Harry blogt


Hue, Yen’s root. Zaterdag 19 Januari
25 januari 2019, 02:10
Filed under: 2019 Vietnam

Eerste nacht in onze kamer in Hue geslapen, nou ja half half.
lawaai van Detu, een sanitair installatie winkelpand voor het huis van de familie, beginnen soms al om vijf uur, dan gaat de radio hard aan en de deuren open.
Na een ontbijtje met drie gingen we wat winkelen. Op de motorbike.
Weer even wennen aan het achterop zitten en op de verkeersstroom mee liften.

S’middags gingen we voor een relaxte massage.
Beetje bijzonder wel, want dit is in een tehuis voor blinden. Een klein soort blinden instituut.
Vorige jaar zijn we er ook geweest, dus ik ken het al een beetje.
Het is in een heel oud pand, je waant je voor de tweede Wereldoorlog.
De manager komt hij kan wel zien, maakt een afspraak en dan even geduld.
We werden opgehaald en in een kleine ruimte opgesloten met een kleine sauna en een aantal massage tafels.
Eerst een tijdje in de sauna, dat is dan stoom die uit een leiding komt en eerst door een pot met een speciaal plantaardig materiaal geleid wordt.
Dat ruikt heel lekker, citroengras en nog meer gezonde ingrediënten.
Na een minuut of tien gesis is het hokje (1 X 1 m) op temperatuur en slaat de toevoer af. Even rust en na vijf minuten begint het weer.
Wij vonden drie keer wel genoeg verlieten het hok.
Buiten de deur stonden de masseurs al te wachten, wij gaven aan dat we klaar waren.
De twee betraden de kamer.
Heel gek idee, ik had een grote zwarte meneer en Yen een kleine blonde dame, duidelijk te zien dat ze blind zijn.
Maar dat maakte voor de massage niet uit. Die was prima en voor de geblesseerde rugspieren weldoende.

Na een uurtje verlieten we herboren het blindeninstituut.

Verder niet zo veel bijzonders te melden.