Harry blogt


Fiets tocht langs Canal Du Midi
25 augustus 2013, 10:31
Filed under: 2013 Canal du Midi

CanalDuMidi



vanaf Agen en tot slot !
24 juli 2013, 12:43
Filed under: 2013 Canal du Midi

Epiloog:
Wat vonden we ervan? De fietstocht van Sète naar Bordeaux.
Bijzonder, een respect afdwingend gigantisch project uit de 17 eeuw, razend knap bedacht en indrukwekkend en solide uitgevoerd.
Men kon nu van de Middellandse zee over land via kanalen veilig naar de andere kant varen en hoefden niet 3000 km om Spanje heen te varen. (piraten)
De fietspaden zijn in het eerste traject van Sète tot Toulouse op veel plaatsen ronduit slecht, je hebt alle aandacht nodig om overeind te blijven.
Smalle en vervallen paden, met richels kuilen en dalen door de grote wortels van de bomen die graag water uit het kanaal opzuigen.
Na Toulouse is alles geasfalteerd en goed te berijden.
De omgeving is prachtig en het fietsen in de schaduw van de overwegend Platanen rij bomen is heerlijk.
Maar na een week heb je dat wel gezien, het gaat helaas vervelen.
We zouden nu altijd mensen adviseren om een deel te doen en niet het hele stuk, want daar heb je meer dan vier weken voor nodig om ook de tijd te hebben bezichtigingen te doen.
Na Toulouse zijn de kampeer mogelijkheden gering en is de accommodatie vaak ronduit slecht en verwaarloost.
Er is gewoon te weinig animo van kamperende fietsers.
Maar we hebben toch genoten van het hele concept fietsen: niet weten waar je s’-avonds zal zijn, de vrijheid en de beweging en de voldoening het te doen.
Ook alle hindernissen op te lossen is voor mij een uitdaging waar ik met genoegen op terug kijk.
Het is ook een test van jezelf en je relatie, die alleen maar beter wordt als je er samen voor blijft gaan en het volbrengt!

Vrijdag 26 juli De Laatste Dag!
De volgende morgen ondervinden we de laatste onverwachte hindernis op het vliegveld.
Vanuit Barcelona, Rome en IJsland nooit een probleem met inchecken van de fiets ondervonden.
Maar hier, de fiets moest perse over een transportband van amper 1 meter 10 breed liggend vervoerd worden, dus de fiets mocht daardoor niet hoger zijn dan 1,10.
Daar zaten we allebei ver boven, er viel niet te praten over ze even buitenom te brengen.
Gereedschap net in de pakketten ingepakt, Maar ik kreeg keurig een setje van het personeel en ze wilde ook wel helpen.

20130730-185348.jpg

Mijn fiets stuur moest er helemaal af en hing met touw aan het frame geknoopt, die van Iris kon ik met gepast geweld in de juiste maat forceren.
Uiteindelijk zaten we in het vliegtuig…. pffffff……. heerlijk, allemaal weer gelukt, dat geeft alweer een fijn en opgelucht gevoel.
Om half zes fietsten we in ons goede oude vertrouwde Nederland over mooie brede fietspaden richting Zoetermeer.
Einde van vier weken ontspanning door inspanning.

Donderdag 25 juli, terug reis
Terug reis begonnen door naar Bergerac af te reizen alwaar het vliegveld is vanwaar Transavia ons voor low budget terug naar Rotterdam zal vliegen.
Net als op de heenreis kreeg Iris weer de opdracht mee de kleinste en grootse versnelling te vermijden en te gaan lopen als ze met teveel kracht op de pedalen naar boven moest.
Gelukkig konden we het trein station in Arcachon zonder problemen halen.
Op zich verliep de terug reis naar Bordeaux met de trein makkelijk, treinen zoals randstad rail, met gelijkvloerse instap en genoeg ruimte voor de fiets. Maar in Bordeaux is dat anders, steile trappen van en naar de perrons, ik hijs de fietsen op perron 12.
Mensen kijken allemaal naar die opvallende Hollander die compleet volgepakte fietsen naar boven de trap op naar het perron zeult.
De trein heeft vertraging, kwartier , half uur , uur en ja hoor hij komt…. maar nu op platform 2, iedereen snelt weg naar perron 2 dus ik weer haastig de hele mikmak naar beneden en boven torsen.
Daarna lukt alles en een uurtje later komen we aan in Bergerac, een alleraardigst super Frans stadje met een vliegveld.
We vinden een leuke camping aan de rivier de Dordogne en hebben s’-avonds een heerlijk buitenlucht diner in een romantische setting.

