Harry blogt


The Marble Mountains. Vrijdag 25 Januari
31 januari 2019, 07:50
Filed under: 2019 Vietnam

Vandaag huurden we een motorbike.
Snel geregeld, twee mannen komen met twee motorbikes en extra helmen en laten er een voor ons staan.
We hebben eerst een bezoek gebracht aan een vrij aparte attractie.
Upside down!
Nieuw en origineel van opzet. We waren deze ochtend de enige bezoekers.
De foto’s spreken voor zich. 🙂

 

Daarna naar de bergen, The Marble Moutains
Zonder lift of kabelbaan heel veel trappen genomen, trappen met treden van soms meer dan een halve meter hoog.
Dat heeft later tot wat spierpijn geleid 🙂
Er zijn daar prachtige grotten en panoramische vergezichten.

In de grotten hele mooie lichteffecten door openingen hoog in het grotgewelf en de nevel en waterdruppels.
Er hing een mysterieuze dromerige sfeer.
We moesten soms door hele nauwe steile donkere gladde gangetjes klimmen, ik zat een keer aardig vast met mijn rugtas.  Spannend hoor!

 

 

Daarna op de motorbike terug naar Danang en in een beach restaurant met fraai uitzicht over zee lunch gehad

Terug naar hotel
Motorbike inleveren, met dezelfde auto taxi terug naar Hue, druk in de avond spits.
Einde van een paar mooie dagen.

Nu volgen er wat dagen zonder het toeristisch tintje.
Voorbereidingen op het TET feest, schoonmaken , shoppen en veel ontbijten, lunchen en diners met familie en vrienden.

 



Danang Bà Nà Hills. Donderdag 24 Januari
28 januari 2019, 09:23
Filed under: 2019 Vietnam

Donderdag einde Hoi An.
Weer met de taxi, met andere mensen naar Danang gereden.
Bij hotel onze koffers vast geparkeerd en daar werden we weer door een bus opgepikt om naar Bà Nà Hills te gaan

Bà Nà Hills ??   Link naar attractie

Bà Nà Hill Station (of Bà Nà Hills) is een heuvelstation en -resort in het Trường Sơn-gebergte ten westen van de stad Da Nang, in het centrum van Vietnam. Het station, geadverteerd als “de Da Lat van de provincie Danang” door lokale autoriteiten voor toerisme, werd in 1919 gesticht door Franse kolonisten. De kolonisten hadden een resort gebouwd om te worden gebruikt als een recreatieve bestemming voor Franse toeristen. Het ligt op meer dan 1500 meter boven de zeespiegel en biedt uitzicht op de Oostzee en de omliggende bergen.

Vanwege de hoogte van het resort, is de temperatuur aanzienlijk koeler (10-15 graden ) dan het milieu nabij de kust. Linh Ung Pagoda ligt vlakbij het station, met een kabelbaan in de buurt om toeristen van en naar het resort te vervoeren. 

De Ba Na kabelbaan, geopend op 29 maart 2013, heeft het wereldrecord voor de langste non-stop enkelspoorkabelbaan op 5.801 meter lang.  De nieuwste toeristische attractie is de Gouden Brug (Cầu Vàng).

Het heuvelstation bevindt zich op een hoogte van 1.485 meter, 42 kilometer van Da Nang.

Het is ongelofelijk wat daar in de bergen is (bij) gebouwd na het verlaten van de Fransen uit Vietnam.
En onvoorstelbaar toeristisch.
Maar de Vietnamezen hebben het allemaal onder controle, alles loopt, net als de kabelbaan, op rolletjes.
Entree via die langste kabelbaan ter wereld is een prachtige belevenis.
Daarna betreed je een Frans village welke de sfeer van Parijs moet oproepen.
Ik vind het idee van al die imitatie minder leuk, maar het is wel groots opgezet.  

S’-avonds een gezellige ontmoeting met een vriendin van Yen in een sfeervol restaurant.

