Harry blogt


Even Apeldoorn bellen? Woensdag 29 juli 2015. 
30 juli 2015, 22:09
Filed under: 2015 Ierland

Die titel, tja dat komt zo.  De dag begon heel aardig, tijdens het breakfast  vroeg mijn gastvrouw Joanne wat ik ging doen, zij hoorde mijn bestemming, het busstation in Tralee. Maar omdat  de reguliere bus daar naar toe nu al weer weg was zei ze, ik wist het niet,  nu dat weer potdikkie, opperde ze gelijk dat haar dochter toch die kant op moest en mij wel even zou brengen, maar dan had  ik maar 10 minuten tijd voor het traditionele breakfast. Wat aardig toch.  Ik worstel mij letterlijk door de spek, worstjes champignons en scrumbled eggs en toastjes koffie jus d’orange en een banaan heen en sta 10 minuten later met een acute maagverzakking buiten. Heerlijk…!
Weldra kwam er een auto aan die met gierende banden langs mij heen remde,  iemand vloog eruit en direct naar binnen, het huis in en dan weer eruit, scheurde weer terug pikte mij op en natuurlijk stond ik aan de verkeerde kant te wachten, je zit links van de chauffeur.  Ik loop eromheen stap in, het is een blonde schoonheid die direct met een venijnige trap op het gaspedaal mij volledig in de stoelkussens drukt. Pittige tante. Het vliegtuig naar Belfast accelereerde minder snel. Haar zoontje van ongeveer 7 zat achterin vastgesjord en moest na mij en  vóór haar werk ook nog ergens afgezet worden.  Ze scheurde links een voorrangsweg op en gaf mij verbaal toe dat ze een heel klein beetje haast had. Ik had daarbij een heel klein beetje het gevoel dat ze een beetje razend was op haar moeder, die haar een fait accompli voorgeschoteld  had. Voorzichtig mee omgaan dus, ik hield mij eerst stil vroeg toen de jongen naar zijn naam en zo via via kwam ik in gesprek met haar, ze kalmeerde wat en moest tot mijn grote opluchting aan sluiten in een  wat langzamer  rijdende stroom auto’s. Fijn ik kon weer adem halen. Langzamerhand kalmeerde ze en na een tijdje kletsten en lachten we redelijk ontspannen…beter dus.

Bij het busstation vrijgelaten stond er een bus klaar, geen georganiseerde Tour bus maar een gewone bus  die de ring van Kerry op één dag helemaal  rond rijdt en bij stadjes  en dorpje stopt, daar passagiers dropt en of laadt en op twee prachtige plekken stopt ie speciaal voor de toeristen om de hoog opgelopen fotografeer drang  een beetje te verminderen.  Het gaat om een 180 km lange bochtige weg over pasjes langs ravijnen en de oceaan. Van 11:00 tot 17:30 dus een hele zit.  Ik installeer mij iets over de helft van de buslengte, we vertrekken en inderdaad nog geen  half uur later druk ik mijn neus zowat door het raam om niets te missen.  Heb vele foto’s en kleine filmpjes gemaakt die er echt cool uitzien, maar uploaden heb ik inmiddels opgegeven. Ze komen  later  wel op het blog .


Na een korte middag stop volgt er om 15:00 een langere, ik drink ergens een Heineken. Dan ga ik naar een ‘Foodstore’ voor een flesje drinken en wat koekies. Het is druk in de winkel. Reken af en ga de bus weer in.  Nu heb ik de hele vakantie een schoudertas met daarin mijn portemonnee brillenkoker bankpassen en  creditcards.  Vroeger had ik daarvoor mijn ‘zwarte tasje’, mijn kinderen weten goed hoe dat soms ging als ik dacht dat het weg was, hevige paniek altijd om niets.  Ben het nooit echt kwijt geraakt. Maar nu heb ik een groene schoudertas, ben er precies op te weten waar die is. De bus rijdt weg ik kijk naar buiten, mooi, de zon schijnt warm en ik val in slaap, ik voel de bus stoppen mensen in en uitstappen en slaap weer door.  Iemand wil naast mij zitten en ik haal mijn rugzak weg, de bus rijdt weer en ik voel even waar mijn groene tasje is, hee, oh in mijn rugzak, nee man daar zitten mijn boodschappen in,  ik krijg het heel warm voel onder de stoel, kijk drie keer in mijn rugzak en de stofjes die nu vrijkomen in mijn lijf maken dat ik vuurrood aan loop en compleet in alarmfase 1 verkeer.  Hoe kan dit nou?  Ik was al blij dat ik weken lang alles onder controle had en er niets mis was  gegaan.  Het winkeltje….ik heb betaald, tas ingepakt, het was er druk. Stonden veel mensen bij de kassa op mij te wachten als ik het tasje daar had laten staan had beslist iemand mij gewaarschuwd, Ieren zijn 98 % eerlijk volgens de B&B eigenaar later die dag, ik geloof hem.  Ik ging naar de buschauffeur, deze zou de politie  inseinen. Ik kon niets anders doen dan zitten en mij vreselijk druk maken hierover.  Gelukkig heb ik mijn paspoort nog wel.  Die had ik op een andere plek opgeborgen.   Wat klootte zeg!!  Een paar honderd euro zat er in, had juist gepind om de B&B te kunnen betalen en voor de rest van de vakantie, Creditcard bankpas rijbewijs pasjes e. d.

Aangekomen in Tralee staat er bij het uitstappen al een man van de security van de busonderneming, die wist er al van, hij vroeg mij wat dingen en wees mij naar een andere bus die op vertrekken stond naar Camp  alwaar ik verblijf. Kon geen kaartje kopen maar dat hoefde niet.  Aangekomen in de B&B staat de eigenaar mij al op te wachten en hij was ook al op de hoogte,  gebeld door de veiligheidsbeambte  die een kennis van hem blijkt te zijn.  Hoe is het mogelijk dat dit zo snel rond gaat.  Hij vroeg van alles en gaf mij 50 euro om iets te eten.  Ik ben naar mijn kamer gegaan en heb gebeld naar de  politie, kreeg geen verbinding en naar het winkeltje waar ik was geweest maar daar was niets gevonden. Langzaam drong het tot mij door dat ik gewoon bestolen ben, terwijl ik sliep heeft iemand mijn tasje weggegrist.  Iets anders kan ik niet bedenken. Ik heb van alles opgeschreven en mij bedacht wat ik de volgende dag allemaal moet gaan regelen.   Zucht…!!


3 reacties so far
Plaats een reactie

Jeetje…..dat is nu echt een minder leuke ervaring! Maar ze zijn daar wel heel behulpzaam! Sterkte verder!

Reactie door Vera

Jeetje Harry, wat een toestand en enorme domper op je vakantie. Hoop dat ze kunnen achterhalen wie de boosdoener is en je alsnog de spullen terug krijgt. Als ik iets voor je kan doen ……….. Hoop dat je toch nog van je laatste dagen kunt genieten. Groetjes, IRIS.

Reactie door Iris Beijer

Hoi Iris, ja dit is niet leuk, dank voor jouw suggestie. Geld heb ik weer via ING een hele goede nood support service, klasse. En ik ben alweer in goede moed 😀 groetjes!

Reactie door Harry Brunott




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: