en indrukwekkend en solide uitgevoerd.
Men kon nu van de Middellandse zee over land via kanalen veilig naar de andere kant varen en hoefden niet 3000 km om Spanje heen te varen. (piraten)
De fietspaden zijn in het eerste traject van Sète tot Toulouse op veel plaatsen ronduit slecht, je hebt alle aandacht nodig om overeind te blijven.
Smalle en vervallen paden, met richels kuilen en dalen door de grote wortels van de bomen die graag water uit het kanaal opzuigen.
Na Toulouse is alles geasfalteerd en goed te berijden.
De omgeving is prachtig en het fietsen in de schaduw van de overwegend Platanen rij bomen is heerlijk.
Maar na een week heb je dat wel gezien, het gaat helaas vervelen.
We zouden nu altijd mensen adviseren om een deel te doen en niet het hele stuk, want daar heb je meer dan vier weken voor nodig om ook de tijd te hebben bezichtigingen te doen.
Na Toulouse zijn de kampeer mogelijkheden gering en is de accommodatie vaak ronduit slecht en verwaarloost.
Er is gewoon te weinig animo van kamperende fietsers.
Maar we hebben toch genoten van het hele concept fietsen: niet weten waar je s’-avonds zal zijn, de vrijheid en de beweging en de voldoening het te doen.
Ook alle hindernissen op te lossen is voor mij een uitdaging waar ik met genoegen op terug kijk.
Het is ook een test van jezelf en je relatie, die alleen maar beter wordt als je er samen voor blijft gaan en het volbrengt!

Vrijdag 26 juli De Laatste Dag!
De volgende morgen ondervinden we de laatste onverwachte hindernis op het vliegveld.
Vanuit Barcelona, Rome en IJsland nooit een probleem met inchecken van de fiets ondervonden.
Maar hier, de fiets moest perse over een transportband van amper 1 meter 10 breed liggend vervoerd worden, dus de fiets mocht daardoor niet hoger zijn dan 1,10.
Daar zaten we allebei ver boven, er viel niet te praten over ze even buitenom te brengen.
Gereedschap net in de pakketten ingepakt, Maar ik kreeg keurig een setje van het personeel en ze wilde ook wel helpen.

20130730-185348.jpg

Mijn fiets stuur moest er helemaal af en hing met touw aan het frame geknoopt, die van Iris kon ik met gepast geweld in de juiste maat forceren.
Uiteindelijk zaten we in het vliegtuig…. pffffff……. heerlijk, allemaal weer gelukt, dat geeft alweer een fijn en opgelucht gevoel.
Om half zes fietsten we in ons goede oude vertrouwde Nederland over mooie brede fietspaden richting Zoetermeer.
Einde van vier weken ontspanning door inspanning.

Donderdag 25 juli, terug reis
Terug reis begonnen door naar Bergerac af te reizen alwaar het vliegveld is vanwaar Transavia ons voor low budget terug naar Rotterdam zal vliegen.
Net als op de heenreis kreeg Iris weer de opdracht mee de kleinste en grootse versnelling te vermijden en te gaan lopen als ze met teveel kracht op de pedalen naar boven moest.
Gelukkig konden we het trein station in Arcachon zonder problemen halen.
Op zich verliep de terug reis naar Bordeaux met de trein makkelijk, treinen zoals randstad rail, met gelijkvloerse instap en genoeg ruimte voor de fiets. Maar in Bordeaux is dat anders, steile trappen van en naar de perrons, ik hijs de fietsen op perron 12.
Mensen kijken allemaal naar die opvallende Hollander die compleet volgepakte fietsen naar boven de trap op naar het perron zeult.
De trein heeft vertraging, kwartier , half uur , uur en ja hoor hij komt…. maar nu op platform 2, iedereen snelt weg naar perron 2 dus ik weer haastig de hele mikmak naar beneden en boven torsen.
Daarna lukt alles en een uurtje later komen we aan in Bergerac, een alleraardigst super Frans stadje met een vliegveld.
We vinden een leuke camping aan de rivier de Dordogne en hebben s’-avonds een heerlijk buitenlucht diner in een romantische setting.

20130730-185704.jpg

Woensdag 24 juli
Onze laatste hele vrije vakantie dag.
Het is wat bewolkt.
Heerlijk op het strand gelegen en met de parasol letterlijk in de branding gezeten.
Op de terug reis heeft Iris voor de derde keer deze reis haar fiets ketting gebroken, volgens mij heeft ze supersterke beenspieren.
Al met al zat ik de avond voor terug keer dus weer met schakeltjes , kettingponsjes en een hoop geduld de boel aan elkaar te friemelen.
Ach je wordt er steeds handiger in.