Een paar foto’s

 

 

 

 

 



Quang Nam Waterkokosnoot palmbos Woensdag 23 Januari
28 januari 2019, 05:51
Filed under: 2019 Vietnam

De restauranthouder had gisteravond aangeboden om ons naar een mooie plek aan de rivier te brengen.
Dat leek ons wel een goed idee.
We kwamen bij een moeras achtig gebied met allemaal waterkokosnoten palmen.
Veel water en tussendoor stukken land, heel dicht begroeid met metershoge palmen, in de oorlog werd dit gebied gebruikt als schuilplaats.

We hebben een boottochtje gemaakt in een ronde boot, net als een halve kokosnoot maar dan twee meter diameter.  Naast allerlei historische informatie werden we ook vermaakt met allerlei verschilende zaken.  Zoals creatief met rietbladeren,   een spectaculair bootje draaien optreden en ik heb wat visnetten uitgegooid.
Heel leuk allemaal.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We kwamen halverwege de middag weer terug.
Met twee gehuurde gewone fietsen zijn we nog eens Hoi An op eigen houtje gaan verkennen



Naar Hoi An en Mỹ Sơn. Dinsdag 22 Januari
27 januari 2019, 07:46
Filed under: 2019 Vietnam

De dag begint vroeg voor ons.
Om half 8 worden we opgehaald met een soort groeps taxi.
Voor weinig VND’s worden we bij huis opgehaald en op afgesproken plek gedropt.
Vanwege mijn postuur, laten we het vooral op de lengte houden, (in vergelijking tot de gemiddelde Vietnamees) geniet ik altijd het voorrecht voorin plaats te mogen nemen.
Das mooi!
Een tijdje terug las ik iets op NU.nl over veiligheid bij bijvoorbeeld de Uber taxi’s.
Er gebeuren veel ongelukken t.g.v. de werkdruk, het gebruik van de mobiel, en negeren van veiligheid.
Bijnma niemand draagt hier een gordel, terwijl er veel verschrikkelijk ongelukken gebeuren in het verkeer in VN.
Nu was ik daar dus een beetje alert op.
Onze chauffeur, was inderdaad ook continue in de weer met zijn mobiel, zijn geluidsinstallatie en wakker blijven, we hoorden later dat hij ongelofelijk veel werkt om o.a. zijn dure auto te kunnen blijven rijden.
De achteruitkijk spiegel was verborgen achter een video schermpje waar leuke filmpjes op vertoond werden.
Als je dan ziet wat een manoevres de man moet maken om auto’s en motorbikes te ontwijken kan je maar beter de andere kant op gaan kijken, ja dat rijmt.
Maar ja, ik zit erin en kan hier weinig aan veranderen anders dan mijn gordel wel omdoen.
We hebben het weer overleeft en werden op een busstation in Danang afgezet

In Danang overgestapt naar een lokale bus naar Hoi An
Dat is weer een enorme stap terug in de tijd.
En daarbij vreselijk kabaal door heel veel getoeter op een type claxon die in een straal van 50 meter gehoorschade oplevert. Bijna net zoals ons luchtalarm op elke eerste maandag van de maand, nou ja… ik zeg bijna!
Als je denkt dat ik overdrijf? NEE.

De mensen zijn dat hier allemaal gewend.
Een paar vrouwen  stappen in, zwaar bepakt met boodschappen van de markt en zij gaan converseren, dat kan alleen schreeuwend en dat doen ze dus ook.
Ik moet voortaan echt mijn oordopjes bij de hand hebben, want het is zo nu en dan onverdragelijk.
Daarnaast is het natuurlijk wel weer heel leuk zo temidden van de lokale bevolking mee te doen.
Daar geniet ik zeker van en kom ogen tekort.

Bus naar Hoi Ann

Onze reis vervolgt zich van Hoi An met een gewone taxi naar Mỹ Sơn.
Er wordt efficient gewerkt en er zitten we met meerdere mensen in de taxi.
Allen met de bestemming Mỹ Sơn

Wat is My Son?   (spreek uit mie-sun, niet mai-sun)
Mỹ Sơn is een hindoetempelcomplex gebouwd door de Champa, een koninkrijk van verschillende stammen van de Cham etnische groep. De Champa heersten van de 3de eeuw tot 1832 over Zuid en Centraal Vietnam. Bij hun opvolging hebben Champa-koningen tempelcomplexen gebouwd bij Mỹ Sơn.

Het Champa-volk was overwegend Hindoestaans en de tempels bij Mỹ Sơn zijn gewijd aan de hindoe-godheid Shiva. De vroegste tempels werden gebouwd van hout in de 4e eeuw. Deze structuren werden vernietigd door een enorme brand, waarvan de precieze oorzaak onbekend is. Latere koningen herbouwden deze tempels in hout, dan dichtgemonteerd met stenen zonder mortel en tenslotte in kalksteen. De meerderheid van de overgebleven structuren van Mỹ Sơn zijn van baksteen.

Tussen de 4e en de 14e eeuw bouwden de Champa-koningen minstens 70 gebouwen in het gebied, soms bovenop de ruïnes van vorige gebouwen. Deze structuren waren versierd met beelden van goden, priesters, heilige dieren (draken, slangen, leeuwen, olifanten) en scènes met mythische veldslagen. Behalve dat het een plaats van aanbidding was, werden hier koningen en religieuze leiders begraven.

My Son

Ja jammer dat het wat druilerig was.

In de middag gingen we weer met de volle taxi naar Hoi An terug en zochten ons hotel op.
Hotel green Garden.
Dat was weer een verassing, een aanrader!

De gastheer was buitengewoon vriendelijk.
Na een diner in een vlak bij restaurant zijn we door de restauranthouder zelf  even naar het mooiste stukje centrum in Hoi An gebracht.
Daar was ik met de motortour in 2016 ook geweest en heb er goede herinneringen aan.
Het hele dorp Hoi An  staat op de lijst van wereld erfgoederen.
Vanwege de geschiedenis, maar het toerisme is hier enorm toegenomen en letterlijk alles is daar op gericht.
Toerist ben ik ook, dus laat ik nu niet hypocriet zijn.
Maar… maar ……   vul maar in!
In vele restaurants hoor je pure westerse muziek,  vooral jaren 60- 70, oei ik val in een doelgroep.
Maar de sfeer is uniek, vele lampionen in allerlei patronen en formaties, het is een lust voor het oog.
De sfeer zoals die daar hangt is echt uniek.

We hebben daar gegeten en onderwel geluisterd naar een ster solo gitarist die van alles uit de top 2000 kon zingen en spelen, daarna naar het hotel terug gelopen.
Dankzij Google Maps, als dat er toch niet was, het vinden van de weg is nu kinderlijk eenvoudig geworden.
We liepen door steegjes waar je anders nooit zou komen.

Einde van een supermooie dag.

 



Harde Regen Maandag 21 Januari 2019
27 januari 2019, 04:48
Filed under: 2019 Vietnam | Tags: , , ,

Hele dag regen! Niet een klein beetje, nee echte regen!
We zijn thuis gebleven en hebben ons voorbereid en relaxed voor de reis naar Hoi An en Danang.

 



Hué familie ontbijt. Zondag 20 Januari
26 januari 2019, 09:59
Filed under: 2019 Vietnam

Zondag ochtend begonnen met een ontbijt met wat familie in een fraai restaurant.
Ik zat links naast een zwager, een aardige maar heel stille man, hij heeft een paar jaar geleden een attack gehad en de gevolgen daarvan zijn nog steeds merkbaar. Heel stil en teruggetrokken.
Tijdens het diner kreeg ik vanuit rechts opeens een pets van hem op mijn gezicht. Geschrokken keek ik zijn kant op, hij liet mij zijn hand zien waar een grote mug op platgeslagen was.
Maar achter in zijn ogen zag ik de pret vanwege mijn schrik reactie, geweldig, we hebben in ieder geval even contact gehad.

