Harry blogt


Finale.  Maandag 3 augustus  
3 augustus 2015, 23:12
Filed under: 2015 Ierland

6 uur wakker worden en rustig aan beginnen een beetje de rommel in de juiste zakken doen vervolgens die zakken weer in de juiste tassen. Je zou het niet zien of zeggen maar alles heeft een vaste plek. Lekker lange douche genomen. Schoon naar huis.
Buiten miezert het zoals gewoonlijk, de tent gaat nat in zijn hoes. Dat is veel vaker gebeurd deze vakantie en dan een paar dagen niet eruit geweest. Nu is er een beetje het weer ingekomen, schimmel dus. Jammer, thuis in de was doen, misschien helpt het.

Alles bij elkaar op de fiets gesjord en hup op weg naar Halfords. De zaak ging net open. Ik mocht gelijk mee naar het magazijn.
Daar stonden heel veel dozen. Maar allemaal aan de kleine kant, dat zag ik direct.
Zo komen ze van fabriek, die fietsen moeten eerst helemaal in elkaar gezet worden.
Dat betekent waarschijnlijk dat ik de mijne helemaal uit elkaar moet halen.
Voor de zekerheid heb ik er maar twee mee genomen.
Zoals van plan heb ik ze buiten ingepakt in wel 20 vuilniszakken, het was op dat moment weliswaar droog en zelfs zonnig, maar dat kan hier in een oogwenk anders zijn. Het lukte goed, twee sjorbanden er om heen en deze weer met een touw fixeren. Ik had wind mee, voorzichtig navigeren en hopla daar ging ik. Best gewaagd, maar te doen.

IMG_4829

Zo, nu opstappen en de doos met de linker hand naast de fiets en voor het stuur zien te houden.

Op een druk en smaller stuk ben ik gaan lopen en later over een brede stoep langzaam gefietst. Zo kwam ik weer in het centrum
Het was spits uur, op zoek naar de bus naar Belfast International AirPort.
De chauffeur deed heel moeilijk met een lelijk gezicht over de fiets. Ik moest van hem eerst naar iemand van security, dat was een dame en die vond het wel goed, dus ik met een triomfantelijke grijns terug, hij was knap sjagrijnig.
30 km en een half uurtje later was ik op het vliegveld.
Ik aan het werk, tijd genoeg. Ja, verdikkie die dozen zijn echt te klein, nu zag ik het pas goed. Heb de grootste gepakt, met die andere kan ik er misschien nog wat aan freubelen.  Dat werd een hele toer.
Ik koos een knutsel plekje vlak bij de bali  Odd Luggage, ofterwijl  ‘Grote Bagage’, hier kunnen mensen hun kano’s piano’s e.d. afgeven …  🙂  fietsen vallen daar ook onder, dan hoefde ik er niet ver mee te zeulen.
Eerst beide wielen eraf, nee past helemaal niet, stuur er helemaal af, nee past nog niet, te breed, tassen dragers eraf, nee, spatborden eraf, nee, standaard eraf, oei die ging kapot,  ja nu past het wel.  He he!
Er zaten twee mannen achter de balie geïnteresseerd naar dit gestage disassemble proces van mijn fiets te kijken.
Ze gingen mij zelfs tips geven, natuurlijk nam ik die ter harte, ik moet daar straks geen troubles krijgen.
Ze kwamen er  nu vlak bij staan en wenste mij succes en verdwenen, de wacht werd gewisseld, de twee bij mij zo betrokken geraakte ambtenaren werden vervangen door een dikke zwaar opgemaakte dominante dame type Ierse dragonder en een witte oude man die echt aan pensioen toe moest zijn.

Nu al die losse spullen erin, wiel, ja, ehhh… nog een wiel, hmm  beetje doordrukken, tas dragers, schuiven en nu ff hard drukken, spatborden, beetje drukken, nog iets harder, knak… hé ze verbuigen. Nou word ik echt ongeduldig, alles aandrukken en doos provisorisch afsluiten, wat een vervelend gedoe, die fiets krijg ik op Schiphol nooit meer in elkaar.
Zwager Wil, die mij met Ellen ophaalt snel een WhatsApp gestuurd, de fietsendrager hoeft er niet meer op, neem aub jouw grootste auto mee.

Andere spullen bij elkaar gebonden in de puinzakken van de Gamma, zo alles klaar voor vertrek.

Even nog de vetvlekken van mijn ketting en derailleur op de mooie marmeren vloer schoongemaakt met wat wasbenzine uit mijn dragon fly kook apparaat. Oei dat ruikt behoorlijk.
De dragonder kreeg er ook lucht van en kwam informeren wat ik bij mij had.
White Spirit zei ik droog, daarop keek ze mij ongelovig aan en ging haar oude collega bellen die net weer even was plassen. Hij kwam terug en bestudeerde nauwgezet de flessen die ik op de balie had gezet.
Ik kreeg de opdracht om de tankjes met white spirit in mijn drink fles te doen en dan beide tankjes van het kook apparaat te vullen met water!
IK keek hem met grote verbaasde ogen aan, hé. Waarom vullen met water vroeg ik hem, “Nou dan blijft het gewicht voor het vliegtuig hetzelfde”  Deze logica gaat mij helemaal boven mijn pet, ik kijk hem nog eens ongelovig aan en hij komt met hetzelfde, vullen met water  voor het gewicht voor het vliegtuig.
Wat een sukkel, maar ja, ik ben het maar gaan doen.
Drinkfles met de wasbenzine ingeleverd, en naar de andere balie voor inchecken en wegen van de spullen.
Toen ik weer terug kwam en mijn tassen onder de doordringende stralen moesten, werd de lopende band een paar keer heen en weer gedaan, hij checkte mijn tassen driedubbel.
Nou ja, dat was voor mij zo een beetje het laatste maar zeker niet het beste contact met een Ier geweest.

De vlucht was kort de landing hard maar hij bleef op de baan.

Mijn zus en zwager stonden mij op te wachten en met alle spullen in hun auto gingen we naar mijn flat.

Mijn katten stonden achter de deur, ik deed open en Sien  de oudste poes stond achter de deur en weigerde mij aan te kijken, wat ze anders altijd wel doet.  Ze was boos….!
Maar een uurtje later kwam ze steeds weer bij mij en mauwde en gaf kopjes en beet in mijn vinger.

Ellen had borrel spul en eten meegenomen, wat een bofkont met zulke attente  mensen in mijn familie.
Dat was het perfect einde van deze voor mij spectaculaire en enerverende fiets tocht.

Ik ga deze week nog eens kort weergeven wat ik er allemaal van vind.

Van de tocht het fietsen en van alles….. !!

IMG_4831

Dag Ierland….. !!



Titanic. Zondag 2 augustus 2015. 
3 augustus 2015, 00:31
Filed under: 2015 Ierland

Vroeg uit de veren, letterlijk en figuurlijk, de eendeveren vliegen in mijn tent in het rond als ik mij uit mijn slaapzak wurm, maar dat is normaal zei die verkoper ooit.  Het blijft er gek uit zien. 

Op de fiets naar Belfast en eerst die Halford zaak  opgezocht, deze lag ergens op een industrie terrein verborgen. Het probleem met regen en vervoer op mijn fiets van de kartonnen  box heb ik ook gelukkig opgelost, mocht het gaan regenen dan beplak ik de dubbel opgevouwen doos helemaal met vuilniszakken. Heb al een hele rol gekocht en plakband heb ik al genoeg. Als het heel hard waait moet ik gaan lopen daarom dus op tijd erbij zijn. 

Daarna ben ik naar het Titanic museum geweest, die is dus in Belfast gebouwd. Daar was vroeger een enorm belangrijke botenbouw industrie.  Er was heel veel materiaal beschikbaar oude foto’s en filmpjes hoe dat er aan toe ging.   Was zeer interessant alleen op een regenachtige zondag rete druk, ook veel gezinnetjes met hele kleine kinderen, die er niets aan  vonden, logisch en die gaan dan in automatisch in de tegenallesmodus stand staan.    Ja, zo ging die naar beneden. Kunst! Wat een enorme klap moet dat ding op de zeebodem gemaakt hebben, een km recht naar beneden vallen. 

 Beetje rond gekeken en weer terug gegaan. Vanavond weer naar een film geweest,  Terminator Genisys. Wat een flop. Geen aanrader.  Met een verouderde Schwarzenegger weer als bescherm robot van een nieuwe hele mooie Sarah Connor. Ik ben tijdens dit suffe geweld om het geweld gewoon weer in slaap gesukkeld, gelukkig had ik daarna mijn tas nog. 

Terwijl ik dit schrijf zit ik in het toilet gebouwtje in de wasruimte van WiFi en verse stroom gebruik te maken. Nu hoor ik steeds zo een raar geluid alsof iemand een aansteker met piëzo-elektrisch gebruikt , maar er is niemand, ik ga kijken zie ik een insecten verdelgingsmiddel lamp in het halletje met  zo een electrisch geladen ijzeren rooster ervoor, nou effectief hoor, ze worden direct electrisch geroosterd, er zit al een hele maaltijd kant en klaar op het rooster gekleefd je hoeft ze er alleen maar van af te lepelen.   

Nah goed, ’t is genoeg zo, ik ga dromen.  Morgen naar huis. Ook fijn. 



Weer Kamperen. Zaterdag 1 augustus 2015
2 augustus 2015, 14:58
Filed under: 2015 Ierland

Weinig geslapen, nou komt dat wel vaker voor en in tegenstelling tot vroeger  kan het mij niet zoveel meer schelen, ik heb meer dan genoeg te overdenken en ochtend wordt het vanzelf.  Soms helpt het om zelf een gekke droom te verzinnen onmogelijke dingen aan elkaar knopen en ineens ben je weg.  Vanmorgen vroeg zat ik om half vier een app van TripAdvisor te installeren.  Niet zo een topper hoor, TripAdvisor, het komt steeds met de verkeerde zoekresultaten vervelende popups  en de reviews deugen vaak niet.  Vervolgens  geprobeerd om te zoeken naar B&B goedkopere hotels en campings. Lijstje  van gevonden items gemaakt gemaakt, vliegveld info telefoonnummer gevonden ( vragen naar fietsdoos) enz.  Om zes uur toch even in slaap gevallen en na een paar uurtjes ben ik gaan bellen.  B&B werd niks, vol en toch veel te duur.  Er is een camping ongeveer 8 km ten Oosten van Belfast, gebeld en ha ja  er was plaats en voor een fractie van de hotel en B&B prijzen. 

Op het vliegveld zijn geen fietsdozen te koop, lastig. Dan maar fietsen winkels bellen om te vragen naar dozen van geleverde fietsen.  Na drie keer mis was het bij Halfords raak, was die zaak in Nederland niet in moeilijkheden? Maar dit pand zit  vrij ver weg van het busstation. Hoe krijg ik die doos daar?  Stel dat het regent. Hmmm.

Na de kaart voor de route bestudeerd te hebben ging ik op weg naar de camping.  Ik rij door Oost Belfast, beruchte wijk weet ik.  Reed door arme gedeeltes, zag illustere individuen rondlopen, er werd naar mij gegluurd., maar ja wat  zegt dat. Onderstaande muur schildering moest ik toch even vast leggen.   

Op zich is wat er staat waar. Maar toch ….  Kippenvel!!   Er waren er veel meer. 