20130730-185704.jpg

Woensdag 24 juli
Onze laatste hele vrije vakantie dag.
Het is wat bewolkt.
Heerlijk op het strand gelegen en met de parasol letterlijk in de branding gezeten.
Op de terug reis heeft Iris voor de derde keer deze reis haar fiets ketting gebroken, volgens mij heeft ze supersterke beenspieren.
Al met al zat ik de avond voor terug keer dus weer met schakeltjes , kettingponsjes en een hoop geduld de boel aan elkaar te friemelen.
Ach je wordt er steeds handiger in.

Dinsdag 23 juli
Rustig aan gedaan en in de middag naar het strand gegaan, een heerlijke plek gevonden met fijne golven.
Tot laat in de avond gebleven.

Maandag 22 juli
Mijn zus is jarig. Wilde haar bellen maar we hebben allebei geen bereik of verbinding.
Ben slecht te spreken over de KPN dienst met Europa dekking.
We hebben te vaak geen bereik. ( PS inmiddels, dagen later weten we dat er een grote storing in Frankrijk was, ik kon dat op dat moment niet weten)
We zijn snel weg, zijn inmiddels helemaal op elkaar ingespeeld en in een half uur is alles opgeruimd en op de fiets.
We gaan richting La Teste de Buch – Pyla-sur-Mer.
Hoe bedenken ze het die Fransen.
Het is een korte rit.
We vinden een camping achter een enorme hoge duin op 500 meter van het strand. We nemen eerst een duik in het overvolle zwembad waar een permanente waterpolo wedstrijd is georganiseerd.
Leuk te zien maar weinig ruimte voor de overige waterbewoners.
S’ avonds laat gaan we gewapend met kurkentrekker en bijbehorend flesje gegist Frans druivensap over het duin voor een sfeervolle zonsondergang beleving.
We verlaten het kampeer terrein dat gelegen is aan de voet van het 100 meter hoge duin dat met een krappe steile trap de mensen spottend uitdaagt het te veroveren.
We beginnen, na 13 treden raak ik de tel kwijt, net zoals bij hardlopen en met baantjes zwemmen.
Na ongeveer twee keer het vorige moet ik echt stoppen om mijn bloed circulatie inclusief pompje weer enigszins onder controle te krijgen.
Eindelijk boven aan gekomen genieten we van een prachtig uitzicht over de Franse bossen en een dalende lijn golvende duintoppen naar oceaan niveau.
We zien een wad-achtige kust met veel bootjes en op afstand een hele zwerm parasailers die aan hun parachute vliegers langzaam statig sierlijke bewegingen aan het zwerk maken.
Het is een prachtige compositie van vele kleuren de natuur en menselijke activiteiten.
We genieten en zoeken een luwe plek met uitzicht, een ereplaats.
De zon zakt weg in een wolken front net aan de horizon en gloeit deze in vele kleuren rood na.
Het wordt steeds stiller rondom ons.
De oceaan trekt zich terug en steeds meer zandbanken komen boven. We zien veel bootjes op het wad droogvallen, grappig gezicht.
Uiteindelijk is het druivensap op en gaan we terug.
Het is donker en we vinden de trap die steil naar beneden loopt.
Die trap nemen we niet zeg ik, Iris geeft noodsignalen af omdat ze het veel te steil vind.
Ik geef haar een hand en stel haar gerust want als het gevaarlijk zou zijn hadden ze toch hekken geplaatst toch?
We spring schuif storten ons naar beneden, veroorzaken zand lawines vallen steeds achterover rollebollen naar beneden, eerst hoor ik angstkreten van Iris langzaam overgaand in in het ie-haaaaaa zoals de koeiendrijvers in westerns plegen te doen.
We hebben enorme schik en belanden stijf van de adrenaline schaterlachend aan de voet van het duin.

