Harry blogt


Kiezen
13 augustus 2012, 09:06
Filed under: 2012 IJsland

Maandag 13 augustus
Vannacht werd ik om 02:00 uur wakker van de hevige wind en regen.
Het werd zo heftig dat ik besloot in de tent al alles in te pakken, slaapzak veilig te stellen en dan maar helemaal aangekleed met regenpak al aan verder te slapen.
Terwijl het tentje om mij heen stond te zwiepen deed ik dat en toen ik dat klaar had ben ik wonderwel toch nog tot 6:00 a.m. in slaap gevallen en na die tijd stond alles gelukkig ook nog ongeschonden overeind.
Windkracht 7 à 8 dat lijkt wel mee te vallen, maar in een tentje niet.
Natte spullen in de droger gedaan en in de eetruimte gaan zitten, er was niemand, 6:30 lekker rustig en met koffie en wat broodjes best uit te houden.
Weersvoorspellingen bekeken.
Dat ziet er heel slecht uit.
Tot eind van de week zeer veel wind en regen.
Bij Reykjavik, waar ik heen wil, 180 km verder is het veel beter.
Met halverwege de week zon tot eind van de week wat ook einde vakantie is.
Dus……. Ik neem de bus naar Reykjavik
Ga daar rond neuzen, maak dagtochten en brei een mooi relaxed einde aan deze geweldige vakantie.
Ik heb genoeg gefietst, zo ongeveer 1400 km.
9 uur vertrekt de bus, hier vlak bij, heb alles al ingepakt dus ben zo klaar.

***********

De bus vertrok eerder, 8:30 maar ik was op tijd, fiets in aanhanger achter de bus
Makkelijk.
Tijdens de busreis nog interactief real time mail contact gehad met Rien, mijn vriend zeilmaat. Die wou eens testen of internet mailen ook in een rijdende bus werkt, nou Rien, het werkt, dat er tijdens het rijden geen fatsoenlijk Nederlands meer in de mail te toetsen is moeten we maar voor lief nemen.
Dat ligt aan de chauffeur.

Tegen twaalven was ik in Reykjavik.
Het was er zacht windstil en droog.
Heerlijk.
Zoeken naar de camping, kaarten raadplegen en twee keer fout rijden maar dat geeft niets.
Er valt zoveel te zien, elke stad heeft zijn eigen unieke persoonlijkheid.
Camping gevonden, mooi plekkie voor vier nachten.
Zaterdag fiets ik naar Keflavik.
Heb de halve middag liggen slapen.
Verder valt er op dit moment weinig bijzonders te melden.
Oh nee toch wel, in de receptie viel mijn oog op een duikfolder. Ik had al eens gehoord van een duik stek waar het water zo helder is dat het zicht 100 meter is. En je hebt er een plek waar je onder water de twee tektonische platen, aan de ene kant het Amerikaanse en aan de andere kant het Europese deel tegelijk kan aanraken.
Toch bijzonder, het kost een vermogen maar ineens wist ik dat ik dit wil.
Heb gebeld, het kan, maar ik moet aan kunnen tonen dat ik een certificaat heb, dat heb ik niet bij mij. Sto-ooom. Kan het misschien morgen met de NOB, Nederlandse Onderwatersport Bond regelen.
Spannend!
Het zal, vermoedelijk, het laatste hoogtepunt van mijn reis zijn.
Het houdt een keertje op.

Met een biertje in de hand beland je snel in dromenland.
Viking bier hm mmm..