Dinsdag 23 juli
Rustig aan gedaan en in de middag naar het strand gegaan, een heerlijke plek gevonden met fijne golven.
Tot laat in de avond gebleven.

Maandag 22 juli
Mijn zus is jarig. Wilde haar bellen maar we hebben allebei geen bereik of verbinding.
Ben slecht te spreken over de KPN dienst met Europa dekking.
We hebben te vaak geen bereik. ( PS inmiddels, dagen later weten we dat er een grote storing in Frankrijk was, ik kon dat op dat moment niet weten)
We zijn snel weg, zijn inmiddels helemaal op elkaar ingespeeld en in een half uur is alles opgeruimd en op de fiets.
We gaan richting La Teste de Buch – Pyla-sur-Mer.
Hoe bedenken ze het die Fransen.
Het is een korte rit.
We vinden een camping achter een enorme hoge duin op 500 meter van het strand. We nemen eerst een duik in het overvolle zwembad waar een permanente waterpolo wedstrijd is georganiseerd.
Leuk te zien maar weinig ruimte voor de overige waterbewoners.
S’ avonds laat gaan we gewapend met kurkentrekker en bijbehorend flesje gegist Frans druivensap over het duin voor een sfeervolle zonsondergang beleving.
We verlaten het kampeer terrein dat gelegen is aan de voet van het 100 meter hoge duin dat met een krappe steile trap de mensen spottend uitdaagt het te veroveren.
We beginnen, na 13 treden raak ik de tel kwijt, net zoals bij hardlopen en met baantjes zwemmen.
Na ongeveer twee keer het vorige moet ik echt stoppen om mijn bloed circulatie inclusief pompje weer enigszins onder controle te krijgen.
Eindelijk boven aan gekomen genieten we van een prachtig uitzicht over de Franse bossen en een dalende lijn golvende duintoppen naar oceaan niveau.
We zien een wad-achtige kust met veel bootjes en op afstand een hele zwerm parasailers die aan hun parachute vliegers langzaam statig sierlijke bewegingen aan het zwerk maken.
Het is een prachtige compositie van vele kleuren de natuur en menselijke activiteiten.
We genieten en zoeken een luwe plek met uitzicht, een ereplaats.
De zon zakt weg in een wolken front net aan de horizon en gloeit deze in vele kleuren rood na.
Het wordt steeds stiller rondom ons.
De oceaan trekt zich terug en steeds meer zandbanken komen boven. We zien veel bootjes op het wad droogvallen, grappig gezicht.
Uiteindelijk is het druivensap op en gaan we terug.
Het is donker en we vinden de trap die steil naar beneden loopt.
Die trap nemen we niet zeg ik, Iris geeft noodsignalen af omdat ze het veel te steil vind.
Ik geef haar een hand en stel haar gerust want als het gevaarlijk zou zijn hadden ze toch hekken geplaatst toch?
We spring schuif storten ons naar beneden, veroorzaken zand lawines vallen steeds achterover rollebollen naar beneden, eerst hoor ik angstkreten van Iris langzaam overgaand in in het ie-haaaaaa zoals de koeiendrijvers in westerns plegen te doen.
We hebben enorme schik en belanden stijf van de adrenaline schaterlachend aan de voet van het duin.

20130724-170018.jpg

20130724-170045.jpg

Zondag 21 juli
Naar Arcachon en de hele dag op een veroverd bankje aan de boulevard gezeten, in de schaduw van dennenbomen, met fraai uitzicht op de blonde met blote boezem pardon ik bedoel eigenlijk grote boten … ach nou ja gewoon op alles wat er te bewonderen viel.
We wilden hier blijven kamperen tot het einde maar de plek was al gereserveerd, waarop we besluiten voor de laatste drie nachten naar een andere camping te gaan.