 

 

 

 

Na deze Lunch gingen we met Mr. Hop, haar broer en haar moeder naar het graf van hun voorouders.
In Vietnam is het bijhouden van bezoeken aan de graven van de voorouders een eeuwenlange traditie, heel diep in hun cultuur ingebed.
De graven zijn van zeer eenvoudig tot spectaculair, bijna overdreven, ik weet van Yen dat er vaak een soort competitie is tussen families om het mooiste graf te hebben en daar wordt heel veel geld aan besteed wat er niet altijd is, het zijn tereinen met honderden, soms wel duizenden graven bijeen.
Het ziet er heel indrukwekkend uit, maar de terreinen tussen de graven zijn vaak verwilderd en worden niet of nauwelijks bijgehouden. Dat geeft het geheel een tragisch dramatisch effect.
Rond de grote steden Ho Chi Minh en Hanoi wordt de begraaf traditie langzaam veranderd in een crematie cultuur, er is eenvoudig geen plaats voor zoveel graven, er zijn nu al meer dan 90 miljoen Vietnamezen.
Er worden wierook stokjes aangestoken en er wordt met gevouwen handen zacht tegen de voorouders gemompeld. Mij is verteld dat ik hen ook aan moet roepen en mijn naam te zeggen en om geluk en gezondheid te vragen. Ik doe dat ook, al is mijn religieuze overtuiging toch wel heel veel anders.

Graf van haar vader, overleden in 2011
voor haar moeder is links al een plaats gemaakt
hopelijk blijft die nog heel lang leeg.

Panorama

 

 

Als je rijk genoeg bent!

Peinzen



Hue, Yen’s root. Zaterdag 19 Januari
25 januari 2019, 02:10
Filed under: 2019 Vietnam

Eerste nacht in onze kamer in Hue geslapen, nou ja half half.
lawaai van Detu, een sanitair installatie winkelpand voor het huis van de familie, beginnen soms al om vijf uur, dan gaat de radio hard aan en de deuren open.
Na een ontbijtje met drie gingen we wat winkelen. Op de motorbike.
Weer even wennen aan het achterop zitten en op de verkeersstroom mee liften.

S’middags gingen we voor een relaxte massage.
Beetje bijzonder wel, want dit is in een tehuis voor blinden. Een klein soort blinden instituut.
Vorige jaar zijn we er ook geweest, dus ik ken het al een beetje.
Het is in een heel oud pand, je waant je voor de tweede Wereldoorlog.
De manager komt hij kan wel zien, maakt een afspraak en dan even geduld.
We werden opgehaald en in een kleine ruimte opgesloten met een kleine sauna en een aantal massage tafels.
Eerst een tijdje in de sauna, dat is dan stoom die uit een leiding komt en eerst door een pot met een speciaal plantaardig materiaal geleid wordt.
Dat ruikt heel lekker, citroengras en nog meer gezonde ingrediënten.
Na een minuut of tien gesis is het hokje (1 X 1 m) op temperatuur en slaat de toevoer af. Even rust en na vijf minuten begint het weer.
Wij vonden drie keer wel genoeg verlieten het hok.
Buiten de deur stonden de masseurs al te wachten, wij gaven aan dat we klaar waren.
De twee betraden de kamer.
Heel gek idee, ik had een grote zwarte meneer en Yen een kleine blonde dame, duidelijk te zien dat ze blind zijn.
Maar dat maakte voor de massage niet uit. Die was prima en voor de geblesseerde rugspieren weldoende.

Na een uurtje verlieten we herboren het blindeninstituut.

Verder niet zo veel bijzonders te melden.