Harry blogt


Naar Hoi An en Mỹ Sơn. Dinsdag 22 Januari
27 januari 2019, 07:46
Filed under: 2019 Vietnam

De dag begint vroeg voor ons.
Om half 8 worden we opgehaald met een soort groeps taxi.
Voor weinig VND’s worden we bij huis opgehaald en op afgesproken plek gedropt.
Vanwege mijn postuur, laten we het vooral op de lengte houden, (in vergelijking tot de gemiddelde Vietnamees) geniet ik altijd het voorrecht voorin plaats te mogen nemen.
Das mooi!
Een tijdje terug las ik iets op NU.nl over veiligheid bij bijvoorbeeld de Uber taxi’s.
Er gebeuren veel ongelukken t.g.v. de werkdruk, het gebruik van de mobiel, en negeren van veiligheid.
Bijnma niemand draagt hier een gordel, terwijl er veel verschrikkelijk ongelukken gebeuren in het verkeer in VN.
Nu was ik daar dus een beetje alert op.
Onze chauffeur, was inderdaad ook continue in de weer met zijn mobiel, zijn geluidsinstallatie en wakker blijven, we hoorden later dat hij ongelofelijk veel werkt om o.a. zijn dure auto te kunnen blijven rijden.
De achteruitkijk spiegel was verborgen achter een video schermpje waar leuke filmpjes op vertoond werden.
Als je dan ziet wat een manoevres de man moet maken om auto’s en motorbikes te ontwijken kan je maar beter de andere kant op gaan kijken, ja dat rijmt.
Maar ja, ik zit erin en kan hier weinig aan veranderen anders dan mijn gordel wel omdoen.
We hebben het weer overleeft en werden op een busstation in Danang afgezet

In Danang overgestapt naar een lokale bus naar Hoi An
Dat is weer een enorme stap terug in de tijd.
En daarbij vreselijk kabaal door heel veel getoeter op een type claxon die in een straal van 50 meter gehoorschade oplevert. Bijna net zoals ons luchtalarm op elke eerste maandag van de maand, nou ja… ik zeg bijna!
Als je denkt dat ik overdrijf? NEE.

De mensen zijn dat hier allemaal gewend.
Een paar vrouwen  stappen in, zwaar bepakt met boodschappen van de markt en zij gaan converseren, dat kan alleen schreeuwend en dat doen ze dus ook.
Ik moet voortaan echt mijn oordopjes bij de hand hebben, want het is zo nu en dan onverdragelijk.
Daarnaast is het natuurlijk wel weer heel leuk zo temidden van de lokale bevolking mee te doen.
Daar geniet ik zeker van en kom ogen tekort.

Bus naar Hoi Ann

Onze reis vervolgt zich van Hoi An met een gewone taxi naar Mỹ Sơn.
Er wordt efficient gewerkt en er zitten we met meerdere mensen in de taxi.
Allen met de bestemming Mỹ Sơn

Wat is My Son?   (spreek uit mie-sun, niet mai-sun)
Mỹ Sơn is een hindoetempelcomplex gebouwd door de Champa, een koninkrijk van verschillende stammen van de Cham etnische groep. De Champa heersten van de 3de eeuw tot 1832 over Zuid en Centraal Vietnam. Bij hun opvolging hebben Champa-koningen tempelcomplexen gebouwd bij Mỹ Sơn.

Het Champa-volk was overwegend Hindoestaans en de tempels bij Mỹ Sơn zijn gewijd aan de hindoe-godheid Shiva. De vroegste tempels werden gebouwd van hout in de 4e eeuw. Deze structuren werden vernietigd door een enorme brand, waarvan de precieze oorzaak onbekend is. Latere koningen herbouwden deze tempels in hout, dan dichtgemonteerd met stenen zonder mortel en tenslotte in kalksteen. De meerderheid van de overgebleven structuren van Mỹ Sơn zijn van baksteen.

Tussen de 4e en de 14e eeuw bouwden de Champa-koningen minstens 70 gebouwen in het gebied, soms bovenop de ruïnes van vorige gebouwen. Deze structuren waren versierd met beelden van goden, priesters, heilige dieren (draken, slangen, leeuwen, olifanten) en scènes met mythische veldslagen. Behalve dat het een plaats van aanbidding was, werden hier koningen en religieuze leiders begraven.

My Son

Ja jammer dat het wat druilerig was.

In de middag gingen we weer met de volle taxi naar Hoi An terug en zochten ons hotel op.
Hotel green Garden.
Dat was weer een verassing, een aanrader!

De gastheer was buitengewoon vriendelijk.
Na een diner in een vlak bij restaurant zijn we door de restauranthouder zelf  even naar het mooiste stukje centrum in Hoi An gebracht.
Daar was ik met de motortour in 2016 ook geweest en heb er goede herinneringen aan.
Het hele dorp Hoi An  staat op de lijst van wereld erfgoederen.
Vanwege de geschiedenis, maar het toerisme is hier enorm toegenomen en letterlijk alles is daar op gericht.
Toerist ben ik ook, dus laat ik nu niet hypocriet zijn.
Maar… maar ……   vul maar in!
In vele restaurants hoor je pure westerse muziek,  vooral jaren 60- 70, oei ik val in een doelgroep.
Maar de sfeer is uniek, vele lampionen in allerlei patronen en formaties, het is een lust voor het oog.
De sfeer zoals die daar hangt is echt uniek.

We hebben daar gegeten en onderwel geluisterd naar een ster solo gitarist die van alles uit de top 2000 kon zingen en spelen, daarna naar het hotel terug gelopen.
Dankzij Google Maps, als dat er toch niet was, het vinden van de weg is nu kinderlijk eenvoudig geworden.
We liepen door steegjes waar je anders nooit zou komen.

Einde van een supermooie dag.

 


6 reacties so far
Plaats een reactie

wat een ontzettend mooi land zeg, gelukkig dat er ook muziek is uit de jaren 60-70 🙂 have fun beide en wat een leuk idee deze blog !

Reactie door Marcel

Voor jou helemaal het einde Marcel!

Reactie door Harry Brunott

Leuk om jullie belevenissen te lezen en de mooie foto’s te zien.

Reactie door Riet Rietveld

Ja, mooi he? Met al die nieuwe technieken, super dat je ze gebruikt en op de hoogte blijft!

Reactie door Harry Brunott

Prachtig land en interessante cultuur. Ik geniet van hier uit mee 😊

Reactie door Wilma

Mijn trouwste blog fan 🙂

Reactie door Harry Brunott




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: