Harry blogt


Weer regen weer. Zaterdag 18 juli 2015. 
20 juli 2015, 12:11
Filed under: 2015 Ierland

Tja Ierland, je moet een beetje mazzel hebben met het klimaat.  Zeeklimaat heeft hier veel meer betekenis dan in Nederland.  Je begrijpt het  al, het water daalde gestaag neder en wel den ganzen dag.  De camping waar ik nu sta is klein met een aparte hoek voor tentjes.  Er zijn maar een drietal tenten, voorzieningen zijn niet  al te jofel. Vlak bij staat een houten keetje waar je kan zitten, schuilen en de WiFi gebruiken die hier wel uitstekend is.  Daar maak ik dankbaar  gebruik  van. 

  
Deze zaterdag ben ik alleen maar bezig geweest mijzelf en mijn spullen droog te houden, je moet echt bij alles wat je doet bedenken of het handiger kan en er nergens water in komt. In een natte of klamme tent is het erg slecht toeven. 

Dus er valt niet zo  heel veel te vertellen behalve dan over Gusy, een Ierse vrouw, iets jonger dan ik, die ook in die houten keet was,  we raakten aan de praat,  ik vond haar leuk, grote bos  zwart hier en daar beetje grijzend haar, twee pientere donkere ogen, slank postuur en heel makkelijk aan het lachen te krijgen.  De hele dag door kwam ik haar  tegen. Ik zag haar tent, dat was echt een heel klein tentje met drie lijntjes en haringen die dit predikaat niet verdienden maar eerder lolliestokjes,  want ze waren te rond, te kort,  verbogen en kortom ondeugdelijk.  In de middag zag ik dat haar tentje door de wind steeds op een andere plek stond. Ik kwam in de hut en zij was daar, “Gusy, your tent is drifting” zei ik ze lachte het weg, maar ging de tent op een andere plek zetten. Ze boodt mij een soort Sushi aan, ik twijfelde eerst maar vond het zo aardig dat ik het aannam. Het was lekker. Ondertussen keuvelden we over van alles werd het wat persoonlijker en overal had ze direct een lang goed verhaal op wat hout sneed om het zo maar te zeggen. Zonder meer zeer ontwikkelt en pienter, maar langzamerhand kreeg ik steeds meer tussendoor te horen, zo had ze geen huis, geen werk, al jaren niet, ze was al haar ID papieren pas (?) kwijt geraakt. Maar ze bleef lachen, al zat er duidelijk verdriet onder.  Zij raakte mij.  Hoe zij dan hier verbleef op een kinderfietsje en met dat tentje is mij onduidelijk gebleven, je kan niet overal naar vragen.   

Franse familie op de fiets, met de lange magere man leuke gesprekken gehad, zij gaan een jaar over de wereld fietsen met twee kinderen van 9 en 11. Zij maken hun droom waar. 

In de middag met de bus naar Sligo gegaan. Regenjas aan en gewoon gaan. Die Ieren zijn deze regen zo gewend die laten zich daar niet door thuis houden, in de stad was dan ook van alles aan de gang.  Maar ik had er niet zo veel aardigheid in en ben vrij snel weer terug gegaan en deze dag was klaar.  Morgen meer geluk? 

Ik geef vast een voor proefje van wat ik morgen  ga zien!!  Zie de foto en gebruik je fantasie die een gok wie het eerst get goede antwoord geeft heb ik een  kleine verrassing  voor.