Zaterdag 20 juni
Na heerlijk geslapen te hebben liepen we ons petit dejeuner bijna mis.
Het was bijna tien uur einde ontbijt.
Eerst werden wel teruggestuurd maar na een opmerking hierover bij de receptie konden we alsnog pakken wat we wilden en moesten dat ergens anders nuttigen Terwijl Het buffet opgeruimd werd sloegen wij onze slag.
Op weg naar het station hebben we de grote kerk bezocht, indrukwekkend.
Toen op station kaartjes Arcachon gekocht.
Ging makkelijker dan eerst maar bij uitstappen donderde ik bijna met fiets op het platform. Ging net goed.
Iris werd vanwege haar natuurlijke charme direct geholpen door diverse jonge mannen.
Uitgestapt in Biganos, we hadden moeten overstappen om verder te kunnen maar daar zagen we vanaf.
Fietsend naar Arcachon wat op het laatst toch weer een inspanning vergde in de vorm van steil omhooglopend asfalt.
Een ware beproeving voor Iris die het een beetje gehad had met stijgende wegen. De waarheid is dat ik er ook tabak van had.
Uiteindelijk kwamen we op een camping midden op de berg en kregen de ergste plek toegewezen voor mensen die op de fiets zojuist op sterven na dood de camping bereikt hebben.
We hebben luidkeels geprotesteerd tegen deze plek hoog op een zanderige heuvel zonder trap en zonder enige schaduw.
De receptie was blijkbaar onder de indruk van ons protest en ging direct iets anders voor ons regelen.
Uiteindelijk kregen we een acceptabele plek en lagen drie kwartier later te weken in het zwembad.
Heerlijk is dat buiten temperatuur 32 graden het water 30 graden wat ongeveer overeenkomt met lauwe p…

Vrijdag 19 juli
Plakkers van hotel eigenaar maar die blijken niet goed en de lijm ook niet.
Ik besluit dan naar om op de fiets naar Langon te gaan om een band en binnenband te halen.
Het blijkt 21 km te zijn, dus totaal 42.
Ik was binnen twee uur terug, een beetje gesloopt.
Band geplaatst, bij garage omdat er verdikkeme een ander ventiel op zat.
Afgerekend met hotel eigenaar en hem 50 euro schadevergoeding gegeven die hij eigenlijk niet eens wou.
Weer naar Langon
Smerige koffie daar in café bij het station.
Fiets op de trein ging heel beroerd, niemand helpt.
Fietsen stonden in elkaar gehaakt iedereen wil toch hier eruit bij de eerstvolgende stop. Jongeman helpt daarmee, een Française reageert ook super beledigd als ik haar aangeef ergens anders uit te stappen.
Aankomst in Bordeaux
We fietsen door de stad en komen in een mooi centrum en vinden een kamer in een Ibis hotel. Eten een heerlijk broodje bij Sub Way en zien daar fraaie atletiek beelden (Monaco) op een heel groot beeldscherm.
Gewandeld door het schitterende centrum.

Trein reis

20130724-165946.jpg

Donderdag 18 juli
S’ morgens een sfeervol petit dejeuner geserveerd door de eigenaar, een enorm leuke humoristische jongeman die goed Engels met een grappig accent sprak
Band van Iris gaan plakken.
Op het eerste gezicht 14 gaatjes door het lange lopen met een lekke band met al die zware bagage erop. Mijn plakkers raakte op en nog twee gaatjes te gaan
Het lukt zo niet.
We besluiten de volgende dag met een taxi naar Langon te gaan voor nieuwe band en binnenband.
We boeken nog een dagje bij.
De rest van de dag verder uitgerust.
S’avonds wijnfles geopend en daar mee de chambre la Vie en Rosé ernstig verziekt oh oh oh.
Probeerde bij gebrek aan een kurkentrekker de kurk door de fles te duwen en ineens ging dat en er spoot een straal rode wijn uit, op de muur op een lampenkap en over het sprei.
Het leek wel of ik een moord gepleegd had. Het zag er niet uit.
Alles snel zo goed mogelijk geredderd. Toen leek het gelukkig mee te vallen.
Reis verzekering gebeld, hmmm, eigen risico van 100 euro… tja.