Ik kom in een klein stadje DunDonald en beland bij de camping.  Nou ja, een caravan parkje met plaats voor een paar tentjes. Overal hoge hekken er om heen.  Het hoort bij IceBowl een kunstijsbaan en een opgeleukte midgetgolf golf baan. Met opgeleukt  bedoel ik dat er veel automatisch spektakel was als er gescoord werd gingen kanonnen af sprongen fonteinen omhoog en brullende opgewonden stemmen over overstuurde luidsprekers.  Zo krijgt dat saaie ouderwetse midgetgolf een modern jasje.  De ijsbaan vond ik wel tof, popmuziek rondjes draaien, sporters, giechelende meisje,  stoere jochies en kinderen met  figuurtjes als steun om overeind te blijven. Heb er een hele tijd staan kijken.  Komen er  zoveel leuke herinneringen boven van vroēgeh uit de ijstijd. Ja, in  Den Haag  Oh oh. 

Na tentje installeren ben ik lekker gaan lezen boek uit en s’avonds ben ik vlakbij naar een bios geweest. Mission Impossible Rogue Nation met Tom Cruise nog steeds een intrigerende acteur. De bios beschikte niet over de modernste apparatuur  Imax  en super senssuround of zoiets en dat verschil merk je. Laat op de camping terug plofte ik tevreden op mijn self inflatable matje. Morgen nog iets bijzonders gaan doen. 



Busssss….. Vrijdag 31 juli 2015
1 augustus 2015, 20:21
Filed under: 2015 Ierland

Afscheid genomen van de  B&B eigenaren, wat een lieve mensen, ze hebben mij op alle manieren die ze konden geholpen.  Toen ik wegreed hing er een lunchpakketje aan mijn stuur.  Hij heeft op de achtergrond zitten bellen naar politie en die supermarkt, naast die supermarkt woont een nicht van hem en die heeft hij naar die supermarkt gestuurd om na te vragen.  Misschien verklaart dit het norse antwoord van de supermarkt vrouw op mijn telefoontje gisteren, die werd er gek van al die telefoontjes en navragers. 

Op de fiets naar Tralee, ben weer even langs de politie gegaan en heb een schriftelijke bevestiging van mijn aangifte gevraagd, die had ik niet na een beetje doorvragen deden ze dit,  dus ik heb nu pas echt bewijs van aangifte. 

Naar de bus, een reis van anderhalf uur, overstappen in Limerick binnen vier minuten  weer een paar uur rijden overstappen in Dublin weer amper 10 minuten  weer geen tijd voor toilet dus onder hoge nood naar Belfast  twee uur high speed non stop.  Ik had s’ morgens het nare voorval op Facebook gezet, vond het apart genoeg,  wat een  reacties, de hele dag ging het door was wel een leuke afleiding want  het hemelwater wat langs de ramen stroomde benam vaak het uitzicht. Rond half acht in de avond was ik weer in Belfast.  Ik herkende het ook.  Terug op het beginpunt. Maar waar nu? Ik ging naar het hotel  waar ik vier weken geleden begonnen ben. De vakanties zijn hier nu ook begonnen en het is vol,  de prijs is nu 110 Britse pond voor één nacht daar komt bij, ze willen alleen die ponden en geen euro’s.  Dan heb  ik weer een behoorlijk probleem. Banken dicht. Niemand wil euro’s. Die Britten hebben de pest aan Europa. Shit!  Ik zag mijzelf al ergens onder een brug of zo overnachten, heb ik dat ook eens meegemaakt.  Maar na een tijdje somber slenteren kwam ik  langs een groot nieuw hotel pas geopend en ik probeerde het maar, verdomd ja één  kamer vrij voor de prijs van 140 euro!!!! die zij wel accepteren. Mijn hemel wat een prijs.  Dan krijg je een grote kamer met een driepersoons bed, vier zou ook wel kunnen denk ik, heb nog nooit in zo een leeg groot bed geslapen, een douche, niet eens een ligbad, WiFi en een TV die het niet doet. Geweldig. Maar dit trek ik niet drie dagen, dan ben ik faiiliet. Moet ook nog eten en een fietsdoos regelen en weet  ik veel wat nog meer.  Dat lukt niet. Midden in de nacht heb  ik het uitgezocht. Komt goed.  Maar dat valt onder de volgende dag.  ( Ik zit nu in de bioscoop voor de film Mission Impossible Rogue Nation en die begint nu.)