20130724-170018.jpg

20130724-170045.jpg

Zondag 21 juli
Naar Arcachon en de hele dag op een veroverd bankje aan de boulevard gezeten, in de schaduw van dennenbomen, met fraai uitzicht op de blonde met blote boezem pardon ik bedoel eigenlijk grote boten … ach nou ja gewoon op alles wat er te bewonderen viel.
We wilden hier blijven kamperen tot het einde maar de plek was al gereserveerd, waarop we besluiten voor de laatste drie nachten naar een andere camping te gaan.

Zaterdag 20 juni
Na heerlijk geslapen te hebben liepen we ons petit dejeuner bijna mis.
Het was bijna tien uur einde ontbijt.
Eerst werden wel teruggestuurd maar na een opmerking hierover bij de receptie konden we alsnog pakken wat we wilden en moesten dat ergens anders nuttigen Terwijl Het buffet opgeruimd werd sloegen wij onze slag.
Op weg naar het station hebben we de grote kerk bezocht, indrukwekkend.
Toen op station kaartjes Arcachon gekocht.
Ging makkelijker dan eerst maar bij uitstappen donderde ik bijna met fiets op het platform. Ging net goed.
Iris werd vanwege haar natuurlijke charme direct geholpen door diverse jonge mannen.
Uitgestapt in Biganos, we hadden moeten overstappen om verder te kunnen maar daar zagen we vanaf.
Fietsend naar Arcachon wat op het laatst toch weer een inspanning vergde in de vorm van steil omhooglopend asfalt.
Een ware beproeving voor Iris die het een beetje gehad had met stijgende wegen. De waarheid is dat ik er ook tabak van had.
Uiteindelijk kwamen we op een camping midden op de berg en kregen de ergste plek toegewezen voor mensen die op de fiets zojuist op sterven na dood de camping bereikt hebben.
We hebben luidkeels geprotesteerd tegen deze plek hoog op een zanderige heuvel zonder trap en zonder enige schaduw.
De receptie was blijkbaar onder de indruk van ons protest en ging direct iets anders voor ons regelen.
Uiteindelijk kregen we een acceptabele plek en lagen drie kwartier later te weken in het zwembad.
Heerlijk is dat buiten temperatuur 32 graden het water 30 graden wat ongeveer overeenkomt met lauwe p…

Vrijdag 19 juli
Plakkers van hotel eigenaar maar die blijken niet goed en de lijm ook niet.
Ik besluit dan naar om op de fiets naar Langon te gaan om een band en binnenband te halen.
Het blijkt 21 km te zijn, dus totaal 42.
Ik was binnen twee uur terug, een beetje gesloopt.
Band geplaatst, bij garage omdat er verdikkeme een ander ventiel op zat.
Afgerekend met hotel eigenaar en hem 50 euro schadevergoeding gegeven die hij eigenlijk niet eens wou.
Weer naar Langon
Smerige koffie daar in café bij het station.
Fiets op de trein ging heel beroerd, niemand helpt.
Fietsen stonden in elkaar gehaakt iedereen wil toch hier eruit bij de eerstvolgende stop. Jongeman helpt daarmee, een Française reageert ook super beledigd als ik haar aangeef ergens anders uit te stappen.
Aankomst in Bordeaux
We fietsen door de stad en komen in een mooi centrum en vinden een kamer in een Ibis hotel. Eten een heerlijk broodje bij Sub Way en zien daar fraaie atletiek beelden (Monaco) op een heel groot beeldscherm.
Gewandeld door het schitterende centrum.

Trein reis

20130724-165946.jpg

Donderdag 18 juli
S’ morgens een sfeervol petit dejeuner geserveerd door de eigenaar, een enorm leuke humoristische jongeman die goed Engels met een grappig accent sprak
Band van Iris gaan plakken.
Op het eerste gezicht 14 gaatjes door het lange lopen met een lekke band met al die zware bagage erop. Mijn plakkers raakte op en nog twee gaatjes te gaan
Het lukt zo niet.
We besluiten de volgende dag met een taxi naar Langon te gaan voor nieuwe band en binnenband.
We boeken nog een dagje bij.
De rest van de dag verder uitgerust.
S’avonds wijnfles geopend en daar mee de chambre la Vie en Rosé ernstig verziekt oh oh oh.
Probeerde bij gebrek aan een kurkentrekker de kurk door de fles te duwen en ineens ging dat en er spoot een straal rode wijn uit, op de muur op een lampenkap en over het sprei.
Het leek wel of ik een moord gepleegd had. Het zag er niet uit.
Alles snel zo goed mogelijk geredderd. Toen leek het gelukkig mee te vallen.
Reis verzekering gebeld, hmmm, eigen risico van 100 euro… tja.