20130724-165835.jpg

Woensdag 17 juli
Na uitslapen snel ontbijt weg
We bereiken het einde of liever het begin van Canal du Garonne.
Op zich een markant punt waar totaal niets extra’s aan gedaan is.
We komen door een grote plaats Langon.
Daarna bereiken we in een bos de eerste Voi verte, het Franse lange afstand fietspad.
Hier gaat zich een drama voltrekken.
Niet ernstig hoor maar strontvervelend.
Achter in de middag zegt Iris, geloof dat ik een lekke band heb.
Ik ga direct aan het werk, bagage eraf
reserveband erop en hopla.
Ik zie dat de band wat hobbelig draait, dat komt later wel dacht ik.
Ondertussen zijn we gespot door een legioen muggen die hun kans schoon zien op een bloedige maaltijd ten koste van deze twee argeloos gestrande fietsers. We worden flink gebeten.
Er was geen meppen aan.
Snel alles erop en wegwezen.
Vijf minuten later zegt Iris, het hobbelt zo, ik antwoord ja dat klopt wel gewoon doorfietsen.
Ik kijk na een tijdje om en ja hoor Iris loopt een eind terug naast haar fiets.
Is haar hele buitenband eraf en de binnenband aan gort.
Weer alles eraf even kijken en dan zien we dat de binnenband vele maten te groot is. Verkeerde band meegenomen.
Snel de originele band geplakt en terug geplaatst, dan ineens zie ik in mijn ooghoek tot mijn schrik dat de ketting weer op springen staat, een schakeltje is half los. Murphy’s law.
De muggen zijn aan de hoofdmaaltijd begonnen, het wordt ook donkerder.
Ketting na heel veel gemier gemaakt
geplakte originele band geplaatst.
Na 2 km weer lek, !!!..@:@##@…!!
we zijn gaan lopen de laatste km. Ik keek even opzij naar Iris en werkelijk een dichte zwerm muggen achtervolgde haar om het toetje op te eisen.
Na een eind zagen we een bordje twee km hé hé einde in zicht. Villandraut.
Een camping gezocht gevraagd en gevonden en héél gauw weggerend, wat was dat erg armoedig en verwaarloost. Niemand aanwezig daar.
Hotel gezocht en gevonden met een leuke hostess die bijna geen Engels sprak en verlegen werd vanwege ons wat moeizaam converseren.
We kregen een leuke romantische kamer, met de naam La Vie en Rose
Wat wil je nog meer?
Gegeten in het dorp in een Brasserie.
Heerlijk geslapen.

Dinsdag 16 juli
In principe is het nog maar 12 km naar La Reole maar door een stuk te ver gefietst te hebben langs het kanaal is het aanzienlijk langer geworden.
In la Reole een behoorlijke klim.
Gewacht op het open gaan van een Spar supermarkt die bij uiteindelijke navraag van mij pas failliet was gegaan.
Een grotesk gemeentehuis bezocht,
Met aangrenzend een kerk in restauratie
We vinden een mooie camping met uitzicht op de stad
Plek zonder enige beschutting maar geen last gehad van de zon door wat wolkjes.

Maandag 15
Terug naar het kanaal.
Onderweg bij een koffietent bediend door een Nederlandse ober.
Had een Zweedse vrouw en werkte nu door heel Frankrijk. Leuk zo een gesprek tussendoor.
We vinden een camping in bijzonder mooi gebied bij Lagruére.
Het ligt aan een jacht haventje dat druk bezocht wordt.
Vlak bij fietsen we naar een magnifiek uitzicht punt 10% stijging.
Alle winkels en restaurants zijn dicht we fietsen tevergeefs rond op zoek naar voedsel en of een eetgelegenheid.
Uiteindelijk hebben we bij de havenmeester een blik chili con carne gescoord.
We staan op een donkere vochtige plaats onder de bomen en worden massaal door muggen belaagd.

Uitzichtpunt:
20130724-165803.jpg

Zondag 14 juli
We gaan fietsend op weg naar Al Reole
Is een mooi deel omdat we zo nu en dan getrakteerd worden op mooie vergezichten over de Garonne.
Net buiten Agen ligt en groot stenen aquaduct.
De Camping uit het routeboek waar we een heel stuk voor omrijden is definitief gesloten.
Nog verder naar Aiguilon dan, daar is ook een camping.
Die ligt weer aan de verkeerde kant van de rivier de Lot, volgens de kaart dan. Maar dit gaf nogal gezoek in de hitte.
We staan aan die rivier op een kleine municipal, boodschappen gedaan in het kleine dorp in een winkel die vol stond met debatterende Portugezen.
In de rivier zien we hele grote vissen jagen. Ze maken grote klappen in het water.

Aquaduct:

20130724-165639.jpg

20130724-165600.jpg

20130724-165706.jpg

20130724-165730.jpg

20130724-165859.jpg

20130724-165927.jpg

20130724-170139.jpg


Geef een reactie so far
Plaats een reactie



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: