Harry blogt


Planning IJsland 2012
9 september 2012, 09:30
Filed under: 2012 IJsland

 



Voltooid
19 augustus 2012, 19:56
Filed under: 2012 IJsland

Zondag 19 augustus
Op het vliegveld wachten.
Ben veel te vroeg.
Heb ik in ieder geval de tijd.
Het lijkt wel of ik hier een een half jaar geweest ben in plaats van slechts vijf en een halve week. 🙂
Wat een tijd.
Het heeft mijn stoutste verwachtingen overtroffen en ik weet zeker dat ik hier terugkom.
De hemel en de hel komen hier samen.
Water IJs en Vuur
Onderweg fietsend dacht ik hierover na, kwam tot een cryptische zin. Echt voor een puzzel.
“Ik ben in de hemel, haal me eruit en het wordt de hel”. Vind hem zelf wel aardig maar zal ongetwijfeld eerder en vaker bedacht zijn.

Ik heb wel meer rare dingen verzonnen onderweg, dat is nou juist zo fijn.
Soms schoot ik zelf in de lach, of is dat zorgwekkend?
Ik werd belaagd door zwermen vliegen.
Met een passie voor beginletter rijm kom ik dan tot:
“Ik zie verbazingwekkend veel vreselijk vlugge verdomd vervelende vieze vliegende vliegen vliegen”.
Ja je moet jezelf een beetje bezig houden hé.
Die vliegen vliegen ook achteruit met je mee, knap hoor. Boven de 20 km per uur ben je ze te vlug af, maar die snelheid red je niet met tegenwind de berg zwetend op zwoegend.
Soms passeerde een grote bus met hoge snelheid en dan waren ze je ook even kwijt. Maar dat was van korte duur.
Verder, IJsland heeft het imago van duur te zijn, dat was ooit ook zo maar nu valt dat reuze mee, ben ver onder mijn budget gebleven.
Eten zal net iets duurder zijn dan in Nederland, gemiddeld kost een camping tussen de 6 en 8 euro dat vind ik wel meevallen.
De uitjes, busreisjes, het walvis kijken, duiken dat hakt er wel in, maar dan heb je ook wat.

IJslanders zijn mij meestal heel hulpvaardig overgekomen, maar kunnen je volledig negeren en pas als je ze aanspreekt zijn ze er ook helemaal.

Het lijkt er op dat het toerisme een grote vlucht neemt en daar zijn ze nog niet op berekend.
De laatste camping in Reykjavik was echt niet berekend op zoveel mensen en het sanitair werd dus navenant smerig. Dan wordt kamperen ineens heel vervelend.
Maar dat was een uitzondering.
Ik zit nu in het vliegtuig en ja dat is krap.
nog een half uur en ik sta weer op Schiphol.
Fijn met vriendin vrienden en familie.

Ik stop met deze verslaglegging.
Het bijhouden en vormgeven, de vele reacties over diverse kanalen, het was allemaal veel leuker dan ik had kunnen vermoeden.

Tot een volgend keer!
Harry.



Keflavik
19 augustus 2012, 12:31
Filed under: 2012 IJsland

Zaterdag 18 augustus
Het einde komt in zicht. Vandaag fietsen naar Keflavik. Met een omweg …. Een van jullie weet waarvoor ! Reykjavik is geen dorp zoals wel gedacht wordt, het is een uit de kluiten gewassen stad. Dus die boodschap was even goed zoeken. 🙂
Mooi warm weer met ook weer heel veel wind uit de foute hoek.
En weer blijkt dat na 65 km de tank compleet leeg is. De laatste loodjes dus.
In Keflavik is een kleine camping. Allemaal backpackers en fietsers ik kom nu steeds bekenden tegen, dat geeft weer erg leuke gesprekken.

Ik heb niet meer zoveel te melden
Zal morgen in het vliegtuig nog een laatste terugblik schrijven.

Bye!