20130724-165835.jpg

Woensdag 17 juli
Na uitslapen snel ontbijt weg
We bereiken het einde of liever het begin van Canal du Garonne.
Op zich een markant punt waar totaal niets extra’s aan gedaan is.
We komen door een grote plaats Langon.
Daarna bereiken we in een bos de eerste Voi verte, het Franse lange afstand fietspad.
Hier gaat zich een drama voltrekken.
Niet ernstig hoor maar strontvervelend.
Achter in de middag zegt Iris, geloof dat ik een lekke band heb.
Ik ga direct aan het werk, bagage eraf
reserveband erop en hopla.
Ik zie dat de band wat hobbelig draait, dat komt later wel dacht ik.
Ondertussen zijn we gespot door een legioen muggen die hun kans schoon zien op een bloedige maaltijd ten koste van deze twee argeloos gestrande fietsers. We worden flink gebeten.
Er was geen meppen aan.
Snel alles erop en wegwezen.
Vijf minuten later zegt Iris, het hobbelt zo, ik antwoord ja dat klopt wel gewoon doorfietsen.
Ik kijk na een tijdje om en ja hoor Iris loopt een eind terug naast haar fiets.
Is haar hele buitenband eraf en de binnenband aan gort.
Weer alles eraf even kijken en dan zien we dat de binnenband vele maten te groot is. Verkeerde band meegenomen.
Snel de originele band geplakt en terug geplaatst, dan ineens zie ik in mijn ooghoek tot mijn schrik dat de ketting weer op springen staat, een schakeltje is half los. Murphy’s law.
De muggen zijn aan de hoofdmaaltijd begonnen, het wordt ook donkerder.
Ketting na heel veel gemier gemaakt
geplakte originele band geplaatst.
Na 2 km weer lek, !!!..@:@##@…!!
we zijn gaan lopen de laatste km. Ik keek even opzij naar Iris en werkelijk een dichte zwerm muggen achtervolgde haar om het toetje op te eisen.
Na een eind zagen we een bordje twee km hé hé einde in zicht. Villandraut.
Een camping gezocht gevraagd en gevonden en héél gauw weggerend, wat was dat erg armoedig en verwaarloost. Niemand aanwezig daar.
Hotel gezocht en gevonden met een leuke hostess die bijna geen Engels sprak en verlegen werd vanwege ons wat moeizaam converseren.
We kregen een leuke romantische kamer, met de naam La Vie en Rose
Wat wil je nog meer?
Gegeten in het dorp in een Brasserie.
Heerlijk geslapen.

Dinsdag 16 juli
In principe is het nog maar 12 km naar La Reole maar door een stuk te ver gefietst te hebben langs het kanaal is het aanzienlijk langer geworden.
In la Reole een behoorlijke klim.
Gewacht op het open gaan van een Spar supermarkt die bij uiteindelijke navraag van mij pas failliet was gegaan.
Een grotesk gemeentehuis bezocht,
Met aangrenzend een kerk in restauratie
We vinden een mooie camping met uitzicht op de stad
Plek zonder enige beschutting maar geen last gehad van de zon door wat wolkjes.

Maandag 15
Terug naar het kanaal.
Onderweg bij een koffietent bediend door een Nederlandse ober.
Had een Zweedse vrouw en werkte nu door heel Frankrijk. Leuk zo een gesprek tussendoor.
We vinden een camping in bijzonder mooi gebied bij Lagruére.
Het ligt aan een jacht haventje dat druk bezocht wordt.
Vlak bij fietsen we naar een magnifiek uitzicht punt 10% stijging.
Alle winkels en restaurants zijn dicht we fietsen tevergeefs rond op zoek naar voedsel en of een eetgelegenheid.
Uiteindelijk hebben we bij de havenmeester een blik chili con carne gescoord.
We staan op een donkere vochtige plaats onder de bomen en worden massaal door muggen belaagd.