Vik
13 augustus 2012, 00:22
Filed under: 2012 IJsland

Zondag 12 augustus
IJsland is een land van tegenstellingen.
In alle opzichten
Gisteren was ik op weg naar Kirkjubæjarklaustur.
Vandaag naar “Vik”, hoe simpel kan het zijn.
Vanmorgen nog even koffie met Nathalie, de Belgische wereldreizigster.
Nu de volgende 74 km naar Vik.
De zandvlaktes maken plaats voor een uitgestrekt met mos gestoffeerd lavaveld
Ooit (ik meen in 1700) is hier de aarde overlangs over kilometers opengespleten en is er lava uitgevloeid een jaar lang, het resultaat is een langzaam gestold lavaveld dat tijdens het afkoelen toch nog bewoog en verplaatste waardoor er grimmige vormen gestold gekrompen en gedrukt zijn. De gevolgen waren rampzalig, vee dood, oogst mislukt, 20 % van de bevolking overleefde deze gevolgen niet.
Alles is dun groen met hier en daar zwarte uitsteeksels.
Op enkele plekken kuilen met zwart zand.
Dit is ook weer zo iets uitgestrekt en constant hetzelfde.
De bewolking was nog lager gekomen en het zicht varieerde van 100 tot hooguit 300 meter.
Er stond stevige wind, in de rug Hoera!
Kon de teller met gemak boven de 20 houden.
Toch weer de hele tijd naar die tellerstand zitten kijken.
Vaak stoppen voor een foto, sanitaire activiteiten, of slokje water.
Studenten hebben vaak last van SOA. Dat staat voor: Studie Ontwijkende Activiteiten.
Nee joh, je dacht toch niks anders?
Nou ik heb dus last van FOA …… Fiets Ontwijkende Activiteiten.
Weer een foto, oh even mijn mail checken. Oh alweer plassen.
Zo gaat dat maar door. Echt een student.
Maar na uren door studeren bereikte ik toch Vik.
Nadat ik aankwam is de wind veel sterker geworden en regent het hard.
Dat wordt eten in de gemeenschapsruimte die overvol zit.
Is minder.



Kirkjubæjarklaustur
12 augustus 2012, 23:27
Filed under: 2012 IJsland

Zaterdag 11 augustus.
Ja, sorry, die namen hier, ik weet echt niet hoe ik het uit moet spreken.
Ik heb toch maar besloten op de fiets de zandwoestijn te trotseren.
70 km met licht de wind in de rug.
Het moet kunnen.
De bewolking hangt laag, het regent niet echt maar je wordt langzaam klammig nat.
De vlakte is immens groot. Er zijn ontelbaar veel kleine en grotere rivieren.
Heel mooi allemaal maar….
Ik merk, net als bij mijn andere tochten naar Rome en Barcelona, dat na vier weken de fut er een beetje uit gaat.
Zit telkens te kijken hoever ik al op schiet in kilometers.
Voel mijn benen.
Maar na 70 km kwam de stad Kirkjubæjarklaustur in zicht.
Kleine leuke camping.
Elke camping op IJsland heeft een slecht weer ruimte, een plek waar je kunt koken zitten en opdrogen als het nodig is en dat gebeurd nogal eens.
Ik heb er al een paar keer gebruik van gemaakt
Maar het blijft een beetje raar, de meeste mensen doen hun uiterste best elkaar te negeren, waarschijnlijk het meest uit een gevoel van respect voor privacy, maar ik voel mij er niet gemakkelijk bij om mij te bewegen in dezelfde ruimte, keuken woonkamer en net te doen of de anderen er niet zijn.
Kwestie van stug volhouden dan leer ik het misschien.
Later op de avond kreeg ik toch een leuk contact, een Belgische dame, vitaal, jong ogende veertig plusser.
Nathalie, het klikte en ik kreeg haar hele levens verhaal.
Al heel jong wist ze dat ze wilde reizen en vrij zijn.
Vijf jaar geleden heeft ze na jaren vertwijfeling en in verkeerde rollen te zitten de beslissing genomen, huis verkocht inboedel verkocht en ze is de hele wereld over aan het gaan, met zo goed als niets, wandelen, liften zo het uit komt.
Ze had een duidelijk goed verhaal, over alles, van het begin tot nu, haar openheid was oprecht en verrassend. Zo als haar zijn er niet veel.
De avond vloog om.
Morgen verder fietsen.

20120812-212557.jpg

20120812-212630.jpg

20120812-212651.jpg



Parlez tous les jour
11 augustus 2012, 11:51
Filed under: 2012 IJsland

Vrijdag 10 augustus
Vandaag een wandeling gemaakt.
Naar een bijzondere waterval Sfartifoss.
Die stroomt uit over prachtig gevormde basaltrotsen. Zie foto’s.
Verder veel mooie uitzichten over de gletsjer en onderweg veel mooie planten en bloemetjes.
Ben net terug het is 14:00 u en het begint te regenen.
Dus ik schuil in mijn tentje.
Naast mijn tent zijn gisteren al twee Franse meisjes gebivakkeerd.
Een grote stevige en een heel iel typje.
De stevige van het stel produceert één lange stroom Franse woorden, aan een stuk door hoor ik haar donkere stem op een sonore monotone wijze door orakelen. Ik versta het niet, wil ik ook niet, maar ik verbaas mij, (wel vaker) over dit soort eenzijdige communicatie.
Bang voor stilte in je hoofd?
Niet samen kunnen zijn zonder te praten. Er moet gepraat worden Het is echt ongelofelijk. Ik moet er niet op letten.
Maar op de berg tijdens de middag wandeling kwam ik ze tegen, ik had ze verder niet gesproken, toen vroeg de kleine gelijk in keurig Engels, of ik wel goed geslapen had, ik bevestigde dat en verklaarde dat omdat ik in het bezit ben van oordoppen voor gebruik bij overlast. Ik liep verder.
Naderhand dacht ik wel, eigenaardig, je vraagt aan een vreemde buurman of hij wel goed geslapen had.
Straks verder hierover.

Ben aan het overwegen morgen verder te gaan.
Ik kom dan over een traject, van Skaftafell tot Vik van 140 km voornamelijk bestaande uit een grote zandvlakte. Als het waait word je gezandstraald.
Ik kan de bus nemen. Weet het nog niet.
Eerst shoppen om niet weer droog te komen staan. Dat is 7 km verderop.
Regen.
Onderweg zag ik een weer een keienweg die naar de voet van een gletsjer leek te gaan.
Op de terugweg kon ik de verleiding niet weerstaan en ging erop.
Het was heel somber nat weer, er kwamen wat terreinwagens terug.
Ze keken naar die fietser.
Wat zouden ze gedacht hebben?
Ik meen dat er ook een truck met gidsen terug kwam.
Ik lijk wel gek dacht ik, hier nu deze kant op te ploeteren.
Uiteindelijk kwam ik op een soort parkeer plek waar je niet verder kon met auto’s, een poortje leidde ergens naar, ging slingerend omhoog de rotsen op.
Zwarte glimmende rotsen, nat en ruw.
Ken je die scène uit ‘In de ban van de ring’ waar Frodo en en Golem, (met die elvenbrood misleiding ) de berg op gaan, waar Frodo uiteindelijk gevangen wordt door die grote spin? Zo leek het hier helemaal, zeker door het sombere weer. (zie straks foto’s en film)
Ik vond het onwijs spannend, kon niet stoppen, het weggetje, voor zover je daar van spreken kon, werd smaller en smaller en steiler.
Het uitzicht op de gletsjer was fenomenaal. Ik was er dicht bij.
Op een gegeven moment kwam ik toch tot de conclusie dat alleen verder gaan niet wijs was. Jammer.!
Terug.
Omdat de keien wasbord kuilen weg nogal schuin naar beneden ging ging ik keihard met mijn fiets over die hobbels, op een gegeven moment werd ik zo gehusseld dat ik vreselijk begon te lachen, telkens weer, zal wel een gek gezicht geweest zijn, het was echt super en ben verbaasd dat mijn fiets er heel doorheen gekomen is.
Terug op de asfaltweg was ik blij dat ik tegen alle logica in toch dat zijweggetje ingegaan ben.
Vlak bij de Camping gekomen zag ik ineens de twee Franse buurmeisjes. Ze stonden te liften. Enthousiast zwaaiden ze naar mij, want ze herkenden mijn fiets natuurlijk.
Ik stopte bij de kleine en vroeg haar waarom ze mij nou eigelijk naar mijn nachtrust geïnformeerd had, ze keek mij wat verschrikt aan.
Toen zei ze met haar hoofd naar haar vriendin wijzend die buiten gehoorsafstand al haar charmes in de strijd gooide om een auto staande te krijgen. Dat zij de hele nacht aan het praten geweest was en dat zij bang was dat ze teveel lawaai gemaakt hadden. Het was mij duidelijk dat ze
niet op kon tegen de dominante vriendin. Ik stond er wat gevaarlijk aan de kant van de weg dus na fijne vakanties over en weer ging ik verder, wat een schatje.

Toch weer een leuke dag.

20120811-150758.jpg

20120811-150821.jpg

20120811-150847.jpg

20120811-151018.jpg



Skaftafel
10 augustus 2012, 00:39
Filed under: 2012 IJsland

Na een redelijke doorslapen nacht in het tankgebouw, heb ik mijn spullen weer op de fiets gebonden.

Ging nog even naar het andere huis in de verondersteling dat de gidsen en wat andere gasten daar aan het ontbijten waren, maar tot mijn verbazing trof ik een lege ontbijttafel in een leeg huis, jammer, ik had ze nog willen bedanken voor de gastvrijheid maar ze waren al aan het werk.

Gisteren avond heb ik nog met Fannar Þór Benediktsson (zie gisteren) het nummer van gisteren ( nothing else je weet wel) samen gespeeld en zelf nog wat andere nummers. Het werd enthousiast ontvangen.
Oké misschien kom ik ze nog op de gletsjer tegen.

Ik op weg, de wind was iets gaan liggen, maar nog altijd 4 á 5.
Daar komt bij dat de zon van gisteren nu vervangen was door water.
De regen mepte in mijn gezicht, stroomde er langs.
Proefde weer het zout van gister.
Nou ja, ik wou het zelf toch allemaal? Niet miepen dan.
Snelheid onder de tien met moeite.
Vandaag 35 km dat is gelukkig niet veel, maar met zulk weer.

Na vijf km even een slok water genomen en ineens wist ik het, mijn wind en water dichte ademende Jack wat ik van mijn kinderen gekregen heb had ik niet bij mij. Aan de kant, in de regen, spullen eraf, zoeken, nee niet erbij. Shit shit shit.
Dat komt ervan als dingen anders gaan.
Er zat niets anders op, terug. Een positief punt, wind mee.
Ruim een uur later stond ik weer op hetzelfde punt, met Jack en 10 extra kilometers.

Een ander slordig punt is dat ik niets meer te eten had.
Ik wilde ook geen misbruik van de gastvrijheid en de ontbijt tafel maken.
Dus op een lege maag kwam ik toch nog 45 km later in Skaftafel aan.
Daar was een tankstation met alles erbij dus ik viel binnen en plunderde de broofafdeling. En koffie, dat is zo extra lekker dan.

Skaftafel is een heel bijzondere omgeving, zelfs voor IJslandse begrippen.
Je zit hier op de uit elkaar wijkende tektonische platen van moeder aarde.
Elk jaar wordt IJsland 2 cm groter en moet je 2 cm verder vliegen naar Amerika. Dat veroorzaakt nogal wat gerommel gekraak en gepiep hier in de grond.
Maar ik zit nu ook bovenop een hotspot! (Ik zie wat wenkbrauwen omhoog schieten. )
Een hotspot is een plek waar van héél diep van beneden een pluim heet spul naar boven stroomt. (convectie)
Onder het Yellowstone park bijvoorbeeld zit er ook een.
Hier ook, recht onder mij. Als ik even door schrijf dan voel ik hem zelfs.
Die twee zaken hebben niets met elkaar te maken maar komen wel allebei hier voor.
Dan ligt er bovenop die hotspot nog een berg ijs van soms 1 km dik.
Tja, dan vraag je er ook om.
Regelmatig smelten stukken gletsjer ineens weg en spoelt het hele spul de zee in. Ik heb er vandaag imposante opnamen van gezien.
Soms explodeert een krater onder het ijs, dat hebben we pas nog meegemaakt, dan is het helemaal mis en vliegt er in heel Europa niets meer.
Er zijn hier tal van verschijnselen te bewonderen die hier mee te maken hebben waar ik de komende dagen heen ga en over zal schrijven.

kveðja



Ice Climbing instructies
9 augustus 2012, 00:52
Filed under: 2012 IJsland

20120808-224805.jpg

20120808-224857.jpg

20120808-224738.jpg



2012 IJsland foto slideshow
8 augustus 2012, 20:19
Filed under: 2012 IJsland

Tip: Als je met op een foto op de rechtermuisknop klikt kan je in de opties de afbeelding in een nieuw tabblad openen, deze is dan op origineel formaat.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.