Silfra
16 augustus 2012, 22:41
Filed under: 2012 IJsland

Donderdag 16 augustus.
Wekker gezet op half zeven.
Nou, die hoefde niet af te gaan.
Ik was allang wakker.
Hete douche, hier in Reykjavik ruik je als je de hete kraan open zet weer die typische zwavellucht, geothermische stadsverwarming. Het koude water komt gelukkig ergens anders uit.
Om acht uur werd ik bij de camping opgehaald, busje met vijf duikers en twee instructeurs.
De ene instructeur, een macho mannetje gedroeg zich ook echt zo, net iets te joviaal, wil iets te graag grappig zijn maar is het niet echt.
De andere een stevige Coole IJslandse.
De bus zat tjokvol apparatuur en duikkleding.
Of ik ervaring heb met een droogpak?nee ik niet, de andere vier ook niet, dat viel weer eens mee.
Dus allemaal een beetje op onbekend terrein.
We kwamen in een schitterende omgeving die ik al samen met mijn maatje Wil verkend had.
Bij een parkeerterreintje bij een grote spleet in de rotsen werd gestopt.
Spullen werden uitgeladen en de duikstek verkend.
Instructies en dan eerst een warm stoffen onderpak aan, dan een groot uit een stuk bestaand rubberen pak, het zag er in ieder geval rubberachtig uit.
Na flink getrek en elkaar helpen zat het allemaal op zijn plek.
Dan de apparatuur om, tig kilo, dan 300 meter verder op naar de duikplek waggelen, een weg oversteken, je sjouwt je wezenloos. Vijf rubberen Robby’s op een rijtje.
Dan het moment suprême, het trapje af, ik moet echt bekennen dat op dat moment mijn zenuwen harder gierden dan de beademing apparatuur.
Ik zak het water in, dat amper 2 graden Celsius is,  je voelt niets tot het water je tot de lippen stijgt (wat een ware uitdrukking) en op je gezicht krijgt.
Er treden dan reflexen op die de ademhaling versnellen en ik raakte echt een weinig in de stress, je zou kunnen zeggen misschien zelfs wel in een lichte vorm van paniek.
Niet door de kou maar angst om onder water het benauwd te krijgen.
De instructrice maande tot kalmte
Rustig met lucht in je pak balanceren.
Bij een droogpak pers je lucht in het pak en als een soort opblaaspop stijg je dan op of neer.
Dan is het de kunst de lucht in het pak zodanig te verdelen dat je in normale zwemhouding door het water zweeft.
Als je het niet goed doet en er komt meer lucht in het onderste deel, dan snap je het al, kom je ondersteboven te hangen en het ontluchtingsventiel zit in die stand aan de onderkant. Het vereist wat onnatuurlijke lenigheid om dit te corrigeren.
Ik heb al die stadia doorgemaakt en heb zowel de kloof als de instructrice van alle kanten gezien.
Na enige tijd kwam er stabiliteit.
Zo, wauw wat een omgeving, oh ik zit te hoog, snel ontluchten, dat ging te hard, lucht erbij.
In no time had ik de lucht verademt en via mijn pak verbubbeld.
Maar dat signaal wist ik wel, dus snel het visueel gebarend doorgegeven dat ik nog maar 100 atmosfeer had.
Okeé gebaarde de instructrice en zwom gewoon door, f dacht ik en dook ook maar gewoon door.
We stootten snel op een muur en gingen omhoog en de duik was over.
Toch goed gedaan.
Dan je eruit hijsen over gemeen scherpe lavarotsen. Dat is tobberij en is niets galants aan.
Als dikke kikkers weer terug naar de auto, snel die zware spullen af en met elkaar in enthousiaste gesprekken raken. Want mooi was het!
Het was weer heel gaaf, ondanks een zwakke start.
Na twee uurtjes de volgende duik.
Toen liep het op rolletjes of belletjes?
Ik kon genieten van een prachtige zeldzame omgeving.
Ik zal kort uitleggen hoe het komt dat het water zo helder is.
Het water komt van een gletsjer 50 km.
verderop, het stroomt door een enorm groot lavaveld en doet er ruim 50 jaar over om door het poreuse lava Silfra te bereiken. Het is dan optimaal gefilterd. Puurder krijg je het niet.
Je hangt als duiker gewoon in de lucht.
Er zijn veel foto’s gemaakt door de instructrice.
Die heb ik besteld en ik zou ze vanavond via een gemailde link kunnen downloaden.
Maar ik heb ze nog niet, als je nieuwsgierig bent waar ik onder water was, zoek dan in google afbeeldingen op het woord: “Silfra” en je krijgt het direct uitgebreid in beeld.

dat was het duikevent!




Kriebels
16 augustus 2012, 20:46
Filed under: 2012 IJsland

Woensdag 15 Augustus

Niks gedaan vandaag.
Gelummeld.
Kort naar het centrum gefietst.
Naar morgen uitgekeken.
Duiken in een spelonk in gletsjer water van 2 graad Celcius.
Serieus de stof voor het 1* brevet op internet doorgenomen.
Het is 22 maanden geleden dat ik gedoken heb. In de Grevelingen.
Zo vaak heb ik het niet gedaan.

De handsignalen, hoe geef ik aan dat de lucht op raakt. Of dat ik wil stoppen.
Hoe red ik mijn buddy.
Poeh, ik kreeg er toch een beetje kriebels van.
Zo heb ik mij de dag door geworsteld.
Had op het laatst een gevoel alsof ik morgen een examen zou hebben.
Onzin natuurlijk Maar het voelde toch wel zo.
Zal ik nog een biertje drinken, hmm, beter niet.
Ach kom op Proost!



Filmpje Tussendoor
16 augustus 2012, 20:10
Filed under: 2012 IJsland

De meeste die mij op FaceBook in hun lijst hebben kunnen dit al gezien hebben.
Niet iedereen heeft dat / wil dat hebben.
Op FB verdwijnt het ook uiteindelijk.
Hier staat dus een filmje, een bundeling filmfragmenten, in een aardig jasje gestoken, gemaakt met de app iMovie van Apple.
Een prachtig film bewerk programma.
Ik zou zeggen kijk zelf maar:



Reykjavik
15 augustus 2012, 01:21
Filed under: 2012 IJsland

Dinsdag 14 augustus.
Uitslapen.
Dan snel mailen met de NOB (zie gisteren)
Ik kreeg direct response, keurig hoor, met een screendump van mijn gegevens.
Doorgestuurd naar de @dive.is en in de middag kreeg ik terug dat het in orde was, yes yes.
Daar moet ik mij mentaal even op in gaan stellen, hoe was het ook al weer,
Heel langzaam naar beneden en snel stijgen, of andersom. 🙂
Reykjavik in gefietst, door centrum gepeddeld, geen beter voertuig hiervoor geschikt dan de fiets.
Ik zag een bord dat naar een kleine cinema verwees met Vulcano films.
Ik weer nieuwsgierig, was wat achteraf.
Een klein gebouwtje met wat aankondigingen van voorstellingen.
11:00 u. Ach, die is net begonnen.
Maar je kan ook dvd’s kopen. Ik
naar binnen, er was een zaal, helemaal leeg. Geen elf uur voorstelling vandaag.
Er was een soort toonbank met vulkanische koopwaren erop uitgestald.
Ergens achter kraakte een deur.
Een schimmige gestalte kwam langzaam richting toonbank.
Het was een oude man, een proffessorachtig uiterlijk en ver in de zeventig.
Hij praatte heel langzaam en vroeg in het Engels wat ik kwam doen.
Ik informeerde naar de dvd’s en vroeg welke de beste van zijn collectie van drie was. Ehhhh …. Ja ….. Eh….. Nou daar kreeg ik geen antwoord op , hij wou geen keuze uit zijn koopwaar maken. Toen begon hij mij van alles te vragen, langzaam maar wel gericht en steeds meer humor.
“You are from Holland? People from Holland always return to Iceland”.
En in luid duidelijk Nederlands zegt hij ineens:
“Tot ziens, tot volgend jaar”
Ik moest zo lachen, het kwam er zo goed en triomfantelijk uit.
We kletsten nog wat door en na een Dvd gekozen te hebben vervolgde ik mijn weg.
Ik ging naar de beroemde Hallkrimskirkja, zie foto.
Prachtig in het oog springend bouwwerk.
Je kon er ook in.
Dat is boffen, waren er net twee organisten op het reusachtig orgel aan het oefenen. Prachtig en tot in je vezels waarneembaar, genieten in een kerkbank, dat is wel heel erg lang geleden.
Daarna nog een vreemde ontmoeting.

Ik moest geld pinnen, met het oog op het duikevent heb ik nog wat nodig.
No problem, overal pinautomaten, in IJsland gaan ze met de tijd mee.
Ik sta bij het apparaat concentreer mij op de handelingen, 40.000 Icelandic Kronur. Kaart eruit, bon wordt geprint.
Ik pak de bon, dan komt een dik pak geld, ik pak het, ……. Dan wordt er iets hards in mijn zij geplant,
“I have a colt 45 in my hand”, zegt een stem achter mij, mijn hart staat stil en besluit even later dan toch maar op driedubbele snelheid door te kloppen.
Ik draai mij langzaam om en kijk wederom in de big smile van een andere ruim zeventig jarige.
Grapje??
Eigenlijk had ik hem direct van zijn laatste voortanden moeten verlossen.
Maar ik was te overrompeld.
Hij stond ook zo te smilen dat ik denk dat het echt een joke was.
Misschien Reykjavikse humor.
Met een niet helemaal gemeende glimlach heb ik hem toch weer de rug toegekeerd.

Terug op de camping heb ik mij bezig gehouden met het maken van een filmpje.
Dat heb ik op Facebook gezet en krijg er aardige reacties op.
Inmiddels is het laat geworden.
Worstelen met een iphone toetsenbord.
Steeds weer verbeteren wat iphone verbetert.
Eigenzinnig ding.

20120814-231647.jpg

20120814-231713.jpg