Uitzichtpunt:
20130724-165803.jpg

Zondag 14 juli
We gaan fietsend op weg naar Al Reole
Is een mooi deel omdat we zo nu en dan getrakteerd worden op mooie vergezichten over de Garonne.
Net buiten Agen ligt en groot stenen aquaduct.
De Camping uit het routeboek waar we een heel stuk voor omrijden is definitief gesloten.
Nog verder naar Aiguilon dan, daar is ook een camping.
Die ligt weer aan de verkeerde kant van de rivier de Lot, volgens de kaart dan. Maar dit gaf nogal gezoek in de hitte.
We staan aan die rivier op een kleine municipal, boodschappen gedaan in het kleine dorp in een winkel die vol stond met debatterende Portugezen.
In de rivier zien we hele grote vissen jagen. Ze maken grote klappen in het water.

Aquaduct:

20130724-165639.jpg

20130724-165600.jpg

20130724-165706.jpg

20130724-165730.jpg

20130724-165859.jpg

20130724-165927.jpg

20130724-170139.jpg



Diversen
21 juli 2013, 22:47
Filed under: 2013 Canal du Midi

Hierbij alvast foto’s en onbewerkte film zonder tekst, maar kan eindelijk via Wifi een en ander uploaden zonder dat dit mij een vermogen kost.

20130721-223150.jpg

20130721-223208.jpg

20130721-223218.jpg

20130721-223243.jpg

20130721-223253.jpg

20130721-223321.jpg

20130721-223349.jpg

20130721-223339.jpg

20130721-223405.jpg

20130721-223417.jpg

20130721-223429.jpg

20130721-223453.jpg

20130721-223505.jpg

20130721-223525.jpg

20130721-223540.jpg



Weer Toulouse en naar Agen
21 juli 2013, 22:14
Filed under: 2013 Canal du Midi

Zaterdag 13 juli Naar Agen
Kampwinkel gaat pas om 9 uur open.
We gaan met de fiets naar het station in Toulouse. Trein uitzoeken naar Agen is een heel gedoe en het is erg druk, We worden geholpen door een jong personeel meisje.
Ze hebben geen liften op dit grote station is ronduit Idioot.
In trein ondervinden we een drama met controleurs, we staan met volle bepakking niet op de goede plek. We moeten bij een klein station wisselen van coupe helemaal naar voren de trein trein loopt hierdoor vertraging op.
Een van de conducteurs helpt ons en vraagt waar we vandaan komen, hij was ooit in Maastricht geweest vertelde hij trots.
In Agen moest ik met volle bepakking de steile trappen af en weer op.
We vinden een hotel vlak bij het station.
We gaan even wandelen en komen in een mooie winkelstraat waar palen staan waar ter verkoeling waterdamp uit wordt geblazen, nog nooit zoiets gezien, het werkt heel verkoelend daar even in te staan
In deze stad hebben creatieve geesten het centrum versierd door verschillende boom stammen volledig te omvatten met aan elkaar gebreide lapjes.
Ook staan er her en der fietsen opgesteld waar hetzelfde mee gedaan is. Het ziet er heel decoratief uit.

Vrijdag 12 juli  Toulouse
We gaan met de fiets naar het dichtstbijzijnde treinstation en willen naar het centrum van Toulouse.
Het reizen met fiets in de trein is niet echt makkelijk. Er zijn verschillende maatschappijen. Als je de info niet hebt is het een hele klus alles uit te vinden.
Op het station, een heel kleintje, staat dat als je om een of andere reden geen kaartje kan nemen je op de trein naar de controleur moet gaan.
Wij staan klaar als deze arriveert, maar welke wagon? We zijn de enige die instappen. Er wordt gefloten ergens voor aan de trein en iemand roept daar hard wat, maar ik zou niet weten wat, wil ik ook niet weten.
Snel in de trein. Deze is behoorlijk vol.
We staan op een tussendeel midden in een groepje kinderen van plusminus 10 jaar die op schoolreisje zijn.
We worden door een man van de leiding van het kinderspul gevraagd om te kijken naar het ‘spektakel’ wat deze kinderen bieden. Een gaat vlak voor onze neus een knap break dansje doen en staat er draaiend bij op zijn hoofd.
Twee meisjes gaan zingen. Echt heel leuk allemaal.
Ondertussen staan wij illegaal met fiets en zonder geldig vervoer bewijs in de trein en belanden weldra geheel gratis aan in Toulouse.
Na enige omzwervingen rond het station waar we wederom door de achterbuurten van Toulouse peddelen.
Maar we komen in het centrum.
Daar twee imponerende kerken bezocht, een met een crypte waar het lekker koel was tussen alle sarcofagen en anderszins ingemetselde gemummificeerde overleden belangrijke personen.
Op tijd terug naar de camping.

