Harry blogt


Ierland epiloog….
17 januari 2016, 01:31
Filed under: 2015 Ierland

Tja… het is nu januari 2016, de tijd slipt weg in de toekomst.
Voor ik het weet is mijn toekomst verleden tijd…. diepzinnige gedachten van een zestigplusser…. ūüôā
Ik had beloofd nog een ¬†soort van samenvatting en mening over het fietsen (2015) in Ierland te geven.¬†Er zijn ook mensen die mij aan die blog belofte herinnerd hebben, al een hele tijd geleden zelfs.¬†Maar iedereen weet vast wel hoe dat gaat….!
Terug in huis…. familie bij bijgepraat…. vrienden en collega’s ook… ¬†het gewone overbekende leven neemt weer volledig bezit van jou.
Maar, nu mijn nieuwe reis en  uitdaging  (Motor Tour in Vietnam !) heel dicht voor de deur staat, wil ik die belofte toch gestand doen.
Als ik het eerlijk moet zeggen (en dat doe ik) is het fietsen in Ierland mij niet echt meegevallen.
Enerzijds denk ik dat ik mij conditioneel niet optimaal voorbereid had, niet genoeg kilometers gemaakt anderzijds had ik echt veel en veel te veel bagage meegenomen.
Ierland is een land met zoveel, vooral het enorme aantal!, super gemene hoogte verschilletjes, je maakt snel daarin een grote vergissing.
De schrijver van de tocht die ik aan hield, Benjaminse, had een fiets met een paar kleine tasjes, ¬†hij ging alleen maar in hotels en B&B’s, die zijn ook overal aanwezig, maar ik had mijn volledige kampeeruitrusting op mijn fiets getakeld en veel teveel kleren en andere zooi meegenomen. Allemaal dood gewicht bij hellingen van meer dan 15 %. ¬† Campings zijn in sommige delen van de ronde bijna niet aanwezig.
Dat is best vervelend als je daar niet op gepland  (gerekend) hebt.
Dat is de grootste vergissing van mij in deze tocht, maar verder was het in een woord geweldig! Het landschap is zeer afwisselend en spectaculair.
De Ieren zijn een enorm sociaal, hulpvaardig en tolerant volk. Ben weg van ze!
Kan Nederland een voorbeeld aan nemen! Kouwe intolerante kikkers hier.
Dit is uit mijn blog duidelijk te lezen.
Wat kan ik er verder nog over zeggen..?
Het was geweldig mooi, ik zal er graag weer heen gaan, maar dan alleen in B&B’s overnachten, dan kom je ook makkelijker met allerlei mensen in gesprek.
Veel gemakkelijker dan in Spanje, vorig jaar in Sevilla heb ik mij tussen al die Spaanse schoonheden behoorlijk alleen gevoeld. Maar daar heb ik geen blog van gemaakt.
Fiets in het vliegtuig meenemen was ook niet echt makkelijk, zie mijn  blog op de terugreis daarover. Als ik ooit weer ga zal ik een boottocht en treinreis door Engeland overwegen.

Ik ga het hierbij laten!
Tot een volgende tocht! Vietnam misschien?



Finale.  Maandag 3 augustus  
3 augustus 2015, 23:12
Filed under: 2015 Ierland

6 uur wakker worden en rustig aan beginnen een beetje de rommel in de juiste zakken doen vervolgens die zakken weer in de juiste tassen. Je zou het niet zien of zeggen maar alles heeft een vaste plek. Lekker lange douche genomen. Schoon naar huis.
Buiten miezert het zoals gewoonlijk, de tent gaat nat in zijn hoes. Dat is veel vaker gebeurd deze vakantie en dan een paar dagen niet eruit geweest. Nu is er een beetje het weer ingekomen, schimmel dus. Jammer, thuis in de was doen, misschien helpt het.

Alles bij elkaar op de fiets gesjord en hup op weg naar Halfords. De zaak ging net open. Ik mocht gelijk mee naar het magazijn.
Daar stonden heel veel dozen. Maar allemaal aan de kleine kant, dat zag ik direct.
Zo komen ze van fabriek, die fietsen moeten eerst helemaal in elkaar gezet worden.
Dat betekent waarschijnlijk dat ik de mijne helemaal uit elkaar moet halen.
Voor de zekerheid heb ik er maar twee mee genomen.
Zoals van plan heb ik ze buiten ingepakt in wel 20 vuilniszakken, het was op dat moment weliswaar droog en zelfs zonnig, maar dat kan hier in een oogwenk anders zijn. Het lukte goed, twee sjorbanden er om heen en deze weer met een touw fixeren. Ik had wind mee, voorzichtig navigeren en hopla daar ging ik. Best gewaagd, maar te doen.

IMG_4829

Zo, nu opstappen en de doos met de linker hand naast de fiets en voor het stuur zien te houden.

Op een druk en smaller stuk ben ik gaan lopen en later over een brede stoep langzaam gefietst. Zo kwam ik weer in het centrum
Het was spits uur, op zoek naar de bus naar Belfast International AirPort.
De chauffeur deed heel moeilijk met een lelijk gezicht over de fiets. Ik moest van hem eerst naar iemand van security, dat was een dame en die vond het wel goed, dus ik met een triomfantelijke grijns terug, hij was knap sjagrijnig.
30 km en een half uurtje later was ik op het vliegveld.
Ik aan het werk, tijd genoeg. Ja, verdikkie die dozen zijn echt te klein, nu zag ik het pas goed. Heb de grootste gepakt, met die andere kan ik er misschien nog wat aan freubelen.  Dat werd een hele toer.
Ik koos een knutsel plekje vlak bij de bali  Odd Luggage, ofterwijl  ‘Grote Bagage’, hier kunnen mensen hun kano’s piano’s e.d. afgeven …  ūüôā  fietsen vallen daar ook onder, dan hoefde ik er niet ver mee te zeulen.
Eerst beide wielen eraf, nee past helemaal niet, stuur er helemaal af, nee past nog niet, te breed, tassen dragers eraf, nee, spatborden eraf, nee, standaard eraf, oei die ging kapot,  ja nu past het wel.  He he!
Er zaten twee mannen achter de balie ge√Įnteresseerd naar dit gestage disassemble proces van mijn fiets te kijken.
Ze gingen mij zelfs tips geven, natuurlijk nam ik die ter harte, ik moet daar straks geen troubles krijgen.
Ze kwamen er  nu vlak bij staan en wenste mij succes en verdwenen, de wacht werd gewisseld, de twee bij mij zo betrokken geraakte ambtenaren werden vervangen door een dikke zwaar opgemaakte dominante dame type Ierse dragonder en een witte oude man die echt aan pensioen toe moest zijn.

Nu al die losse spullen erin, wiel, ja, ehhh… nog een wiel, hmm  beetje doordrukken, tas dragers, schuiven en nu ff hard drukken, spatborden, beetje drukken, nog iets harder, knak… h√© ze verbuigen. Nou word ik echt ongeduldig, alles aandrukken en doos provisorisch afsluiten, wat een vervelend gedoe, die fiets krijg ik op Schiphol nooit meer in elkaar.
Zwager Wil, die mij met Ellen ophaalt snel een WhatsApp gestuurd, de fietsendrager hoeft er niet meer op, neem aub jouw grootste auto mee.

Andere spullen bij elkaar gebonden in de puinzakken van de Gamma, zo alles klaar voor vertrek.

Even nog de vetvlekken van mijn ketting en derailleur op de mooie marmeren vloer schoongemaakt met wat wasbenzine uit mijn dragon fly kook apparaat. Oei dat ruikt behoorlijk.
De dragonder kreeg er ook lucht van en kwam informeren wat ik bij mij had.
White Spirit zei ik droog, daarop keek ze mij ongelovig aan en ging haar oude collega bellen die net weer even was plassen. Hij kwam terug en bestudeerde nauwgezet de flessen die ik op de balie had gezet.
Ik kreeg de opdracht om de tankjes met white spirit in mijn drink fles te doen en dan beide tankjes van het kook apparaat te vullen met water!
IK keek hem met grote verbaasde ogen aan, h√©. Waarom vullen met water vroeg ik hem, “Nou dan blijft het gewicht voor het vliegtuig hetzelfde”  Deze logica gaat mij helemaal boven mijn pet, ik kijk hem nog eens ongelovig aan en hij komt met hetzelfde, vullen met water  voor het gewicht voor het vliegtuig.
Wat een sukkel, maar ja, ik ben het maar gaan doen.
Drinkfles met de wasbenzine ingeleverd, en naar de andere balie voor inchecken en wegen van de spullen.
Toen ik weer terug kwam en mijn tassen onder de doordringende stralen moesten, werd de lopende band een paar keer heen en weer gedaan, hij checkte mijn tassen driedubbel.
Nou ja, dat was voor mij zo een beetje het laatste maar zeker niet het beste contact met een Ier geweest.

De vlucht was kort de landing hard maar hij bleef op de baan.

Mijn zus en zwager stonden mij op te wachten en met alle spullen in hun auto gingen we naar mijn flat.

Mijn katten stonden achter de deur, ik deed open en Sien  de oudste poes stond achter de deur en weigerde mij aan te kijken, wat ze anders altijd wel doet.  Ze was boos….!
Maar een uurtje later kwam ze steeds weer bij mij en mauwde en gaf kopjes en beet in mijn vinger.

Ellen had borrel spul en eten meegenomen, wat een bofkont met zulke attente  mensen in mijn familie.
Dat was het perfect einde van deze voor mij spectaculaire en enerverende fiets tocht.

Ik ga deze week nog eens kort weergeven wat ik er allemaal van vind.

Van de tocht het fietsen en van alles….. !!

IMG_4831

Dag Ierland….. !!



Titanic. Zondag 2 augustus 2015. 
3 augustus 2015, 00:31
Filed under: 2015 Ierland

Vroeg uit de veren, letterlijk en figuurlijk, de eendeveren vliegen in mijn tent in het rond als ik mij uit mijn slaapzak wurm, maar dat is normaal zei die verkoper ooit.  Het blijft er gek uit zien. 

Op de fiets naar Belfast en eerst die Halford zaak  opgezocht, deze lag ergens op een industrie terrein verborgen. Het probleem met regen en vervoer op mijn fiets van de kartonnen  box heb ik ook gelukkig opgelost, mocht het gaan regenen dan beplak ik de dubbel opgevouwen doos helemaal met vuilniszakken. Heb al een hele rol gekocht en plakband heb ik al genoeg. Als het heel hard waait moet ik gaan lopen daarom dus op tijd erbij zijn. 

Daarna ben ik naar het Titanic museum geweest, die is dus in Belfast gebouwd. Daar was vroeger een enorm belangrijke botenbouw industrie.  Er was heel veel materiaal beschikbaar oude foto’s en filmpjes hoe dat er aan toe ging.   Was zeer interessant alleen op een regenachtige zondag rete druk, ook veel gezinnetjes met hele kleine kinderen, die er niets aan  vonden, logisch en die gaan dan in automatisch in de tegenallesmodus stand staan.    Ja, zo ging die naar beneden. Kunst! Wat een enorme klap moet dat ding op de zeebodem gemaakt hebben, een km recht naar beneden vallen. 

 Beetje rond gekeken en weer terug gegaan. Vanavond weer naar een film geweest,  Terminator Genisys. Wat een flop. Geen aanrader.  Met een verouderde Schwarzenegger weer als bescherm robot van een nieuwe hele mooie Sarah Connor. Ik ben tijdens dit suffe geweld om het geweld gewoon weer in slaap gesukkeld, gelukkig had ik daarna mijn tas nog. 

Terwijl ik dit schrijf zit ik in het toilet gebouwtje in de wasruimte van WiFi en verse stroom gebruik te maken. Nu hoor ik steeds zo een raar geluid alsof iemand een aansteker met pi√ęzo-elektrisch gebruikt , maar er is niemand, ik ga kijken zie ik een insecten verdelgingsmiddel lamp in het halletje met  zo een electrisch geladen ijzeren rooster ervoor, nou effectief hoor, ze worden direct electrisch geroosterd, er zit al een hele maaltijd kant en klaar op het rooster gekleefd je hoeft ze er alleen maar van af te lepelen.   

Nah goed, ’t is genoeg zo, ik ga dromen.  Morgen naar huis. Ook fijn. 



Weer Kamperen. Zaterdag 1 augustus 2015
2 augustus 2015, 14:58
Filed under: 2015 Ierland

Weinig geslapen, nou komt dat wel vaker voor en in tegenstelling tot vroeger  kan het mij niet zoveel meer schelen, ik heb meer dan genoeg te overdenken en ochtend wordt het vanzelf.  Soms helpt het om zelf een gekke droom te verzinnen onmogelijke dingen aan elkaar knopen en ineens ben je weg.  Vanmorgen vroeg zat ik om half vier een app van TripAdvisor te installeren.  Niet zo een topper hoor, TripAdvisor, het komt steeds met de verkeerde zoekresultaten vervelende popups  en de reviews deugen vaak niet.  Vervolgens  geprobeerd om te zoeken naar B&B goedkopere hotels en campings. Lijstje  van gevonden items gemaakt gemaakt, vliegveld info telefoonnummer gevonden ( vragen naar fietsdoos) enz.  Om zes uur toch even in slaap gevallen en na een paar uurtjes ben ik gaan bellen.  B&B werd niks, vol en toch veel te duur.  Er is een camping ongeveer 8 km ten Oosten van Belfast, gebeld en ha ja  er was plaats en voor een fractie van de hotel en B&B prijzen. 

Op het vliegveld zijn geen fietsdozen te koop, lastig. Dan maar fietsen winkels bellen om te vragen naar dozen van geleverde fietsen.  Na drie keer mis was het bij Halfords raak, was die zaak in Nederland niet in moeilijkheden? Maar dit pand zit  vrij ver weg van het busstation. Hoe krijg ik die doos daar?  Stel dat het regent. Hmmm.

Na de kaart voor de route bestudeerd te hebben ging ik op weg naar de camping.  Ik rij door Oost Belfast, beruchte wijk weet ik.  Reed door arme gedeeltes, zag illustere individuen rondlopen, er werd naar mij gegluurd., maar ja wat  zegt dat. Onderstaande muur schildering moest ik toch even vast leggen.   

Op zich is wat er staat waar. Maar toch ….  Kippenvel!!   Er waren er veel meer. 

Ik kom in een klein stadje DunDonald en beland bij de camping.  Nou ja, een caravan parkje met plaats voor een paar tentjes. Overal hoge hekken er om heen.  Het hoort bij IceBowl een kunstijsbaan en een opgeleukte midgetgolf golf baan. Met opgeleukt  bedoel ik dat er veel automatisch spektakel was als er gescoord werd gingen kanonnen af sprongen fonteinen omhoog en brullende opgewonden stemmen over overstuurde luidsprekers.  Zo krijgt dat saaie ouderwetse midgetgolf een modern jasje.  De ijsbaan vond ik wel tof, popmuziek rondjes draaien, sporters, giechelende meisje,  stoere jochies en kinderen met  figuurtjes als steun om overeind te blijven. Heb er een hele tijd staan kijken.  Komen er  zoveel leuke herinneringen boven van vrońďgeh uit de ijstijd. Ja, in  Den Haag  Oh oh. 

Na tentje installeren ben ik lekker gaan lezen boek uit en s’avonds ben ik vlakbij naar een bios geweest. Mission Impossible Rogue Nation met Tom Cruise nog steeds een intrigerende acteur. De bios beschikte niet over de modernste apparatuur  Imax  en super senssuround of zoiets en dat verschil merk je. Laat op de camping terug plofte ik tevreden op mijn self inflatable matje. Morgen nog iets bijzonders gaan doen. 



Busssss….. Vrijdag 31 juli 2015
1 augustus 2015, 20:21
Filed under: 2015 Ierland

Afscheid genomen van de  B&B eigenaren, wat een lieve mensen, ze hebben mij op alle manieren die ze konden geholpen.  Toen ik wegreed hing er een lunchpakketje aan mijn stuur.  Hij heeft op de achtergrond zitten bellen naar politie en die supermarkt, naast die supermarkt woont een nicht van hem en die heeft hij naar die supermarkt gestuurd om na te vragen.  Misschien verklaart dit het norse antwoord van de supermarkt vrouw op mijn telefoontje gisteren, die werd er gek van al die telefoontjes en navragers. 

Op de fiets naar Tralee, ben weer even langs de politie gegaan en heb een schriftelijke bevestiging van mijn aangifte gevraagd, die had ik niet na een beetje doorvragen deden ze dit,  dus ik heb nu pas echt bewijs van aangifte. 

Naar de bus, een reis van anderhalf uur, overstappen in Limerick binnen vier minuten  weer een paar uur rijden overstappen in Dublin weer amper 10 minuten  weer geen tijd voor toilet dus onder hoge nood naar Belfast  twee uur high speed non stop.  Ik had s’ morgens het nare voorval op Facebook gezet, vond het apart genoeg,  wat een  reacties, de hele dag ging het door was wel een leuke afleiding want  het hemelwater wat langs de ramen stroomde benam vaak het uitzicht. Rond half acht in de avond was ik weer in Belfast.  Ik herkende het ook.  Terug op het beginpunt. Maar waar nu? Ik ging naar het hotel  waar ik vier weken geleden begonnen ben. De vakanties zijn hier nu ook begonnen en het is vol,  de prijs is nu 110 Britse pond voor √©√©n nacht daar komt bij, ze willen alleen die ponden en geen euro’s.  Dan heb  ik weer een behoorlijk probleem. Banken dicht. Niemand wil euro’s. Die Britten hebben de pest aan Europa. Shit!  Ik zag mijzelf al ergens onder een brug of zo overnachten, heb ik dat ook eens meegemaakt.  Maar na een tijdje somber slenteren kwam ik  langs een groot nieuw hotel pas geopend en ik probeerde het maar, verdomd ja √©√©n  kamer vrij voor de prijs van 140 euro!!!! die zij wel accepteren. Mijn hemel wat een prijs.  Dan krijg je een grote kamer met een driepersoons bed, vier zou ook wel kunnen denk ik, heb nog nooit in zo een leeg groot bed geslapen, een douche, niet eens een ligbad, WiFi en een TV die het niet doet. Geweldig. Maar dit trek ik niet drie dagen, dan ben ik faiiliet. Moet ook nog eten en een fietsdoos regelen en weet  ik veel wat nog meer.  Dat lukt niet. Midden in de nacht heb  ik het uitgezocht. Komt goed.  Maar dat valt onder de volgende dag.  ( Ik zit nu in de bioscoop voor de film Mission Impossible Rogue Nation en die begint nu.)



Politie. Donderdag 30 juli 2015. 
31 juli 2015, 23:46
Filed under: 2015 Ierland

Nou, daar zit je dan, ik kan nog steeds maar één kloppend scenario bedenken, ik ben terwijl ik lag te slapen, stiekem van  mijn tas beroofd. Die lag naast mij samen met mijn rugzak op een lege stoel. Ik draai de film steeds terug en heb ook al een paar verdachte personen op het oog.   Oppassen met inkleuren!!

Aan het ontbijt zat ik aan een tafel met vier jong meiden + Р18 en een oudere dame met een adellijk voorkomen en  ==>> 90.  Er was voor mij gedekt, pal naast zo een meisje zal ik maar zeggen en schuin tegen over mij zat de freule. Het was even stil,  ik vond ook dat ik net teveel in hun zone zat. Ik verbreek dan maar de stilte met een losse  flodder en snel zaten we met zijn zessen leuke onderwerpen door te nemen. Ze spraken keurig Engels maar het waren Duitse  meisjes, ik heb ze niet één keer Duits horen praten.

De freule ging vragen stellen over de werk gelegenheid in Duitsland en de economie en de plaats van Duitsland ¬†in Europa. ¬†Weer een hoog bejaarde vrouw die helemaal bij was en nieuwsgierig naar de mening van anderen, iets wat je ¬†bij ¬†ouderen regelmatig mist, ehhh…. ¬†maar soms bij jongeren ook. ¬†Ik overdenk ¬†alles wat ik typ ondertussen nauwgezet, maar ik maak zoveel spelfouten en krijg zoveel onnodige automatische correcties ¬†dat ik aan het einde van een zin soms helemaal van mening veranderd ben, snap je wat en waarom ik dit bedoel?