20130721-222048.jpg

20130721-222216.jpg

20130721-222448.jpg

20130721-222503.jpg

20130721-222519.jpg

20130721-222601.jpg

20130721-222624.jpg



Naar Toulouse
12 juli 2013, 07:25
Filed under: 2013 Canal du Midi

Donderdag 11 juli
Op ons gemak maar zonder ontbijt vertrokken.
We gaan nu regelmatig op mooie plekken onderweg picknicken zetten zelf koffie of thee, dat bevalt goed.

Richting Toulouse.
De weg erheen was mooi maar Toulouse geenszins.
De huizen zijn vaak roze (pink) zo wordt de stad ook genoemd, Pink City.
Dat staat wel aardig.
Maar de weg langs Canal du Midi door Toulouse is zo druk, vol zwervers en allerlei rand figuren.
We zijn behoorlijk onder de indruk van de armoede die we zagen.
We zijn Toulouse helemaal door gefietst en vonden een camping ten Noorden van Toulouse.
Onze zin om morgen voor een toeristisch bezoek weer terug naar het centrum te gaan is nogal afgenomen.

De camping ligt gesitueerd vlak naast een groot soort van woonwagen bewoners kamp. Een enorme ravage van wanordelijk opgestelde woonwagens en autowrakken.
Zoals al gezegd ligt de camping waar we zitten er pal naast en is deze omgeven door dik hekwerk en een onneembare schuifhek waar je niet ongezien zonder code in te typen door komt.
Een veilig gevoel?
Of juist niet?
Ondanks dit al besluiten we toch te blijven, zelfs twee dagen, omdat we ons sombere beeld van Toulouse willen testen op waarheid.

Ook op deze camping grote contrasten. Er was een zeer verschillend pluimage van aanwezige gasten. We zagen een magere man van tegen de dertig met lang steil haar als een ware Pc freak de hele dag achter zijn computer in een zwaar verwaarloosde tent zitten.
Er was een gecamoufleerde caravan met vreemde bizarre beschilderingen, ik kreeg iedere keer kippenvel als ik daar langs liep.

In contrast op dit alles was even verderop de modernste sanitaire voorziening die ik ooit gezien heb, een met zonnepanelen getooide in gevangenis patroon, d.w.z. een centrale hal met grote planten in subtropische sfeer en luxe wastafels met vier corridors in ster patroon met elk afwisselend toiletteer en douche gelegenheden.
Aan alles was veel aandacht besteed en fraai afgewerkt.

Maar ook in de personele bezetting was enorm contrast. In de moderne kantine op het terrein, wilden we wel een ijsje eten en in de schaduw zitten.
Daar aan gekomen is er bijna niemand aanwezig, er ligt een man lui over een paar stoelen gedrapeerd, wij zien een ijskast, een bovenlader, gevuld met allerlei glacé.
Wij proberen het glazen schuifdeksel te openen en merken dat deze met een groot hangslot beveiligd is, geheel in stijl met de overige security. Op dat moment komt de gedrapeerde man in beweging en overeind en kijkt ons nors en verstoord aan, duidelijk geen zin, nergens in.
Uiteindelijk hebben we onze ijsjes maar we voelen ons echt onwelkom in die kantine zonder publiek.
Later die dag, het is avond willen we patat of iets dergelijks eten, na al die inspanningen hadden we dat wel verdiend vonden we zelf en qua calorieën balans zitten we nu aan de goede kant met al die kilometers zwaar bepakt zwoegen.
We gaan weer naar de kantine en jawel onze ijsvriend is er ook, vergezeld van een blonde vrouwelijke collega.
We bestellen, Iris iets met kip en patat en ik een pizza want die stonden ook op het menu. Iris heeft haar bestelling snel en 10 minuten later kreeg ik mijn quatre fromage pizza en val gretig aan, maar bij de tweede hap, heey wat nu. alweer ijs! Nog helemaal bevroren, ik reclameer aan de blonde en de schotel wordt van tafel gegrist. Echt waar, binnen 4 minuten wordt door de ijsman dezelfde pizza weer op mijn tafel gekwakt, zonder iets te zeggen, de randen waren nu zwart geblakerd en in het midden? Nog steeds ijs. Ik heb het opgepakt ben verhit naar binnen gegaan en heb het geheel teruggezet op de toonbank, weer zwaar geïrriteerde blikken, van de ijsman, wat er was? “It is not oké” , zei ik in mijn beste engels, dat begrijpt toch iedereen?
Hij niet, kijkt mij nog woester aan en stuurt blondie op mij af, ik weiger de pizza en bestel nu hetzelfde als Iris en na vijf minuten zit ik ook aan de kip, patat zonder appelmoes.

Afrekenen aan de kassa was blijkbaar ook moeilijk, als analfabeten staarden beide verdwaasd naar het toetsenbord op de kassa drukte wat corrigeerde weer overlegde weer, het was een klucht om te zien. Uiteindelijk volgde het bedrag wat wel ongeveer klopte.

Woensdag 10 juli
Het weer is wat minder.
De paden ook, s’ middags werd het toch weer heel heet, dan eindelijk asfalt!!! Eindelijk de tijd om tijdens het fietsen om je heen te kijken i. p. v. wat vlak voor je voorwiel is.
We vinden een camping ten Noord westen van Ayguesvives.
Een park met veel huisjes en caravans
Naast ons stond een camper met tent op het dak, heel  apart.
Iris sliep slecht door lawaaiige buren en auto ‘s, ik heb niets gehoord heb overal heerlijk doorheen geronkt.

Dinsdag 9 juli
Weer veel lastig begaanbare jaagpaden. Grote wortel stronken diepe kuilen en smal.
In zinderende hitte een camping municipal in Castel Naudery gevonden.
Het was een gedeeltelijk tot camping omgebouwd sportcomplex.
De douches waren ooit een gezamenlijke doucheruimte nu zijn er hokjes in gemaakt zonder de douche koppen te verplaatsen.
Dat gaf een vreemde hokjes indeling en onverwacht richting van douchekop waterstralen. Dit en alles wat we verder zagen was ver onder de maat, de slechtste camping tot nu toe.
Op de receptie’s van dergelijke campings treffen we nu al een paar keer hele jonge mensen aan die hun eerste werkdag hebben en alles moeten doen maar niets weten, slecht ingewerkt zijn en heel verlegen naar die buitenlanders, wat tot allerlei leuke maar ook minder leuke misverstanden leidt.

20130712-072122.jpg

20130712-072142.jpg

20130712-072159.jpg

20130712-072225.jpg

20130712-072238.jpg

20130712-072319.jpg

20130712-072455.jpg



Vervolg richting Carcassonne
8 juli 2013, 21:47
Filed under: 2013 Canal du Midi

Maandag 8 Juli
We besluiten om vandaag een dag langer te blijven en daarna door te fietsen naar Toulouse om vandaar de trein te nemen naar Bordeaux en daar rond te toeren.
Naar het kasteel geweest, mooi indrukwekkend en daardoor natuurlijk erg toeristisch.
Terug op de camping buurman fietser Gerrit meldt zich als fietser van de Katharen route Ook een franse gehandicapte tent buurman met hangmat mengt zich in het gesprek dat Babylonische trekjes krijgt.
Verder op de achtergrond zit een man van onze leeftijd gitaar te spelen, dus allemaal jaren 60 70 nummers leuk.
Daarna zwemmen, heeeeeerlijk zeg.

Zondag 7 jul
Héél vroeg wakker
Door dorp gefietst, heerlijk ruikende bakker maar niets open
weer op weg nu naar Carcassonne
12 km maar het was bloed heet
Behoorlijk verkeerd gereden.
Eerst in Carcassonne daarna buiten de stad.
Uiteindelijk een mooie camping gevonden
met zwembad mooie plek onder de bomen
Gezwommen, dat was heerlijk.
Daarna uit eten in restaurantje aan de l’Aude was verrassend goed voor 10 euro. De salade was overweldigend veel en lekker!
Laat in het donker teug gefietst.

zaterdag 6 juli
Laat op weg
Helm van mij is verdwenen, we snappen er niets van.