Afijn, ik ben gaan regelen en dat viel best mee. Eerst nog eens dat winkeltje in Sneem gebeld, maar een norse mevrouw zei dat er niets gevonden was. ¬†Klaar dan. Bij ¬†VISA werd de kaart geblokkeerd, gelijk een nieuwe aangevraagd, zij verbonden mij door met de ING die blokkeerde mijn pas en zij verbonden mij weer door met een SOS dienst die gingen zorgen dat ik bij mij in de buurt ergens geld kon gaan halen. ¬†Drie uur later had ik dat geld, ik kreeg een SMS met het adres en een code. Dat adres bleek een internet winkeltje te zijn maar ook een money ¬†transfer dienst. Ik ben er vier keer voorbij gelopen omdat ik dacht dat ik bij een bank moest zijn, zo zag het er bepaald niet uit. ¬†Dus met heel veel euro’s ¬†op zak snel een portemonnee kopen. ¬†Bij de politie aangifte gedaan. Planning bij gesteld. Ik kan nu niet meer twee dagen in Dublin ¬†blijven, jammer. ¬†S avonds in een andere pub ¬†gegeten dat was zeer ongezellig, een kille tent, tja ¬†dat bestaat ¬†hier ook.

Morgen met de bus naar Limerick, overstappen, dan naar Dublin, overstappen en naar Belfast.

Dan op zaterdag een fiets doos zien te regelen.  Op zondag  ga ik nog iets leuks doen en maandag weer vliegen naar Amsterdam.



Even Apeldoorn bellen? Woensdag 29 juli 2015. 
30 juli 2015, 22:09
Filed under: 2015 Ierland

Die titel, tja dat komt zo. ¬†De dag begon heel aardig, tijdens het breakfast ¬†vroeg mijn gastvrouw Joanne wat ik ging doen, zij hoorde mijn bestemming, het busstation in Tralee. Maar omdat ¬†de reguliere bus daar naar toe nu al weer weg was zei ze, ik wist het niet, ¬†nu dat weer potdikkie, opperde ze gelijk dat haar dochter toch die kant op moest en mij wel even zou brengen, maar dan had ¬†ik maar 10 minuten tijd voor het traditionele breakfast. Wat aardig toch. ¬†Ik worstel mij letterlijk door de spek, worstjes champignons en scrumbled eggs en toastjes koffie jus d’orange en een banaan heen en sta 10 minuten later met een acute maagverzakking buiten. Heerlijk…!
Weldra kwam er een auto aan die met gierende banden langs mij heen remde, ¬†iemand vloog eruit en direct naar binnen, het huis in en dan weer eruit, scheurde weer terug pikte mij op en natuurlijk stond ik aan de verkeerde kant te wachten, je zit links van de chauffeur. ¬†Ik loop eromheen stap in, het is een blonde schoonheid die direct met een venijnige trap op het gaspedaal mij volledig in de stoelkussens drukt. Pittige tante. Het vliegtuig naar Belfast accelereerde minder snel. Haar zoontje van ongeveer 7 zat achterin vastgesjord en moest na mij en ¬†v√≥√≥r haar werk ook nog ergens afgezet worden. ¬†Ze scheurde links een voorrangsweg op en gaf mij verbaal toe dat ze een heel klein beetje haast had. Ik had daarbij een heel klein beetje het gevoel dat ze een beetje razend was op haar moeder, die haar een fait accompli voorgeschoteld ¬†had. Voorzichtig mee omgaan dus, ik hield mij eerst stil vroeg toen de jongen naar zijn naam en zo via via kwam ik in gesprek met haar, ze kalmeerde wat en moest tot mijn grote opluchting aan sluiten in een ¬†wat langzamer ¬†rijdende stroom auto’s. Fijn ik kon weer adem halen. Langzamerhand kalmeerde ze en na een tijdje kletsten en lachten we redelijk ontspannen…beter dus.

Bij het busstation vrijgelaten stond er een bus klaar, geen georganiseerde Tour bus maar een gewone bus ¬†die de ring van Kerry op √©√©n dag helemaal ¬†rond rijdt en bij stadjes ¬†en dorpje stopt, daar passagiers dropt en of laadt en op twee prachtige plekken stopt ie speciaal voor de toeristen om de hoog opgelopen fotografeer drang ¬†een beetje te verminderen. ¬†Het gaat om een 180 km lange bochtige weg over pasjes langs ravijnen en de oceaan. Van 11:00 tot 17:30 dus een hele zit. ¬†Ik installeer mij iets over de helft van de buslengte, we vertrekken en inderdaad nog geen ¬†half uur later druk ik mijn neus zowat door het raam om niets te missen. ¬†Heb vele foto’s en kleine filmpjes gemaakt die er echt cool uitzien, maar uploaden heb ik inmiddels opgegeven. Ze komen ¬†later ¬†wel op het blog .


Na een korte middag stop volgt er om 15:00 een langere, ik drink ergens een Heineken. Dan ga ik naar een ‘Foodstore’ voor een flesje drinken en wat koekies. Het is druk in de winkel. Reken af en ga de bus weer in. ¬†Nu heb ik de hele vakantie een schoudertas met daarin mijn portemonnee brillenkoker bankpassen en ¬†creditcards. ¬†Vroeger had ik daarvoor mijn ‘zwarte tasje’, mijn kinderen weten goed hoe dat soms ging als ik dacht dat het weg was, hevige paniek altijd om niets. ¬†Ben het nooit echt kwijt geraakt. Maar nu heb ik een groene schoudertas, ben er precies op te weten waar die is. De bus rijdt weg ik kijk naar buiten, mooi, de zon schijnt warm en ik val in slaap, ik voel de bus stoppen mensen in en uitstappen en slaap weer door. ¬†Iemand wil naast mij zitten en ik haal mijn rugzak weg, de bus rijdt weer en ik voel even waar mijn groene tasje is, hee, oh in mijn rugzak, nee man daar zitten mijn boodschappen in, ¬†ik krijg het heel warm voel onder de stoel, kijk drie keer in mijn rugzak en de stofjes die nu vrijkomen in mijn lijf maken dat ik vuurrood aan loop en compleet in alarmfase 1 verkeer. ¬†Hoe kan dit nou? ¬†Ik was al blij dat ik weken lang alles onder controle had en er niets mis was ¬†gegaan. ¬†Het winkeltje….ik heb betaald, tas ingepakt, het was er druk. Stonden veel mensen bij de kassa op mij te wachten als ik het tasje daar had laten staan had beslist iemand mij gewaarschuwd, Ieren zijn 98 % eerlijk volgens de B&B eigenaar later die dag, ik geloof hem. ¬†Ik ging naar de buschauffeur, deze zou de politie ¬†inseinen. Ik kon niets anders doen dan zitten en mij vreselijk druk maken hierover. ¬†Gelukkig heb ik mijn paspoort nog wel. ¬†Die had ik op een andere plek opgeborgen. ¬† Wat klootte zeg!! ¬†Een paar honderd euro zat er in, had juist gepind om de B&B te kunnen betalen en voor de rest van de vakantie, Creditcard bankpas rijbewijs pasjes e. d.

Aangekomen in Tralee staat er bij het uitstappen al een man van de security van de busonderneming, die wist er al van, hij vroeg mij wat dingen en wees mij naar een andere bus die op vertrekken stond naar Camp ¬†alwaar ik verblijf. Kon geen kaartje kopen maar dat hoefde niet. ¬†Aangekomen in de B&B staat de eigenaar mij al op te wachten en hij was ook al op de hoogte, ¬†gebeld door de veiligheidsbeambte ¬†die een kennis van hem blijkt te zijn. ¬†Hoe is het mogelijk dat dit zo snel rond gaat. ¬†Hij vroeg van alles en gaf mij 50 euro om iets te eten. ¬†Ik ben naar mijn kamer gegaan en heb gebeld naar de ¬†politie, kreeg geen verbinding en naar het winkeltje waar ik was geweest maar daar was niets gevonden. Langzaam drong het tot mij door dat ik gewoon bestolen ben, terwijl ik sliep heeft iemand mijn tasje weggegrist. ¬†Iets anders kan ik niet bedenken. Ik heb van alles opgeschreven en mij bedacht wat ik de volgende dag allemaal moet gaan regelen. ¬† Zucht…!!