Onderweg een grote slang vlak voor mijn fiets zien oversteken. Grijs groen met blauw en geel aan de kop.
Hij was meer dan een meter lang.

Later in het kanaal zag ik nog een of ander zoogdier zwemmen, heen en weer ging die leek een otter.
Nog even later zag ik onmiskenbaar een schildpad zwemmen rustig roeiend met het puntje van zijn neus boven water. Hij was ongeveer 35 cm, ik weet niet of dit hier hoort voor te komen. Wel leuk, al die beesten.

Trèbes
Keurige camping aan de rivier l’Aude
Pannenkoeken gegeten.
We zijn heel moe
Tocht valt veel zwaarder dan verwacht.
Vooral door de slechte gevaarlijke fietspaden en dat met onze overbepakking.

Vrijdag 5 juli
Veel gefietst ongeveer 40 km
Ik kreeg een klein jong en prachtig vogeltje tegen mijn fiets, zo zielig, we hebben het op een veilig plekje gezet om bij te komen.
Het was mordicus heet, ik hield het niet meer uit trok mijn kleren uit en ben zo in het kanaal gesprongen, zie foto’s. zwemmen in Canal heerlijk.

Er was deze dag geen camping meer te bereiken, dus we zijn gaan wild kamperen.
Prachtige plek gevonden.
Romantisch sterren gekeken, Venus (geen ster, de planeet bedoel ik) met verrekijker bekeken, twee vallende sterren gezien en een paar satellieten zien over komen, kortom een druk hemelgewelf deze avond.

Door (islamitisch religieus??) gezang ver op de achtergrond aangevuld met dronken gelal bleef ik helaas te alert om in slaap te vallen, Iris snurkte binnen 5 minuten zo veilig voelde ze zich.
Ook de volgende ochtend bleek ze zich zo op haar gemak te voelen dat het gebrek aan een wasruimte haar geenszins belemmerde om een volledig wasbeurt onder de dennen te organiseren, ze verrast mij regelmatig.

donderdag 4 juli
Naar Beziers.
Bij het binnenrijden langs de Ord rivier met aquaduct herken ik dit onmiddellijk van de tocht naar Barcelona, mijn eerste solo toer, wat een ervaring was dat.

Sluizen kijken, bootje met dictator kapitein op de fiets ernaast, blafte zijn bemanning af. Vermakelijk en sneu tegelijkertijd.
Vervolgen onze weg, veel heel smalle fietspaden met hoge boomwortels.
Mooi weer zon en wat wind

Camping gevonden in Capestang
Municipal de Tounel, voor een paar euro.
Onze nieuwe Vaude Tent opzetten gaat minder strak dan we hadden gehoopt, technisch klopt er gewoon iets niet.
Daar moeten we eens mee terug naar de Zwerfkei

Geshopt in kleine supermarkt met echt bedorven groente en fruit in de schappen, bijna onthutsend om te zien
Wat zijn we toch verwend in Nederland.
Iris leest een boek en wil niet gestoord worden. 🙂

Woensdag 3 juli Villeneuve Beziers
S’morgens eerst water uit de tent dweilen, we hadden niet voorzien dat het hier soms ook stiekem regent s’nachts.
We hebben een rustdag gehouden
Lekker gebruik gemaakt van het zwembad

Dinsdag 2 juli
Aangekomen bij Villeneuve Beziers op camping Les bergers du Canal
Pizza’s en flesje wijn in een romantische omgeving.

20130708-214825.jpg
20130708-214838.jpg
20130708-214907.jpg

20130708-214919.jpg

20130712-064140.jpg

20130712-064121.jpg

20130712-064229.jpg

20130712-064246.jpg



Weer naar Sete
3 juli 2013, 20:25
Filed under: 2013 Canal du Midi

Wifi dus eerst foto’s uploaden
Tekst volgt nog wel

20130703-202448.jpg

20130703-202457.jpg

20130703-202506.jpg

20130703-202516.jpg